зи мирзои абўолхири волои нажод

ز میرزا ابوالخیر والا نژاد

Гулӣ дар риёзи ниҷобати шкФт

گلی در ریاض نجابت شکفت

Ба ҳар сусуи насимӣ каз он гули вазид

به هر سوسو نسیمی کز آن گل وزید

Ғубори кудурати з дилҳо бирафт

غبار کدورت ز دلها برفت

Чу хуршеди нур ҷамолаш бидид

چو خورشید نور جمالش بدید

Рухи хеш дар парда шаб наҳуфт

رخ خویش در پردهٔ شب نهفت

Лаби ғунчау гӯши гул дар чаман

لب غنچه و گوش گل در چمن

Ба ин мужда доранд гуфту шнФт

به این مژده دارند گفت و شنفت

Дилами баҳри таърихи мелод ӯ

دلم بهر تاریخ میلاد او

Дар маънӣ аз мнқби фикри сифт

در معنی از منقب فکر سفت

Саропои забони ғунча сон шуд нахуст

سراپا زبان غنچه‌سان شد نخست

Пас онгаҳ « гули боғи умед » гуфт

پس آنگه «گل باغ امید» گفت