Шудааст чашми ту ҳамдасти зулф дар тасхир

شده است چشم تو همدست زلف در تسخیر

Ду ҳалқа дигар афзӯдае бар ин занҷир

دو حلقهٔ دگر افزوده ای بر این زنجیر

зи саҳни боғ бурун омадӣ қабои гулгун

ز صحن باغ برون آمدی قبا گلگون

Чу хори ранг гулат гаштааст домангир

چو خار رنگ گلت گشته است دامنگیر

Табиатати бҳўоӣ баҳор ме монад

طبیعتت بهوای بهار می ماند

Ҳазор гӯна биёбад ба ҳар нафаси тағйир

هزار گونه بیابد به هر نفس تغییر

Чаҳ улфатаст ки ҳаргиз ҷудо наме гардад

چه الفت است که هرگز جدا نمی گردد

Дилами зи зулфи ту монанди дона аз знмҷир

دلم ز زلف تو مانند دانه از زنمجیر

Ба базми васли ту дили роҳи ноларо гуми камарад

به بزم وصل تو دل راه ناله را گم کمرد

Хамӯш монад зи ҳайрат чу булбули тасвир

خموش ماند ز حیرت چو بلبل تصویر

Чисони зи заъфи қадам дар раҳ ту бурдорам

چسان ز ضعف قدم در ره تو بردارم

Ки нақш по кунадам кори ҳалқаи занҷир

که نقش پا کندم کار حلقهٔ زنجیر

Кунад ба пардаи чашмам ҳамеша дасти хаёл

کند به پردهٔ چشمم همیشه دست خیال

Шабиҳ рӯй ту бо хомаи мижа , тасвир

شبیه روی تو با خامهٔ مژه، تصویر

зи ҳиҷри силсилаи зулф ӯ расад шабу рӯз

ز هجر سلسلهٔ زلف او رسد شب و روز

Ба гӯши ман зи дили овози нолаи занҷир

به گوش من ز دل آواز نالهٔ زنجیر

Хдиў кишвар огоҳем ба кисвати фақр

خدیو کشور آگاهیم به کسوت فقر

Кулоҳ кҳкҳӣам тоҷу пӯсти тахти сарир

کلاه کهکهی ام تاج و پوست تخت سریر

з хештан баталаб ҳар чаҳ хотират хоҳад

ز خویشتن بطلب هر چه خاطرت خواهد

Қадам бурун манеҳ аз хешу гирди олами гир

قدم برون منه از خویش و گرد عالم گیر

Буд чу меҳри ҷаҳони зердасти мартаба аш

بود چو مهر جهان زیردست مرتبه اش

Агар қаламрави дилро касе кунад тасхир

اگر قلمرو دل را کسی کند تسخیر

Хароби боди дилӣ каз ғам ту бигурезад

خراب باد دلی کز غم تو بگریزد

Ки ҳаст хонаи дилро шикастагии таъмир

که هست خانهٔ دل را شکستگی تعمیر

Бурӣдаи боди худоёи ду дасти бидрдӣ

بریده باد خدایا دو دست بیدردی

Ки нест нохун ӯ шамъи доғро гилгир

که نیست ناخن او شمع داغ را گلگیر

Ҷунун сиришта дилами пеш аз дами эҷод

جنون سرشته دلم پیش از دم ایجاد

Чунон зи шавқи ту девона буд ва бе тадбир

چنان ز شوق تو دیوانه بود و بی تدبیر

Ки аз фазои вуҷӯду адам бурун ме рафт

که از فضای وجود و عدم برون می رفت

Ба дасти ишқ наме буд агар сари занҷир

به دست عشق نمی بود اگر سر زنجیر

Касе ки кушта бедод ӯст ме донад

کسی که کشتهٔ بیداد اوست می داند

Ки ҳамдами дами исо буд дами шамшер

که همدم دم عیسی بود دم شمشیر

Зтираҳи бахтӣ агар шиква сар кунам тарсам

زتیره بختی اگر شکوه سر کنم ترسم

Ки ҳамчуи хомаи бёлоидми забон бо қӣр

که همچو خامه بیالایدم زبان با قیر

Здрди ишқи тугар нукта Эй кунам иншо

زدرد عشق تو گر نکته ای کنم انشا

Забон хома бинолад баҳоли ман зи срир

زبان خامه بنالد بحال من ز صریر

Ббзми васли ту аз дарди ҳиҷр май нолам

ببزم وصل تو از درد هجر می نالم

Ки мавҷи ашк ба пой нигоҳ шуд занҷир

که موج اشک به پای نگاه شد زنجیر

зи осмони балои санги ҷавр май борад

ز آسمان بلا سنگ جور می بارد

Сабуи сифати сари худро ба ҳар ду даст бигир

سبو صفت سر خود را به هر دو دست بگیر

Мабод гарм тапидани шӯии зи битобӣ

مباد گرم تپیدن شوی ز بیتابی

Брнги шуълаи зи осеби сарсари тақдир

برنگ شعله ز آسیب صرصر تقدیر

Дро чу шамъи фурӯзон ба пардаи Фоннўс

درآ چو شمع فروزان به پردهٔ فاننوس

Ба зери домани ҳифзи хдиўи кишвари гир

به زیر دامن حفظ خدیو کشور گیر

