Афрӯхтаи ишқаму парвонаи хешам

افروختهٔ عشقم و پروانهٔ خویشم

Маҷнӯни ту Лайлӣ ваашу девонаи хешам

مجنون تو لیلی وش و دیوانهٔ خویشم

Аз рӯзи сияҳи аҳли ҳунар шиква надорад

از روز سیه اهل هنر شکوه ندارد

Ёқӯти сифати шамъи тарабхонаи хешам

یاقوت صفت شمع طربخانهٔ خویشم

Аз оташи савдои ту чун карами шаби афрӯз

از آتش سودای تو چون کرم شب افروز

Ҳар шоми чароғи худу парвонаи хешам

هر شام چراغ خود و پروانهٔ خویشم

Бигузашт чу гули мавҷ трбнокӣам аз сар

بگذشت چو گل موج طربناکی ام از سر

Тӯфонии трхндаҳи мастонаи хешам

طوفانی ترخندهٔ مستانهٔ خویشم

Ҳоли дилам аз ман з чаҳ пурсӣ ки чу ҷӯё

حال دلم از من ز چه پرسی که چو جویا

Умрӣаст ки ёри туу бегонаи хешам

عمریست که یار تو و بیگانهٔ خویشم