Ба ҳамдоллаи забони нуктаи санҷами гавҳар афшон шуд

به حمدالله زبان نکته سنجم گوهر افشان شد

Амиралмӯъминини шоҳи вилоятро санохон шуд

امیرالمومنین شاه ولایت را ثناخوان شد

Зиҳии зотӣ ки маддоҳаст ҷбрилш чу пайғамбар

زهی ذاتی که مداح است جبریلش چو پیغمبر

Зиҳии зотӣ ки ақли аввалаши Тифл дабистон шуд

زهی ذاتی که عقل اولش طفل دبستان شد

Нафас аз ёд ӯ равшангари ойинаи дилҳо

نفس از یاد او روشنگر آئینه دلها

Дами гармами зи зикр ӯ чароғи афрӯз имон шуд

دم گرمم ز ذکر او چراغ افروز ایمان شد

Назар чун бар камолаш кардам аз анбӯҳии ҳайрат

نظر چون بر کمالش کردم از انبوهی حیرت

Нигаҳ дар дидаам чун ҷавҳари ойина пинҳон шуд

نگه در دیده ام چون جوهر آئینه پنهان شد

Забонам шуд зФизи мадҳ ӯ барги гули сӯрӣ

زبانم شد زفیض مدح او برگ گل سوری

Навоем рашки фармои сафир андалебон шуд

نوایم رشک فرمای صفیر عندلیبان شد

Яқин донам ки сари хайли саф рӯҳонӣон бошад

یقین دانم که سر خیل صف روحانیان باشد

Дил ҳар кас ки равшан дар раҳаш аз шамъ аиқон шуд

دل هر کس که روشن در رهش از شمع ایقان شد

Чу дузд аз хонаи муфлиси аҷали навмеди баргардад

چو دزد از خانهٔ مفلس اجل نومید برگردد

зи болин касе каши шаҳнаи ҳифзаш нигаҳбон шуд

ز بالین کسی کش شحنهٔ حفظش نگهبان شد

Нахустин поя шуд арши барин шахси хаёлаш ро

نخستین پایه شد عرش برین شخص خیالش را

Улувва қадар ӯро ақли аввал чун сано хон шуд

علو قدر او را عقل اول چون ثنا خوان شد

Ба ранги тӯтӣӣ каз суҳбат ойӣна шуд гуё

به رنگ طوطیی کز صحبت آیینه شد گویا

зи файзи мадҳи рои равшанаши нутқам схндон шуд

ز فیض مدح رای روشنش نطقم سخندان شد

Ба гулзорӣ ки омад дар вазидани сарсари қаҳраш

به گلزاری که آمد در وزیدن صرصر قهرش

Шарари осои тзрўи ранги гули саргарм тайрон шуд

شرر آسا تذرو رنگ گل سرگرم طیران شد

Насирӣ нестам лек аз улувва қадар ӯ донам

نصیری نیستم لیک از علو قدر او دانم

Ки ёрб гӯ буд ҳар каси забонаш ё алӣ хон шуд

که یارب گو بود هر کس زبانش یا علی خوان شد

зи баси лабрези меҳри нур ӯ гашта саропоем

ز بس لبریز مهر نور او گشته سراپایم

Басони шамъи мағзи устихонами партав афшон шуд

بسان شمع مغز استخوانم پرتو افشان شد

Лаби сӯфораш аз ширинии ҷон ком бардорад

لب سوفارش از شیرینی جان کام بردارد

Хадангаш дар ҳарими синаи душман чу меҳмон шуд

خدنگش در حریم سینهٔ دشمن چو مهمان شد

Сари аъдо ба хоки тираи яксони боди гӯ аз ғам

سر اعدا به خاک تیره یکسان باد گو از غم

Ки нутқами мадҳи санҷи зулфиқори шоҳ мардон шуд

که نطقم مدح سنج ذوالفقار شاه مردان شد

Чу сӯфори хаданг аз хандаи лаб бар ҳам наме орад

چو سوفار خدنگ از خنده لب بر هم نمی آرد

Гули захмӣ ки бар ҷисми аду зон теғ хандон шуд

گل زخمی که بر جسم عدو زان تیغ خندان شد

Гиребон чок бошад ҳар ҳубобаш чун дили ошиқ

گریبان چاک باشد هر حبابش چون دل عاشق

