Макун ороиши он зулфи паии тасхирам

مکن آرایش آن زلف پی تسخیرم

Печу тоби ғами ишқи ту буд занҷирам

پیچ و تاب غم عشق تو بود زنجیرم

Сӯй худ мекашад аз доираи тадбирам

سوی خود می کشد از دایرهٔ تدبیرم

Зӯри вобастагии силсилаи тақдирам

زور وابستگی سلسلهٔ تقدیرم

Шавқи захм дигарам боис битобӣ шуд

شوق زخم دگرم باعث بیتابی شد

Зери шамшери ту май ғалатам ва бе тақсирам

زیر شمشیر تو می غلطم و بی تقصیرم

Дар ҳавои ту зи бас рафтаам аз худ чаҳ аҷаб

در هوای تو ز بس رفته ام از خود چه عجب

Коғаз бод шавадгар варақи тасвирам

کاغذ باد شود گر ورق تصویرم

Аз раги барқи магари ишқи ту тобидаи каманд

از رگ برق مگر عشق تو تابیده کمند

Ки чунин гарм Аннан гашта паии тасхирам

که چنین گرم عنان گشته پی تسخیرم

Чораи ҳоли хироми дам даравишон аст

چارهٔ حال خرام دم درویشان است

Гашта ҷӯё чу ҳубоб аз нафасии таъмирам

گشته جویا چو حباب از نفسی تعمیرم

Муршиди дили гуҳу гуҳи гӯш ба иршоди дилам

مرشد دل گه و گه گوش به ارشاد دلم

Гоҳи шогирди дилам , лаҳзае устоди дилам

گاه شاگرد دلم، لحظه ای استاد دلم

Нолаи тори нигаҳами рост чу абрешими чанг

ناله تار نگهم راست چو ابریشم چنگ

Бскаҳи лабрез буд синаи зи фарёди дилам

بسکه لبریز بود سینه ز فریاد دلم

Нисбати ман ба ту чун нисбати булбул ба гул аст

نسبت من به تو چون نسبت بلبل به گل است

Чаҳ аҷабгар на ба гӯш ту расад дод дилам

چه عجب گر نه به گوش تو رسد داد دلم

Бесутунро бФлохн наад аз битобӣ

بیستون را بفلاخن نهد از بیتابی

Зӯри бозуии тавонои Фарҳоди дилам

زور بازوی توانایی فرهاد دلم

Мижа бар ҳам заданаши панҷа шоҳин балост

مژه بر هم زدنش پنجهٔ شاهین بلاست

Он сияҳи чашм ки ҷӯё шудаи сайёди дилам

آن سیه چشم که جویا شده صیاد دلم