Чу гули зи файзи сабӯҳӣ параст ҷоми ҷамол

چو گل ز فیض صبوحی پر است جام جمال

Ба як пиёла май аз софи ранги моломол

به یک پیاله می از صاف رنگ مالامال

зи бади мҷўии биҷузи фитна чун биёбад даст

ز بد مجوی بجز فتنه چون بیابد دست

Забони шӯриш занбӯр нест ғайр аз бол

زبان شورش زنبور نیست غیر از بال

Чунин ки сӯзи ғамаш дар сари тмошоиист

چنین که سوز غمش در سر تماشاییست

Ту гӯйӣ аз лаб ҳар боми срздаҳи тбхол

تو گویی از لب هر بام سرزده تبخال

Чу ғунчаи кӣсаи лаби бастагон тиҳӣ набӯд

چو غنچه کیسهٔ لب بستگان تهی نبود

Ба фикри зари мхрўш ва барои моли манол

به فکر زر مخروش و برای مال منال

зи ҷунбиши мижаи чашмаш ба гуфтугӯ омад

ز جنبش مژه چشمش به گفتگو آمد

Чаҳ нуктаҳо ки адо карда бо забони хаёл

چه نکته ها که ادا کرده با زبان خیال