Бе ту аз баси гирди ғам бар чеҳра дил доштем

بی تو از بس گرد غم بر چهرهٔ دل داشتیم

Дар канори ашки ҳасрати муҳра гул доштем

در کنار اشک حسرت مهرهٔ گل داشتیم

Чун з худ рафтем дар роҳи талаб ҳамчун ҳубоб

چون ز خود رفتیم در راه طلب همچون حباب

Гоми аввали пой дар домон манзил доштем

گام اول پای در دامان منزل داشتیم

Ёди айёмӣ ки чун аз кӯии ҷонон май шудем

یاد ایامی که چون از کوی جانان می شدیم

Чашм бар дар , пой дар гул , даст бар дил доштем

چشم بر در، پای در گل، دست بر دل داشتیم

Як нафаси дил бар мо ғофил аз дунё набӯд

یک نفس دل بر ما غافل از دنیا نبود

Ин Флотўнро абас дар фикр ботил доштем

این فلاطون را عبث در فکر باطل داشتیم

Аз хаёли абрӯу рухсор ӯ шаб то саҳар

از خیال ابرو و رخسار او شب تا سحر

Сайри моҳи нав ба рӯй бадар комил доштем

سیر ماه نو به روی بدر کامل داشتیم

Солҳо дар кӯяш аз зоянда равад чашм тар

سالها در کویش از زاینده رود چشم تر

Ҳамчуи сарви ҷӯйбории пой дар гул доштем

همچو سرو جویباری پای در گل داشتیم

Бо лаб ҳар захми ҷӯёи мо шаҳодати куштагон

با لب هر زخم جویا ما شهادت کشتگان

Хандаи қҳқаҳ ба зарби даст қотил доштем

خندهٔ قهقه به ضرب دست قاتل داشتیم