Бе сарви қадат хок нишинанд чаман ҳо
بی سرو قدت خاک نشینند چمنها
Шуд пунбаи доғи ҷигари лолаи саман ҳо
شد پنبهٔ داغ جگر لاله سمنها
Корам ба ҳарифи ду забон кош фитодӣ
کارم به حریف دو زبان کاش فتادی
Чун ғунча саропоӣ забонанд даҳан ҳо
چون غنچه سراپای زبانند دهنها
Борид чу аз абри атояши нами раҳмат
بارید چو از ابر عطایش نم رحمت
Дар хоки кафи баҳри карами гашти кафан ҳо
در خاک کف بحر کرم گشت کفنها
Ҳаркас ки туро дид дамии бас ки з худ рафт
هرکس که ترا دید دمی بس که ز خود رفت
Дар базми ту буи хабар ояд зи сухан ҳо
در بزم تو بوی خبر آید ز سخنها
Оҳанги гулистон чу кунад сарви ту аз шавқ
آهنگ گلستان چو کند سرو تو از شوق
Оянд чу товус ба парвози чаман ҳо
آیند چو طاووس به پرواز چمنها
Бар зулф мазан шона ки муҳтоҷ набошад
بر زلف مزن شانه که محتاج نباشد
Дили бастагии ошиқи мискин ба расан ҳо
دلبستگی عاشق مسکین به رسنها
Ҳаркас шудаи ҷӯё чу ту саргаштаи ғурбат
هرکس شده جویا چو تو سرگشتهٔ غربت
Эксири фароғати шимурди хоки ватан ҳо
اکسیر فراغت شمرد خاک وطنها