Дар кудурат хӯн шудам аз хеши шодони омадам

در کدورت خون شدم از خویش شادان آمدم

Ҷисм рафтам дар ғам ӯ аз худу ҷони омадам

جسم رفتم در غم او از خود و جان آمدم

Ҳамчуи оби ҷӯ ки дар гул май намояди хеш ро

همچو آب جو که در گل می نماید خویش را

Гарчи гаштами пой то сари гиря , хандони омадам

گرچه گشتم پای تا سر گریه، خندان آمدم

Бо тани зор аз паии он Юсуфи Мисри ҷамол

با تن زار از پی آن یوسف مصر جمال

Ҳамчуи гирди корвони афтону хезони омадам

همچو گرد کاروان افتان و خیزان آمدم

Кӣ асири ишқро бебаҳра дорад файзи ҳасан

کی اسیر عشق را بی بهره دارد فیض حسن

Гули ситони гаштами зи баси зонрўи гулистони омадам

گل ستان گشتم ز بس زانرو گلستان آمدم

Бар наме тобади тани равшани дилони бори либос

بر نمی تابد تن روشن دلان بار لباس

Аз адам , ҷӯё ! ба ранги шуълаи урёни омадам

از عدم، جویا! به رنگ شعله عریان آمدم