Ашкам на бе ту аз мижатар фурӯ чакад

اشکم نه بی تو از مژهٔ تر فرو چکد

Каз абри тираи хирмани ахгари Фрўчкд

کز ابر تیره خرمن اخگر فروچکد

зи аҷзои нўшдорўии ҷон парвар манаст

ز اجزای نوشداروی جان پرور منست

Он май ки аз лаби ту ба соғари Фрўчкд

آن می که از لب تو به ساغر فروچکد

Ашки чакида аз мؤаҳро ташнаи ғамат

اشک چکیده از مؤه را تشنهٔ غمت

Нав шуд ба завқи онкии мукаррари Фрўчкд

نو شد به ذوق آنکه مکرر فروچکد

Шабҳо ба ёди он гули рухсор то саҳар

شبها به یاد آن گل رخسار تا سحر

Ашками зи кунҷи дидаи муаттари Фрўчкд

اشکم ز کنج دیده معطر فروچکد

Дар коми хоҳиши дили бедоди ошиқам

در کام خواهش دل بیداد عاشقم

Зҳроби ғам ба лиззати шукри Фрўчкд

زهراب غم به لذت شکر فروچکد

Ҷавҳари зи ҳадати сари мؤгони шавқ ӯ

جوهر ز حدت سر مؤگان شوق او

Гардӣда об аз дами ханҷари Фрўчкд

گردیده آب از دم خنجر فروچکد

Шабҳои ҳиҷри дидаи муштоқи гиря ро

شبهای هجر دیدهٔ مشتاق گریه را

Аммон чу қатраи мижатар Фрўчкд

عمان چو قطره مژهٔ تر فروچکد

Дар интизори дӯст чу шамъӣ ба роҳи бод

در انتظار دوست چو شمعی به راه باد

Аз дидаи пайкарам чаҳ аҷабгар Фрўчкд

از دیده پیکرم چه عجب گر فروچکد

Гирамгар оби соф ба каф аз кудуратам

گیرم گر آب صاف به کف از کدورتم

Он шарбати зулоли мукаддари Фрўчкд

آن شربت زلال مکدر فروچکد

Бгдозди он чунонкии гудозади зи шуълаи шамъ

بگدازد آن چنانکه گدازد ز شعله شمع

Хӯн аз рагам чу бар сар нашутур Фрўчкд

خون از رگم چو بر سر نشتر فروچکد

Шабҳо чу грмхўонӣ ӯ оядам ба ёд

شبها چو گرمخوانی او آیدم به یاد

Хӯнами зи дил ба гармии озари Фрўчкд

خونم ز دل به گرمی آذر فروچکد

Хӯни ниёзи мост ки гардӣда машк тар

خون نیاز ماست که گردیده مشک تر

Аз мӯии мӯии зулфи мънбри Фрўчкд

از موی موی زلف معنبر فروچکد

Дар гулшанӣ ки аз гул рӯят наёфт зеб

در گلشنی که از گل رویت نیافت زیب

Хуноби ғами зи дидаи ъбҳри Фрўчкд

خوناب غم ز دیدهٔ عبهر فروچکد

Аз бими теғи бозии барқи нигоҳ ӯ

از بیم تیغ بازی برق نگاه او

Хӯн гашта дили зи чашми ғазанфари Фрўчкд

خون گشته دل ز چشم غضنفر فروچکد

Товуси вор май дамад аз ҳар париши гулӣ

طاووس وار می دمد از هر پرش گلی

Гар бодаам ба боли самандари Фрўчкд

گر باده ام به بال سمندر فروچکد

Аз шарми парниёни сафои кони либоси тест

از شرم پرنیان صفا کآن لباس تست

Гардӣда оби кисвати гавҳари Фрўчкд

گردیده آب کسوت گوهر فروچکد

Дил бо сиришкам аз сари мижгони шаби фироқ

دل با سرشکم از سر مژگان شب فراق

Сад бор агар чакид ки дигари Фрўчкд

صد بار اگر چکید که دیگر فروچکد

Софи таҳури кӯ ки маро аз забони калак

صاف طهور کو که مرا از زبان کلک

Ршҳӣ ба мадҳи соқии кавсари Фрўчкд

رشحی به مدح ساقی کوثر فروچکد

Шоҳӣ ки аз мҳобти даврони адл ӯ

شاهی که از مهابت دوران عدل او

Аз чашми бози хӯни кабӯтари Фрўчкд

از چشم باز خون کبوتر فروچکد

Аз шавқи мадҳ ӯ нафас исавӣ гудохт

از شوق مدح او نفس عیسوی گداخت

То рӯзӣ аз забони саногари Фрўчкд

تا روزی از زبان ثناگر فروچکد

Таби ларзи бим ӯ чу фитад чархро ба тан

تب لرز بیم او چو فتد چرخ را به تن

Аз осмони арақи сифати ахтари Фрўчкд

از آسمان عرق صفت اختر فروچکد

Оби ҳаёти дони арақиро ки аз ҷабин

آب حیات دان عرقی را که از جبین

Бар даргаи васии паямбари Фрўчкд

بر درگه وصی پیمبر فروچکد

