Авестоади замони малики фахро

اوستاد زمان ملک فخرا

Ки хиради васф ӯ наёрад гуфт

که خرد وصف او نیارد گفت

Буд чун ганҷи фазли донишу илм

بود چون گنج فضل دانش و علم

зи он сабаби рух ба зер хок наҳуфт

ز آن سبب رخ به زیر خاک نهفت

Қадар ӯро касе наме донист

قدر او را کسی نمی دانست

Рафт аз кӣсаи азизони муфт

رفت از کیسهٔ عزیزان مفت

Шуд азин ғамкада ба сӯии лаҳад

شد ازین غمکدهٔ به سوی لحد

Рафт ва дар ҷомаи хоб роҳат хуфт

رفت و در جامه خواب راحت خفت

Дар биҳишт аз насими лутфи илоҳ

در بهشت از نسیم لطف اله

Ғунчаҳои умед ӯ бушковат

غنچه های امید او بشکفت

Чаҳ натоиҷи азу ба даҳр намонад

چه نتایج ازو به دهر نماند

Гавҳари бикри саъй аз баси сифт

گوهر بکر سعی از بس سفت

Рафт чун зери хоки ҳўролъин

رفت چون زیر خاک حورالعین

Лаҳадашро ба зулф мишкӣн рафт

لحدش را به زلف مشکین رفت

Соли таърихи риҳлаташро ақл

سال تاریخ رحلتش را عقل

‏ « аз малик буд малики фазл » бигуфт

‏«از ملک بود ملک فضل» بگفت