Ба дарёӣ ки ҳамчун мавҷи акс ӯ намоён шуд

به دریایی که همچون موج عکس او نمایان شد

Ба хоби душманони ҳргаҳи хаёл ӯ шабихун зад

به خواب دشمنان هرگه خیال او شبیخون زد

Сари аъдо чу ашки дидаи ғмдидаҳ ғалатон шуд

سر اعدا چو اشک دیدهٔ غمدیده غلطان شد

Ба гӯшами нолаи булбули зи гулшани сина чок омад

به گوشم نالهٔ بلبل ز گلشن سینه چاک آمد

Хаёлаши ғунчаро дар дили ҳилоли осо чу тобон шуд

خیالش غنچه را در دل هلال آسا چو تابان شد

Миёни хӯни аъдои мавҷ зан бошад чунон дар разм

میان خون اعدا موج زن باشد چنان در رزم

Ки дар ҷӯши шафақи моҳи навеи гӯйӣ намоён шуд

که در جوش شفق ماه نویی گویی نمایان شد

Ба ҷустани ҳамчуи набз ошиқон омад зи битобӣ

به جستن همچو نبض عاشقان آمد ز بیتابی

Ба дастами хомаи тори тиби аллсони васф икрон шуд

به دستم خامه تار طب اللسان وصف یکران شد

Фалак монанди гӯи саргаштаи саҳроӣ имкон шуд

فلک مانند گو سرگشتهٔ صحرای امکان شد

Чу дасти арши фарсойиши гуҳи рафтор чавгон шуд

چو دست عرش فرسایش گه رفتار چوگان شد

Ръўнти поймоли ҷилваи тамкини нажод ӯ

رعونت پایمال جلوهٔ تمکین نژاد او

Шарари гирди раҳи шӯхяш ҳар ки гарм ҷавлон шуд

شرر گرد ره شوخیش هر که گرم جولان شد

Шарари осои ҷаҳди хӯни дили лаъл аз раги хоро

شرر آسا جهد خون دل لعل از رگ خارا

Ба кҳсорӣ ки барқи шухӣ ӯ партав афшон шуд

به کهساری که برق شوخی او پرتو افشان شد

Знълу сами ҳилол ва бадар бошад зердаст ӯ

زنعل و سم هلال و بدر باشد زیردست او

з ҳар нақши пайаш хуршеди тобоне дурахшон шуд

ز هر نقش پی اش خورشید تابانی درخشان شد

Ба ҷои нофаи оҳӯи байза тоؤс андозад

به جای نافه آهو بیضهٔ طاؤس اندازد

Дар он саҳро ки ӯ бо ҷилваи рангин хиромон шуд

در آن صحرا که او با جلوهٔ رنگین خرامان شد

Рақам кардӣ чу васфи тундии он барқи ҷўлои Н ро

رقم کردی چو وصف تندی آن برق جولا ن را

Нқти рег равон гардиду мстри мавҷ Аммон шуд

نقط ریگ روان گردید و مسطر موج عمان شد

зи меху наъл ҳар нақши пеш дарҷӣаст пургавҳар

ز میخ و نعل هر نقش پیش درجی است پرگوهر

Ғубории гашт аз роҳаши баланду абр Нитсаон шуд

غباری گشت از راهش بلند و ابر نیسان شد

Сутудан кӣ тавонам пўиаҳи оташи нажодӣ ро

ستودن کی توانم پویهٔ آتش نژادی را

Ки дар мижгони баҳам судан чу барқ аз дида пинҳон шуд

که در مژگان بهم سودن چو برق از دیده پنهان شد

Змдҳи соқии кавсари биҳамдиллоҳ ки сармастам

زمدح ساقی کوثر بحمدالله که سرمستم

Димоғам мерасад маъзӯрам ар нутқам ғзлхўон шуд

دماغم می رسد معذورم ار نطقم غزلخوان شد

Кадоми оташи Аннани имрӯз ёрб гарм ҷавлон шуд

کدام آتش عنان امروز یارب گرم جولان شد

Ки аз гирди раҳаш рӯй ҳавои рашк гулистон шуд

که از گرد رهش روی هوا رشک گلستان شد

Чу шамъӣ каз шикофи парда фонӯс бинмоед

چو شمعی کز شکاف پردهٔ فانوس بنماید

зи чок синаам доғи дили сӯзон намоён шуд

