Мастяши афзуд то бишикаст минои дилам

مستیش افزود تا بشکست مینای دلم

Ҷоми айшаши пар буд аз рехтанҳои дилам

جام عیشش پر بود از ریختن های دلم

Ғунчаи сонгар вошкоФии ҷузи забон шиква нест

غنچه سان گر واشکافی جز زبان شکوه نیست

Зон тағофулҳои дил хӯн кун саропои дилам

زان تغافلهای دل خون کن سراپای دلم

Рашки ҳамчашмӣ тамошо кун ҷигар дар хӯн нишаст

رشک همچشمی تماشا کن جگر در خون نشست

Шуд зи доғат то мураққаъи пӯши болои дилам

شد ز داغت تا مرقع پوش بالای دلم

Базми айшат аз суроҳеу қадаҳ холӣ мабод

بزم عیشت از صراحی و قدح خالی مباد

Пурбуд то соғарами чашмами зи минои дилам

پربود تا ساغرم چشمم ز مینای دلم

Ҳамчуи хӯн мурда монад дар раги хорои шарор

همچو خون مرده ماند در رگ خارا شرار

Гар фитад бар кӯҳи ҷӯёи бори ғамҳои дилам

گر فتد بر کوه جویا بار غم‌های دلم