Шамшер ӯ ки қатра обӣаст фии алмисл

شمشیر او که قطرهٔ آبی است فی المثل

Дар разм чун ба тораки кофари Фрўчкд

در رزم چون به تارک کافر فروچکد

Ҳамчуи сиришки шамъ ба пиромни лаган

همچو سرشک شمع به پیرامن لگن

Мағзи сараш ба домани мғФри Фрўчкд

مغز سرش به دامن مغفر فروچکد

Гар нест мавҷи чашмаи хуршеди теғ ӯ

گر نیست موج چشمهٔ خورشید تیغ او

Зу хӯн чу ахтар аз чаҳ мунаввари Фрўчкд

زو خون چو اختر از چه منور فروچکد

Уфтадгараш назар ба дами теғи қаҳр ӯ

افتد گرش نظر به دم تیغ قهر او

Дил хӯн шавад зи чашми ғазанфари Фрўчкд

دل خون شود ز چشم غضنفر فروچکد

Эҳёии дайн ҳақ кунад обӣ ки бар аду

احیای دین حق کند آبی که بر عدو

Аз зулфиқори ҳайдари сафдари Фрўчкд

از ذوالفقار حیدر صفدر فروچکد

Оби ҳаёти ҳукми масоф ар турои злб

آب حیات حکم مصاف ار ترا زلب

Дар соғари итоати чокари Фрўчкд

در ساغر اطاعت چاکر فروچکد

Дар дами зи хӯни ширк ба сафин корзор

در دم ز خون شرک به صفین کارزار

Дарёи зи теғи молики уштури Фрўчкд

دریا ز تیغ مالک اشتر فروچکد

Аз баси з бим наҳй ту бгдохт давр нест

از بس ز بیم نهی تو بگداخت دور نیست

Гар аз либоси аҳли дували зари Фрўчкд

گر از لباس اهل دول زر فروچکد

Бошад наҳанги баҳри вғои қатраи қатра аш

باشد نهنگ بحر وغا قطره قطره اش

Зон хуии кат аз ҷабини ткоўри Фрўчкд

زان خوی کت از جبین تکاور فروچکد

Хӯн машк гашта шоҳиди теғи туро ба разм

خون مشک گشته شاهد تیغ ترا به رزم

Аз ҳалқаҳои турраи ҷавҳари Фрўчкд

از حلقه های طرهٔ جوهر فروچکد

Хӯн машк гашта шоҳиди теғи туро ба разм

خون مشک گشته شاهد تیغ ترا به رزم

Аз ҳалқаҳои турраи ҷавҳар фурӯ чакад

از حلقه های طرهٔ جوهر فرو چکد

Эҷод дӯзахӣ кунад аз нав чу аз ҳарос

ایجاد دوزخی کند از نو چو از هراس

Номи аду ба ҳашари зи дафтари Фрўчкд

نام عدو به حشر ز دفتر فروچکد

Чун шер аз аномли эъҷози Мустафо

چون شیر از انامل اعجاز مصطفی

Хӯни адуи зи панҷаи ҳайдари Фрўчкд

خون عدو ز پنجهٔ حیدر فروچکد

Оби ҳаёти васфи туам аз сари забон

آب حیات وصف توام از سر زبان

Шабнами сифати зи барги гултар Фрўчкд

شبنم صفت ز برگ گل تر فروچکد

Хуноби шавқи марқади поки ту рӯзу шаб

خوناب شوق مرقد پاک تو روز و شب

Аз мӯии мӯии ин тани лоғари Фрўчкд

از موی موی این تن لاغر فروچکد

зи абри кафи атои тўоши солҳо бас аст

ز ابر کف عطای تواش سالها بس است

Гар қатрае ба фарқи саногари Фрўчкд

گر قطره ای به فرق ثناگر فروچکد

Аз баси зи шарми наъли сами ту суннат гудохт

از بس ز شرم نعل سم تو سنت گداخت

Ойинаи пеш рӯй Сикандари Фрўчкд

آئینه پیش روی سکندر فروچکد

Васфи куҷоу фикри тиҳӣ кӣсаам куҷо

وصف کجا و فکر تهی کیسه ام کجا

Нашигифт об гашта диламгар Фрўчкд

نشگفت آب گشته دلم گر فروچکد

Аввали зи шарми мадҳи ту андеша хӯн шавад

اول ز شرم مدح تو اندیشه خون شود

Онгоҳ аз забони саногари Фрўчкд

آنگاه از زبان ثناگر فروچکد

Ҷӯёи муҳаббати шаҳи дунёу дайни маро

جویا محبت شه دنیا و دین مرا

Аз дил равадгар оби зи гавҳари Фрўчкд

از دل رودگر آب ز گوهر فروچکد

Ёрб ба коми душмани дайни ту аз нахуст

یارب به کام دشمن دین تو از نخست

Заҳри фанои зи сдиаҳи модари Фрўчкд

زهر فنا ز ثدیهٔ مادر فروچکد

Доими зи абри лутфи ту борони офият

دایم ز ابر لطف تو باران عافیت

Моро ба кишти зиндагии андари Фрўчкд

ما را به کشت زندگی اندر فروچکد