ز چاک سینه ام داغ دل سوزان نمایان شد

Ба тан ҳар қатраи хӯнами мансаб парвонагӣ дорад

به تن هر قطره خونم منصب پروانگی دارد

Зиёдаш то шабистони дили тангам чироғон шуд

زیادش تا شبستان دل تنگم چراغان شد

Табассуми ғунчаи сонам бе ту шуд хӯни ҷигар хӯрдан

تبسم غنچه سانم بی تو شد خون جگر خوردن

Шукуфтани ҳамчуи гули давр аз туами чок гиребон шуд

شکفتن همچو گل دور از توام چاک گریبان شد

Пурди тоؤси ранги гул ба боли шуъла аз гулшан

پرد طاؤس رنگ گل به بال شعله از گلشن

Магари он шамъи рангини ҷилваи гарми сайр бустон шуд

مگر آن شمع رنگین جلوه گرم سیر بستان شد

Хамири ғабғабаш бо шери субҳи ид ҳал гашта

خمیر غبغبش با شیر صبح عید حل گشته

Қавоми обу ранги лаълаш аз ширинӣ ҷон шуд

قوام آب و رنگ لعلش از شیرینی جان شد

Шавад ҳар қатраи хӯнами қамарии булбули навои ҷӯё

شود هر قطره خونم قمری بلبل نوا جویا

Ба хотири сарви ёди навгулии ҳргаҳ хиромон шуд

به خاطر سرو یاد نوگلی هرگه خرامان شد

Худовандо диламро равшан аз меҳри алии гардон

خداوندا دلم را روشن از مهر علی گردان

Чунон каз партави хуршеди шамъи ма фурӯзон шуд

چنان کز پرتو خورشید شمع مه فروزان شد

Танамро хоки саҳроӣ Наҷаф кун то биёсоем

تنم را خاک صحرای نجف کن تا بیاسایم

Дар он водӣ ки гардиши серумаи чашм сулаймон шуд

در آن وادی که گردش سرمهٔ چشم سلیمان شد

Дар он водӣ ки хокаш зинда созад мурдаро дар дам

در آن وادی که خاکش زنده سازد مرده را در دم

Дар он водии рег ӯ равони ҷисм беҷон шуд

در آن وادی ریگ او روان جسم بی جان شد

Буд рӯҳи аломини мақбули ҳақ аз саҷдаи одам

بود روح الامین مقبول حق از سجدهٔ آدم

Магар аз хоки он водии хамири ҷисм инсон шуд

مگر از خاک آن وادی خمیر جسم انسان شد

Дами рӯҳи аломинро аз ҳавояши ҷони бахше

دم روح الامین را از هوایش جان بخشی

зи реги ташна ӯ рӯҳпарвар об ҳайвон шуд

ز ریگ تشنهٔ او روح پرور آب حیوان شد

Дар ӯ дар Наҷаф бошад чу кавкаб бар фалаки тобон

در او در نجف باشد چو کوکب بر فلک تابان

Замин аз паҳлавӣ ӯ метавонад осмон шан шуд

زمین از پهلوی او می تواند آسمان شان شد

Ба умеди иҷобати илтимосӣ пешат оварадам

به امید اجابت التماسی پیشت آوردم

Ҷанобат чун рўосози мурод номардон шуд

جنابت چون رواساز مراد نامردان شد

Ту май доне ки аз ҷони дӯст тар дорам бародар ро

تو می دانی که از جان دوست تر دارم برادر را

Буд чанде ки ҷисми нозукаши муҳтоҷ дармон шуд

بود چندی که جسم نازکش محتاج درمان شد

Шифои дард ӯро аз ту хоҳам ё вале аллоҳ

شفای درد او را از تو خواهم یا ولی الله

Чу медонам ки битавонӣ давоӣ дардмандон шуд

چو می دانم که بتوانی دوای دردمندان شد

Надорам ҳоҷатии зини пас ки арз муддао кардам

ندارم حاجتی زین پس که عرض مدعا کردم

Намонад эҳтиёҷи онро ки муҳтоҷ карямон шуд

نماند احتیاج آن را که محتاج کریمان شد