Дар хиром омад чу он мишкӣни слосл бар замин

در خرام آمد چو آن مشکین سلاسل بر زمین

Нақши по дар изтироб афтод чун дил бар замин

نقش پا در اضطراب افتاد چون دل بر زمین

Бскаҳ аз оҳам ғуборолуд шуд рӯй ҳаво

بسکه از آهم غبارآلود شد روی هوا

Қатра борон фитад чун муҳраи гул бар замин

قطرهٔ باران فتد چون مهرهٔ گل بر زمین

Дард бархезад ба ҷои гирд аз ҷўлонгҳш

درد برخیزد به جای گرد از جولانگهش

Бскаҳ гардӣдааст фарши роҳ ӯ дил бар замин

بسکه گردیده است فرش راه او دل بر زمین

Дар хатар бошад мудом аз раҳзани реги равон

در خطر باشد مدام از رهزن ریگ روان

Корвони нақши по то карда манзил бар замин

کاروان نقش پا تا کرده منزل بر زمین

Равнақ зуҳдаст май нӯшӣ ки беҳосил бимонад

رونق زهد است می نوشی که بی حاصل بماند

Хоки хушк аз файзи борон то нашуд гул бар замин

خاک خشک از فیض باران تا نشد گل بر زمین