Аз сукути ифшои асрор наоне карда ем

از سکوت افشای اسرار نهانی کرده ایم

Арзи ҳоле бо забон безабонӣ карда ем

عرض حالی با زبان بی زبانی کرده ایم

Мағзи ҷони мо намаки парварда ишқаст ишқ

مغز جان ما نمک پروردهٔ عشق است عشق

Умрҳо дар давлат ӯ Комронӣ карда ем

عمرها در دولت او کامرانی کرده ایم

Инки бинии гирд перӣ нест бар рухсори мо

اینکه بینی گرد پیری نیست بر رخسار ما

Хок бар сар дар азоӣ навҷуоне карда ем

خاک بر سر در عزای نوجوانی کرده ایم

Нолаи пурдарди мо бо гӯш гулҳо ошност

ناله پردرد ما با گوش گلها آشناست

Солҳо бо андалебон ҳамзабонӣ карда ем

سالها با عندلیبان همزبانی کرده ایم

Шӯҳрати ҳасани туро дар парда дорад ғайритем

شهرت حسن ترا در پرده دارد غیرتم

Буии беруни гирди гулро посбонӣ карда ем

بوی بیرون گرد گل را پاسبانی کرده ایم

Ҷузи ҷафо аз мардуми олами насиб мо нашуд

جز جفا از مردم عالم نصیب ما نشد

Ҳар қадар бо халқ , ҷӯё ! меҳрбонӣ карда ем

هر قدر با خلق، جویا! مهربانی کرده ایم

По ба оромгаҳи азлат агар ҷамъ кунам

پا به آرامگه عزلت اگر جمع کنم

Хотири хеши з ҳар роҳгзр ҷамъ кунам

خاطر خویش ز هر راهگذر جمع کنم

Як даҳани хандаи саранҷоми наёбад аз ман

یک دهن خنده سرانجام نیابد از من

Ҳар қадари ғунчаи сифати чоки ҷигар ҷамъ кунам

هر قدر غنچه صفت چاک جگر جمع کنم

Оҳи азин мақсади даврӣ ки маро дар пеш аст

آه ازین مقصد دوری که مرا در پیش است

Чун дарин фурсат кам , зоди сафар ҷамъ кунам ?

چون درین فرصت کم، زاد سفر جمع کنم؟

Ман ки по дар гулам аз бори алойиқ чун сарв

من که پا در گلم از بار علایق چون سرو

Домани саъй чаҳ биҷо ба камар ҷамъ кунам

دامن سعی چه بیجا به کمر جمع کنم

Ман ки тухмии нФшондм чаҳ дарав хоҳам кард ?

من که تخمی نفشاندم چه درو خواهم کرد؟

Ман ки нахлии нншондм чаҳ самар ҷамъ кунам ?

من که نخلی ننشاندم چه ثمر جمع کنم؟

Қатраи баҳри вуҷӯдами гуҳар ноб шавад

قطرهٔ بحر وجودم گهر ناب شود

Хештанро зи парокандагӣ ар ҷамъ кунам

خویشتن را ز پراکندگی ار جمع کنم

Хуррами он рӯз ки аз ҷӯши надомати ҷӯё

خرم آن روز که از جوش ندامت جویا

Қатраи ашки парешону гуҳар ҷамъ кунам

قطرهٔ اشک پریشان و گهر جمع کنم