Оҳ то кӣ тоқати оради дарди ҳурмони туро

آه تا کی طاقت آرد درد حرمان ترا

Осмони давру замини сахту фиғонами норасо

آسمان دور و زمین سخت و فغانم نارسا

Мӯҳтасиби ноҳақ чаҳ резии хӯни ъушратро ба хок

محتسب ناحق چه ریزی خون عشرت را به خاک

Дар чунин фаслӣ ки дорад чидани гули хўнбҳо

در چنین فصلی که دارد چیدن گل خونبها

Зулфи мишкӣн аз биногвашат ба пушт по расед

زلف مشکین از بناگوشت به پشت پا رسید

Оҳ чун нозил шавад аз олами болои бало

آه چون نازل شود از عالم بالا بلا

Май намояди пеши рухсорати раги абри сифед

می نماید پیش رخسارت رگ ابر سفید

Бар ҷабин худ кунӣ хуршеди маҳлӯл аз тилло

بر جبین خود کنی خورشید محلول از طلا

Ранг май чун зари зФизи ҳамнишинӣ ҳои ӯст

رنگ می چون زر زفیض همنشینی های اوست

Суҳбат хубон набошад ҳеҷ , кам аз кимиё

صحبت خوبان نباشد هیچ، کم از کیمیا

То ба ин тақрйв гоҳе ёд аҳволам кунад

تا به این تقریب گاهی یاد احوالم کند

Сахти бастами уқдаи дилро ба ин банди қабо

سخت بستم عقدهٔ دل را به این بند قبا

Холу хат аз бас ба ҷо афтод натавон ёфтан

خال و خط از بس به جا افتاد نتوان یافتن

Як ғалат дар мусҳафи рухсор ӯ номи худо

یک غلط در مصحف رخسار او نام خدا

Котиби қудрати паии таҳрири байти абрӯаш

کاتب قدرت پی تحریر بیت ابروش

Гирди калаки сунъро чун бо аномли ошно

گرد کلک صنع را چون با انامل آشنا

Нуқта ҳо биниҳод баҳри имтиҳони хома аш

نقطه ها بنهاد بهر امتحان خامه اش

Инки бинии холҳо бар ориз ӯ ҷобаҷо

اینکه بینی خالها بر عارض او جابجا

Чун надидам тӯҳфае шоиста ӯ ғайр ӯ

چون ندیدم تحفه ای شایستهٔ او غیر او

Додаам ойинаи дилро аз анрўи рӯнамо

داده ام آئینهٔ دل را از انرو رونما

Ҳамчунон корди шабонгаҳи мурғро дар ошён

همچنان کآرد شبانگه مرغ را در آشیان

Ҷо диҳад дар ҳалқаҳо зулфаши дили овора ро

جا دهد در حلقه ها زلفش دل آواره را

Нармии гуфтор ӯ хори ғам аз дил ме кашад

نرمی گفتار او خار غم از دل می کشد

Чун хск коранд берун бо забон аз дида ҳо

چون خسک کارند بیرون با زبان از دیده ها

Розкӣ монад ниҳон дар хотири арбоби дард

رازکی ماند نهان در خاطر ارباب درد

То ки бошад пардаи дилҳои тозки таҳи намо

تا که باشد پردهٔ دلهای تازک ته نما

Аз лабаши ҷуз хомшӣ набӯд ҷавоб нола ам

از لبش جز خامشی نبود جواب ناله ام

Чун кунам зони кӯҳи тамкин бар намегардад садо

چون کنم زآن کوه تمکین بر نمی گردد صدا

эй баҳори ҷилва аз баси зард ва зорам карда Эй

ای بهار جلوه از بس زرد و زارم کرده ای

Карда акс чеҳраам барги хазони ойина ро

کرده عکس چهره ام برگ خزان آئینه را

Ҳар сари мижгони маро аз дидани тимсоли хеш

هر سر مژگان مرا از دیدن تمثال خویش

Ғӯта зад чун хомаи наққош дар оби тилло

غوطه زد چون خامهٔ نقاش در آب طلا

Пардаро якбора зон хуршеди оризи брмгир

پرده را یکباره زان خورشید عارض برمگیر

Заврақи дилро макун тӯфонии мавҷи сафо

زورق دل را مکن طوفانی موج صفا

Дар ғазал гӯйӣ шунидӣ офарин аз ҳамгинон

در غزل گویی شنیدی آفرین از همگنان

Наъти гӯи ҷӯё ва бишинав аз малоики марҳабо

