Ҷумлаи оламро ҳувайдо кард ишқ

جمله عالم را هویدا کرد عشق

Ончии пинҳон буд пайдо кард ишқ

آنچه پنهان بود پیدا کرد عشق

Ақлро дар шҳрбнд ғам гузошт

عقل را در شهربند غم گذاشت

Айшҳо дар кӯҳ ва саҳро кард ишқ

عیشها در کوه و صحرا کرد عشق

Аз сувидои дилам будаш мидод

از سویدای دلم بودش مداد

Дафтари ғамро чу иншо кард ишқ

دفتر غم را چو انشا کرد عشق

Ҷилваи худро ба базми иттиҳод

جلوهٔ خود را به بزم اتحاد

Ҳам ба чашми худ тамошо кард ишқ

هم به چشم خود تماشا کرد عشق

Осмонро аз шафақ дар хӯни нишонд

آسمان را از شفق در خون نشاند

Дасти хунрезӣ чу боло кард ишқ

دست خونریزی چو بالا کرد عشق

Ҳасани маъниро зи дилҳо ҷилва дод

حسن معنی را ز دلها جلوه داد

Хокро ойӣна симо кард ишқ

خاک را آیینه سیما کرد عشق

Дарду сӯзу захми доғи сина ро

درد و سوز و زخم داغ سینه را

Аз барои мо муҳайё кард ишқ

از برای ما مهیا کرد عشق

Бо хасу хор , оташ сӯзон накард

با خس و خار، آتش سوزان نکرد

Ончии ҷӯё бо дил мо кард ишқ

آنچه جویا با دل ما کرد عشق