Баради ёд ӯ дили ғами пеша ро

برد یاد او دل غم پیشه را

Ҷӯш май бардошт аз ҷои шиша ро

جوش می برداشت از جا شیشه را

Шамъи сони гулҳои доғат бар серум

شمع سان گلهای داغت بر سرم

намедуанд то кафи пои реша ро

می دواند تا کف پا ریشه را

Чашмаш аз ҳар ҷунбиши мижгони шӯх

چشمش از هر جنبش مژگان شوخ

намезанад якҷо ба дили сад теша ро

می زند یکجا به دل صد تیشه را

Бештар аз ақрабои бинии шикаст

بیشتر از اقربا بینی شکست

Душманӣ чун санг набӯд шиша ро

دشمنی چون سنگ نبود شیشه را

Такя гоҳ нашутур мижгон ӯ

تکیه گاه نشتر مژگان او

Кардаам ҷӯёи раги андеша ро

کرده ام جویا رگ اندیشه را