Хӯбии тани зи файз ҷон бошад
خوبی تن ز فیض جان باشد
Равнақи хона , миҳмон бошад
رونق خانه، میهمان باشد
Қуфли ҳайрат наад нигаҳ бар чашм
قفل حیرت نهد نگه بر چشم
Дузди ин хона посбон бошад
دزد این خانه پاسبان باشد
Пайкарамро гудохт сӯзи дарун
پیکرم را گداخت سوز درون
Шамъи ротб дар устихон бошад
شمع راتب در استخوان باشد
Ҳар ки аз халқи гӯша Эй гирад
هر که از خلق گوشه ای گیرد
Хона бар дӯш чун камон бошад
خانه بر دوش چون کمان باشد
Сина шуд пой то серум чу ҳадаф
سینه شد پای تا سرم چو هدف
То хаданги туро нишон бошад
تا خدنگ ترا نشان باشد
намечакад хӯни зи чашми ҳайронам
می چکد خون ز چشم حیرانم
Захми нобастаи хӯн чикон бошад
زخم نابسته خون چکان باشد
Ҳасан ,ро то зи абрӯу мижгон
حسن، را تا ز ابرو و مژگان
Тир , пайваста дар камон бошад
تیر، پیوسته در کمان باشد
Дил ба пайкон ӯ ҳмоғўш аст
دل به پیکان او هماغوش است
Ҳамчуи мағзӣ ки туамон бошад
همچو مغزی که توامان باشد
Гарм рафтан буд азон ҷон ро
گرم رفتن بود ازان جان را
Яке аз номҳо равон бошад
یکی از نامها روان باشد
То хӯрд хӯни бкоми худ , шаби ҳиҷр
تا خورد خون بکام خود، شب هجر
Ғунчаи осои дилам , даҳон бошад
غنچه آسا دلم، دهان باشد
Гар буд аз ғами ту чун симоб
گر بود از غم تو چون سیماب
Дар танами изтироб ҷон бошад
در تنم اضطراب جان باشد
Вар набошад зи паҳлавии ишқат
ور نباشد ز پهلوی عشقت
Дарди ҳам бар дилам , гарон бошад
درد هم بر دلم، گران باشد
Зикр ҳар каси ҳадиси ишқ буд
ذکر هر کس حدیث عشق بود
Шамъи сони оташин забон бошад
شمع سان آتشین زبان باشد
Қомати ёри дилнишин ман аст
قامت یار دلنشین من است
Дар дилам , ҷой расатон бошад
در دلم، جای راستان باشد
Ани миёни қасд тоқатам дорад
ان میان قصد طاقتم دارد
Тоқатии кош дар миён бошад
طاقتی کاش در میان باشد
Чашми махмур ӯ дар аввали хат
چشم مخمور او در اول خط
Фитнаи охир алзмон бошад
فتنهٔ آخر الزمان باشد
Шуд шикастаи хаташи зи сояи зулф
شد شکسته خطش ز سایهٔ زلف
Шохи Ни врстаҳ нотавон бошад
شاخ ن ورسته ناتوان باشد
Бе ту хӯни чакида аз мижа ам
بی تو خون چکیده از مژه ام
Бодаи соф арғавон бошад
بادهٔ صاف ارغوان باشد
Дар ҳарими ғамати кабоби ҷигар
در حریم غمت کباب جگر
Мазаи базм бедилон бошад
مزهٔ بزم بیدلان باشد
Кори фармои абрӯати дами ноз
کار فرمای ابروت دم ناز
Чашми масти ту длстон бошад
چشم مست تو دلستان باشد
Бар дами теғи абрӯати ангушт
بر دم تیغ ابروت انگشت
Мижаро баҳр имтиҳон бошад
مژه را بهر امتحان باشد
Нолаам халқро зи хеши барад
ناله ام خلق را ز خویش برد
Пеши оҳанг корвон бошад
پیش آهنگ کاروان باشد
Кафи дарёии изтироби маро
کف دریای اضطراب مرا
Дар бадан бе ту устихон бошад
در بدن بی تو استخوان باشد
Бе такаллуфи тани ту симин бар
بی تکلف تن تو سیمین بر
Хуштар аз сад ҳазор ҷон бошад
خوشتر از صد هزار جان باشد
Нав арӯсӣаст маҷлисати кӯ ро
نو عروسیست مجلست کو را
Партави шамъ парниён бошад
پرتو شمع پرنیان باشد
