Мо дили хеш ба абрӯии хам овехта ем

ما دل خویش به ابروی خم آویخته ایم

Ҳамчуи қандили зи тоқи ҳарам овехта ем

همچو قندیل ز طاق حرم آویخته ایم

Бар надорем зи мижгони каҷати дасти умед

بر نداریم ز مژگان کجت دست امید

Ҳамчуи хӯн дар дами теғи ситам овехта ем

همچو خون در دم تیغ ستم آویخته ایم

Ошнои ту буд ҳар ки зи худ бегона аст

آشنای تو بود هر که ز خود بیگانه است

Ром ишқем ва ба домони Ром овехта ем

رام عشقیم و به دامان رم آویخته ایم

Ларзад аз даҳшати мо шуълаи дӯзах бар хеш

لرزد از دهشت ما شعلهٔ دوزخ بر خویش

То ки дар домани лутфу карам овехта ем

تا که در دامن لطف و کرم آویخته ایم

Ҳасанро зеб диҳад қади ду тоӣ ошиқ

حسن را زیب دهد قد دو تای عاشق

Мо ба зулфи сияҳ ӯ чу хам овехта ем

ما به زلف سیه او چو خم آویخته ایم

Шоҳид ҳастӣ мо парда нишин соз аст

شاهد هستی ما پرده نشین ساز است

То ки ҷӯё чу асар бо нағам овехта ем

تا که جویا چو اثر با نغم آویخته ایم