Туу мастӣу нозу ишвау мағрури худ бӯдан

تو و مستی و ناز و عشوه و مغرور خود بودن

Ман ва бетоқатӣу роҳи саҳроу нёсўдн

من و بی طاقتی و راه صحرا و نیاسودن

Ману гирён чу абр аз ғам , ману нолон чу не ҳар дам

من و گریان چو ابر از غم، من و نالان چو نی هر دم

Туу хандон ба ранги гул , туу паймона паймудан

تو و خندان به رنگ گل، تو و پیمانه پیمودن

Ба забти хеш то кӣ ғунча май Монӣ , ки дар охир

به ضبط خویش تا کی غنچه می مانی، که در آخر

Ба хӯни дил чу барги лола бояд доман олудан

به خون دل چو برگ لاله باید دامن آلودن

Асири шуълаи ҳасанӣ ки дар базми тамошояш

اسیر شعلهٔ حسنی که در بزم تماشایش

Садои дил шикастан ояд аз мижгони баҳам судан

صدای دل شکستن آید از مژگان بهم سودن

Заволии раҳи наёбад дар камоли ботинии ҷӯё

زوالی ره نیابد در کمال باطنی جویا

Ба оби зар чу ма то чанд хоҳии чеҳра андудан

به آب زر چو مه تا چند خواهی چهره اندودن