Кӣ буд коннигор симини тан
کی بود کآن نگار سیمین تن
Дар барам тангтар з ҷон бошад
در برم تنگ تر ز جان باشد
Баданашро ба ҷисми лоғари ман
بدنش را به جسم لاغر من
Нисбати мағз ва устихон бошад
نسبت مغز و استخوان باشد
Худфурӯшии шиори аҳли замон
خودفروشی شعار اهل زمان
Баҳри рангинӣ дукон бошад
بهر رنگینی دکان باشد
Ғофили афтодаи кандарин савдо
غافل افتاده کاندرین سودا
Суди сармоя зиён бошад
سود سرمایهٔ زیان باشد
Тангу торик аз ғубори малол
تنگ و تاریک از غبار ملال
Синаам ҳамчуи серума дон бошад
سینه ام همچو سرمه دان باشد
Чун дилам сараканд шикояти дард
چون دلم سرکند شکایت درد
Ҳамаи тани ғунчаи сон забон бошад
همه تن غنچه سان زبان باشد
Гашта аҳдӣ ки оҷизи озорӣ
گشته عهدی که عاجز آزاری
Бскаҳи ойин осмон бошад
بسکه آیین آسمان باشد
Корвон чун бароа андозад
کاروان چون براه اندازد
Мӯрро бим раҳзанон бошад
مور را بیم رهزنان باشد
Менуҳум сар ба даргаӣ ки дарав
مینهم سر به درگهی که درو
Осмони фарш остон бошад
آسمان فرش آستان باشد
Май барам илтиҷо ба даргоҳӣ
می برم التجا به درگاهی
Ки матоъ паямбарон бошад
که مطاع پیمبران باشد
Қурраи алъайни Мустафои Заҳро
قرة العین مصطفی زهرا
Ки шафиъ ҷаҳонён бошад
که شفیع جهانیان باشد
Дар ҳимоят ба халқи арсаи ҳашар
در حمایت به خلق عرصهٔ حشر
Меҳрбонтар з модарон бошад
مهربان تر ز مادران باشد
Соябони ҳарими манзалаташ
سایبان حریم منزلتش
Осмонӣ бар осмон бошад
آسمانی بر آسمان باشد
Аз чароғи вуҷӯд ӯ доим
از چراغ وجود او دایم
Равшани ин тира хокдон бошад
روشن این تیره خاکدان باشد
Дар шафоат ба уммати падараш
در شفاعت به امت پدرش
Бскаҳи дилсӯз ва меҳрбон бошад
بسکه دلسوز و مهربان باشد
Сабзаи турбати муборак ӯ
سبزهٔ تربت مبارک او
Сар ба сари буи модарон бошад
سر به سر بوی مادران باشد
Гирди наълин зоири ҳарамаш
گرد نعلین زایر حرمش
Нури чашм ҷаҳонён бошад
نور چشم جهانیان باشد
Фарқ дар аршу курсии қадараш
فرق در عرش و کرسی قدرش
Аз замин то ба осмон бошад
از زمین تا به آسمان باشد
Пайкарамро заъифи ҳамчуи камон
پیکرم را ضعیف همچو کمان
Пӯстигар бар устихон бошад
پوستی گر بر استخوان باشد
Тири таънам ба ҷониби хасмаш
تیر طعنم به جانب خصمش
То буд ҷон ба тан равон бошад
تا بود جان به تن روان باشد
Падар номдор туаст он кӯ
پدر نامدار توست آن کو
Сабаби хилқат ҷаҳон бошад
سبب خلقت جهان باشد
Соҳиби хонаи ту баъди расӯл
صاحب خانهٔ تو بعد رسول
Беҳтарин ҷаҳонён бошад
بهترین جهانیان باشد
Гирди роҳи ду нури дидаи ту
گرد راه دو نور دیدهٔ تو
Қурраи алъайни инс ва ҷон бошад
قرة العین انس و جان باشد
Дайгарӣ дар улувва рутбаи ҷоҳ
دیگری در علو رتبهٔ جاه
Чун ту ҳошо ки дар ҷаҳон бошад
چون تو حاشا که در جهان باشد
Бар дар матбахи ту аз анҷум
بر در مطبخ تو از انجم
Осмони реза чин хон бошад
آسمان ریزه چین خوان باشد
Чун садаф дар гулӯии бадхоҳат
چون صدف در گلوی بدخواهت
Қатраи об устихон бошад
قطرهٔ آب استخوان باشد