Чун ҳубоб аз бихўдӣ шуд коми дили ҳосили маро

چون حباب از بیخودی شد کام دل حاصل مرا

Рафтан аз худ гоми аввал буд то манзили маро

رفتن از خود گام اول بود تا منزل مرا

Машҳадами ҷўлонгаҳ ӯ гар шавад дар зери хок

مشهدم جولانگه او گر شود در زیر خاک

Май дӯд чун реша аз дунболи сурӯши дили маро

می دود چون ریشه از دنبال سروش دل مرا

Дар ҷавобам во нашуд ҳаргизи лаби тамкини ёр

در جوابم وا نشد هرگز لب تمکین یار

Бахти онам кӯ ки гардад ҳали ин мушкили маро

بخت آنم کو که گردد حل این مشکل مرا

Табъи ваҳшати машрабони пайвастаи касрат душман аст

طبع وحشت مشربان پیوسته کثرت دشمن است

Бор хотир мешавад сангинии маҳфили маро

بار خاطر می شود سنگینی محفل مرا

Аз ту гӯям баъд аз ин каз хештан бибрида ам

از تو گویم بعد از این کز خویشتن ببریده ام

Аз марои гуфтани пушаймонам ки хоҳад дили туро

از مرا گفتن پشیمانم که خواهد دل ترا

Ҳамчуи шохи нозуки гул аз насими навбаҳор

همچو شاخ نازک گل از نسیم نوبهار

Ҷӯш мастӣ мекунад дар ҳар тарафи моили туро

جوش مستی می کند در هر طرف مایل ترا

эй зхўди ғофил чаҳ дар таъмири тан ҷон ме кунӣ

ای زخود غافل چه در تعمیر تن جان می کنی

Зиндагонӣ сарф шуд дар кори обу гули туро

زندگانی صرف شد در کار آب و گل ترا

Гар саропои дасту пои саъии гардии ҳамчуи мавҷ

گر سراپا دست و پای سعی گردی همچو موج

Давр меандозад аз паҳлавии худ соҳили туро

دور می اندازد از پهلوی خود ساحل ترا

Хотиратро файз бахшиш бушкованд боғи боғ

خاطرت را فیض بخشش بشکفاند باغ باغ

Барг айшӣ нест ҷӯё чун кафи соили туро

برگ عیشی نیست جویا چون کف سائل ترا