зи файз бода шавад пайкари заъифи шигарф

ز فیض باده شود پیکر ضعیف شگرف

Чунонкии моҳи нав аз офтоби бандади тараф

چنانکه ماه نو از آفتاب بندد طرف

Чу бушковад ба май ҷилваи ту ғунчаи гул

چو بشکفد به می جلوهٔ تو غنچهٔ گل

Шароби ранги бирезади буруни зи танагии зарф

شراب رنگ بریزد برون ز تنگی ظرف

Дар ин замона ба ҷузи шоҳиду шароб , охунд ! ‏

در این زمانه به جز شاهد و شراب، آخوند!‏

Чаҳ наҳви умри гиронмояи каси намояди сарф

چه نحو عمر گرانمایه کس نماید صرف

Сазад ки ҷон ба тани мурда чун Масеҳи дамад

سزد که جان به تن مرده چون مسیح دمد

Касе ба хӯбии лаъл лабаш надорад ҳарф

کسی به خوبی لعل لبش ندارد حرف

Сифедии бадани маҳвашони Кашмӣрӣ

سفیدی بدن مهوشان کشمیری

Хингаст ба чашмами зи равшанои барф

خنگ است به چشمم ز روشنایی برف

зи рафтанати дили пари изтироби ман дар хӯн

ز رفتنت دل پر اضطراب من در خون

Ниҳон шудааст чу симоб дар дили шнҷрФ

نهان شده است چو سیماب در دل شنجرف

Ривоҷи аҳли сухани рафта аз миёни ҷӯё

رواج اهل سخن رفته از میان جویا

Вагарнаи кас ба схндонит надорад ҳарф

وگرنه کس به سخندانیت ندارد حرف