Мистонди боҷ аз сарсари нигоҳи тунди халқ

میستاند باج از صرصر نگاه تند خلق

Ҳасанро дар парда бар чун дар таҳи домани халқ

حسن را در پرده بر چون در ته دامن خلق

Дар лаҳади ҷӯёи чароғами равшан аз меҳр алӣ аст

در لحد جویا چراغم روشن از مهر علی است

Гӯ набошад бар сари хоками пас аз мурдани халқ

گو نباشد بر سر خاکم پس از مردن خلق