намебошад змрги андешае прҳизкорон ро

نمی باشد زمرگ اندیشه ای پرهیزکاران را

Сафари файзи сабоҳ ид бахшад рўздорон ро

سفر فیض صباح عید بخشد روزداران را

Чакад хӯн гашта аз минқори булбули нолаи ҳасрат

چکد خون گشته از منقار بلبل نالهٔ حسرت

Тароват аз сиришки мости пиндории баҳорон ро

طراوت از سرشک ماست پنداری بهاران را

Наёрад зад қадам дар олами озодагии ҳаркас

نیارد زد قدم در عالم آزادگی هرکس

Буд ин мамлакат бо теғи чубини неи саворон ро

بود این مملکت با تیغ چوبین نی سواران را

Ба ранги шамъи маҳфили мазҳари нур яқин гирданд

به رنگ شمع محفل مظهر نور یقین گردند

Агар бошад забону дили яке шаби зиндаи дорон ро

اگر باشد زبان و دل یکی شب زنده داران را

Сиришки афшонии чашми сифедамро тамошо кун

سرشک افشانی چشم سفیدم را تماشا کن

Ки бошад файзи дигари сайри субҳи рӯзи борон ро

که باشد فیض دیگر سیر صبح روز باران را

Ба чашми аҳли ибрати сангсорӣ бештар набӯд

به چشم اهل عبرت سنگساری بیشتر نبود

Ниҳон созад фалак чун дар мурассаъи тоҷдорон ро

نهان سازد فلک چون در مرصع تاجداران را

Ба ранги ғунча аз шарми баҳори оризаши ҷӯё

به رنگ غنچه از شرم بهار عارضش جویا

Сари хиҷлат ба зер афканда дидам глъзорон ро

سر خجلت به زیر افکنده دیدم گلعذاران را