Ғоза аз акси рахт бар чеҳра гулшан мазан

غازه از عکس رخت بر چهرهٔ گلشن مزن

Беш аз ин бар оташи мурғи чаман доман мазан

بیش از این بر آتش مرغ چمن دامن مزن

Хасмро аз бурдборӣ кун забуни хештан

خصم را از بردباری کن زبون خویشتن

То туоне ҷузи тағофули ҳарба бар душман мазан

تا توانی جز تغافل حربه بر دشمن مزن

Аз равон , бар оби гӯйии хонаи танро банност

از روان، بر آب گویی خانهٔ تن را بناست

Такяи ҷони ман зи ғифлат бар сабот тан мазан

تکیه جان من ز غفلت بر ثبات تن مزن

Шуълаи шавқ эй дил аз битобит боло гирифт

شعله شوق ای دل از بیتابیت بالا گرفت

Аз тапидани ӣнқадар бар оташам доман мазан

از تپیدن اینقدر بر آتشم دامن مزن

Хешро бозад равад ҳар кас ки аз дунболи ҳирс

خویش را بازد رود هر کس که از دنبال حرص

Бо қаноати соз ва ҳамчун барқ бар хирман мазан

با قناعت ساز و همچون برق بر خرمن مزن

Офтобӣ дар бағал дорам чу субҳ аз меҳри дӯст

آفتابی در بغل دارم چو صبح از مهر دوست

Хандаам эй муддаӣ бар чок пероҳан мазан

خنده ام ای مدعی بر چاک پیراهن مزن

Пеша Эй набӯд ба ғайр аз хоксории мор ро

پیشه ای نبود به غیر از خاکساری مار را

То туоне такя бар ҳамворӣ душман мазан

تا توانی تکیه بر همواری دشمن مزن

Ин ба таври он ғазали ҷӯё ки воъиз гуфта аст

این به طور آن غزل جویا که واعظ گفته است

Хоки ғайр аз гирди худ бар дида душман мазан

خاک غیر از گرد خود بر دیدهٔ دشمن مزن