Гар нест офтоби барин дар камӣни барф

گر نیست آفتاب برین در کمین برف

Резади арақи зи воҳима чун аз ҷабини барф

ریزد عرق ز واهمه چون از جبین برف

Фаршаст нур субҳ биравӣ бисоти хок

فرش است نور صبح بروی بساط خاک

ё ин макон бФиз расед аз макин барф

یا این مکان بفیض رسید از مکین برف

Фардои зи теғи меҳр мусаххар шавад замин

فردا ز تیغ مهر مسخر شود زمین

Имрӯз агарчӣ ҳаст бзири нигини барф

امروز اگرچه هست بزیر نگین برف

Дар барф мезананд зи баси даст ва по шуданд

در برف می زنند ز بس دست و پا شدند

Ҳиндӯстонёни магаси ангабини барф

هندوستانیان مگس انگبین برف

Гулҳои айш аз бути сурху сифеди чин

گلهای عیش از بت سرخ و سفید چین

Бингар зи акси бодаи рухи оташини барф

بنگر ز عکس باده رخ آتشین برف

Аз сайри барфи бскаҳи дилам об ме хӯрд

از سیر برف بسکه دلم آب می خورد

Ҷӯё қисм хӯрам басари нозанини барф

جویا قسم خورم بسر نازنین برف

Бошам чаро ба гӯшаи Кашмӣри асири барф

باشم چرا به گوشهٔ کشمیر اسیر برف

Зини пас гирифтааст дил аз сардсери барф

زین پس گرفته است دل از سردسیر برف

Гар ним қатра май бчконнд бар лабаш

گر نیم قطره می بچکانند بر لبش

Бар рӯй офтоб кунад ҳамлаи шери барф

بر روی آفتاب کند حمله شیر برف

Шуд пухтаи нони рӯзии абнои рӯзгор

شد پخته نان روزی ابنای روزگار

Чун ёфт моя рӯй замин аз хамири барф

چون یافت مایه روی زمین از خمیر برف

Ҳосил қабул кард заминдори кӯҳу дашт

حاصل قبول کرد زمیندار کوه و دشت

Даст фалак фиканд ба рӯйиш чу тири барф

دست فلک فکند به رویش چو تیر برف

Ҷузи файзи навбаҳори пас аз фасл барф нест

جز فیض نوبهار پس از فصل برف نیست

Дорад бишорати гулу сунбули бшири барф

دارد بشارت گل و سنبل بشیر برف

Ҷӯё ба ҳар куҷо ки нишинӣ ватан макун

جویا به هر کجا که نشینی وطن مکن

Ин ваъз мондааст ба ёдами зи пери барф

این وعظ مانده است به یادم ز پیر برف