Аз ғурури тавбаи ғарқи маъсият то гарданам

از غرور توبه غرق معصیت تا گردنم

Тар шуд аз ашки пушаймонӣ ҳамоно доманам

تر شد از اشک پشیمانی همانا دامنم

Сари зи бори миннат эҳсон наёрам рост кард

سر ز بار منت احسان نیارم راست کرد

Лутфи ёрони тавқи сангинӣ шуда бар гарданам

لطف یاران طوق سنگینی شده بر گردنم

Бскаҳи коҳидми зи дарди ишқ чун гирди абир

بسکه کاهیدم ز درد عشق چون گرد عبیر

Карда пинҳони заъфи тан дар пардаи пероҳанам

کرده پنهان ضعف تن در پردهٔ پیراهنم

Дар хаёли он сари мижгони зи баси бгдохтм

در خیال آن سر مژگان ز بس بگداختم

Ҳамчуи моҳии устихони хориисти пинҳон дар танам

همچو ماهی استخوان خارییست پنهان در تنم

Доманӣ бар оташам ҷӯё занад ҳар барги гул

دامنی بر آتشم جویا زند هر برگ گل

Сӯзи ишқ ӯ яке сад шуд зи сайри гулшанам

سوز عشق او یکی صد شد ز سیر گلشنم