Эмоми ?данеу уқбои Муҳамади боқир

امام دنیی و عقبی محمد باقر

Ки Тифли мактаб тадбир ӯст олами пер

که طفل مکتب تدبیر اوست عالم پیر

Бароаи равшани дайни ту ҳар ки раҳрави гашт

براه روشن دین تو هر که رهرو گشت

Ба ранг оина шуд нақши поши акс пазир

به رنگ آینه شد نقش پاش عکس پذیر

Шавад зи файзи сифоти саҳоби ҷӯади ту сабз

شود ز فیض صفات سحاب جود تو سبز

Ба ранги шҳпри тӯтии забонам аз тақрир

به رنگ شهپر طوطی زبانم از تقریر

Збими ҳайбати амри ту зуди баргардад

زبیم هیبت امر تو زود برگردد

Занад ҷалолат агар бонг наҳй бар тақдир

زند جلالت اگر بانگ نهی بر تقدیر

зи чанги марги муқаддар бурун тавонад ҷуст

ز چنگ مرگ مقدر برون تواند جست

Нависӣ ар ту ба айёми умри каси тавфир

نویسی ار تو به ایام عمر کس توفیر

Ҳилоли сояи наъли саманди барқи такат

هلال سایهٔ نعل سمند برق تکت

Буд ғубори сами тавсани ту меҳри мунир

بود غبار سم توسن تو مهر منیر

зи теғи шуълаи нажоди тугар сухан гӯям

ز تیغ شعله نژاد تو گر سخن گویم

Забони забона оташ шавад гуҳи тақрир

زبان زبانهٔ آتش شود گه تقریر

Ба пушти гармии ҳифзи ту оҳӯони шаби тор

به پشت گرمی حفظ تو آهوان شب تار

Раванд бар асари равшании дидаи шер

روند بر اثر روشنی دیدهٔ شیر

Баҳор файз шавад гар кунад ҳаводорӣ

بهار فیض شود گر کند هواداری

Насими халқи хуши ту ба ғунчаи тасвир

نسیم خلق خوش تو به غنچهٔ تصویر

Қадами зи бешаи бурунгар наад паии нахҷӣр

قدم ز بیشه برون گر نهد پی نخجیر

Кунад мҳобти адли ту пай ба нохуни шер

کند مهابت عدل تو پی به ناخن شیر

Зиҳии шуҷоату ғайрат ки фатҳу нусрат ро

زهی شجاعت و غیرت که فتح و نصرت را

Асир карда ба занҷири ҷавҳари шамшер

اسیر کرده به زنجیر جوهر شمشیر

Зиҳии ҳунар ки рибоед зи хасм дар пайкор

زهی هنر که رباید ز خصم در پیکار

Зҳлқаҳҳои зираи шасти найзааш зиҳгир

زحلقه های زره شست نیزه اش زهگیر

Басон мавҷ бипечад забони таъни аду

بسان موج بپیچد زبان طعن عدو

Агар зи ҷавҳари шамшер ӯ кунад тақрир

اگر ز جوهر شمشیر او کند تقریر

Ба ранги барги хазони дидаи чанор ба хок

به رنگ برگ خزان دیدهٔ چنار به خاک

з ҳайбаташ фитад аз шохи дасти панҷаи шер

ز هیبتش فتد از شاخ دست پنجهٔ شیر

Ҳазор пайкон аз шасти қудраташ дар разм

هزار پیکان از شست قدرتش در رزم

Нишаста дар дили душман чу дона дар занҷир

نشسته در دل دشمن چو دانه در زنجیر

Куҷост қӯти парвози рӯҳи хасми туро

کجاست قوت پرواز روح خصم ترا

Агар на болу пар қӯташ шавад пари тир

اگر نه بال و پر قوتش شود پر تیر

Ту офтоб ва буд тавсани кабӯди ту чарх

تو آفتاب و بود توسن کبود تو چرخ

Ба дасти меҳр ҳилолӣаст дар кафати шамшер

به دست مهر هلالی است در کفت شمشیر

Ба ҳар масоф ки сари хайли пар дилон бошӣ

به هر مصاف که سر خیل پر دلان باشی

Навой фатҳ ту гардад баланд аз неи тир

نوای فتح تو گردد بلند از نی تیر

эй тири ту ҳангом разм биншинад

همای تیر تو هنگام رزم بنشیند

Дар устихони адуят чу шаст дар зиҳгир

در استخوان عدویت چو شست در زهگیر

Ба рӯзи маърака ризқӣ намехӯрд ҷузи гурз

به روز معرکه رزقی نمی خورد جز گرز

Чаро з ҷон нашавад хасми кӣнаи ҷӯии ту сайр

چرا ز جان نشود خصم کینه جوی تو سیر

Ту офтобӣ ва ман шабнамам , вуҷӯди маро

تو آفتابی و من شبنمم، وجود مرا

Ба пушти гармии эҳсони зхок раҳ баргир

به پشت گرمی احسان زخاک ره برگیر

Умедами онкӣ ба кишти умеди бадхоҳат

امیدم آنکه به کشت امید بدخواهت

Ба ҷои борони боради шарари зи абри мтир

به جای باران بارد شرر ز ابر مطیر