نعت گو جویا و بشنو از ملائک مرحبا

Поктар аз мавҷ кавсар кун забони хештан

پاکتر از موج کوثر کن زبان خویشتن

То туоне буд зини пас наъти санҷи мстФо

تا توانی بود زین پس نعت سنج مصطفا

Ифтихори дӯдаи одами ҳабиби зулҷалол

افتخار دودهٔ آدم حبیب ذوالجلال

Сарвари дунёу ъқбои шоФъи рӯзи ҷазо

سرور دنیا و عقبا شافع روز جزا

Онкии ҷбрил аминаш мекашидӣ ғошия

آنکه جبریل امینش می کشیدی غاشیه

Онкии бади Фрмонбрши шоҳаншаҳӣ чун мртзо

آنکه بد فرمانبرش شاهنشهی چون مرتضا

Он шаҳӣ каз шаш ҷиҳати сӯии ҳарими даргааш

آن شهی کز شش جهت سوی حریم درگهش

Айнак чашмаст аўлўолобсорро қиблаи намо

عینک چشم است اولوالابصار را قبله نما

Рутбаи қурбаш тамошо кун ки миқдори ду қавс

رتبهٔ قربش تماشا کن که مقدار دو قوس

Балки ҳам наздиктар бад бо ҷаноби кибриё

بلکه هم نزدیکتر بد با جناب کبریا

Аз аносир дар тани одам барои халқ ӯ

از عناصر در تن آدم برای خلق او

Гаштаанд аздод бо ҳам чори ёри босафо

گشته اند اضداد با هم چار یار باصفا

Кибриё бингар ки шоҳи авлиёи худро ба фахр

کبریا بنگر که شاه اولیا خود را به فخر

Гуфта абдӣ аз убайди сарвар ҳар ду саро

گفته عبدی از عبید سرور هر دو سرا

Аз адаб шавед даҳанро Хизр бо ҳафтод об

از ادب شوید دهن را خضر با هفتاد آب

То тавонад баради номи номии он пешво

تا تواند برد نام نامی آن پیشوا

Фатҳи кунин аз чунин шамшер ва бозуе сазад

فتح کونین از چنین شمشیر و بازویی سزد

ӯ ядуллоҳаст бояд теғ ӯ шери худо

او یدالله است باید تیغ او شیر خدا

Теғ ӯ баҳри муҳибони муваҷҷаҳ об бақост

تیغ او بهر محبان موجهٔ آب بقاست

Ваз барои душманон бошад раги абри бало

وز برای دشمنان باشد رگ ابر بلا

Дар кафш теғаст ё мавҷаст дар баҳри шикор

در کفش تیغ است یا موج است در بحر شکار

ё раги абрӣ ки бигрифтааст аз дарёи ҳаво

یا رگ ابری که بگرفته است از دریا هوا

Дар тани аъдои дайни теғи ҳунари пурвой ӯ

در تن اعدای دین تیغ هنر پروای او

Чори унсурро ба як зарбат кунад аз ҳам ҷудо

چار عنصر را به یک ضربت کند از هم جدا

Чун билразанд замонро ҳайбати шамшер ӯ

چون بلرزاند زمان را هیبت شمشیر او

Рутба тақдим ёбад интиҳо бар ибтидо

رتبهٔ تقدیم یابد انتها بر ابتدا

ӣнқадари файзи саодат аз куҷо андӯхтӣ

اینقدر فیض سعادت از کجا اندوختی

Гар набӯдӣ сояи шамшер ӯ боли ҳумо

گر نبودی سایهٔ شمشیر او بال هما

Эҳтисобаш аз пас гардан кашад рагҳои соз

احتسابش از پس گردن کشد رگهای ساز

Зини сёстҳост кандар парда пинҳон шуд наво

زین سیاستهاست کاندر پرده پنهان شد نوا

То зи файзи мударриси райш шудаи равшани савод

تا ز فیض مدرس رایش شده روشن سواد

Субҳ бе шаби зиндаи дорӣ пок созад сафҳа ро

صبح بی شب زنده داری پاک سازد صفحه را

Бори ҳалам ӯ заминро дода тамкину қарор

بار حلم او زمین را داده تمکین و قرار

Бардаи шавқи тўФи хоки покаши ором аз само

برده شوق طوف خاک پاکش آرام از سما

То тавонад ҷабҳаи сои даргаи қадараш буд

تا تواند جبهه سای درگه قدرش بود

Меҳр анвар гашта пешонӣ азон сари тобпо

مهر انور گشته پیشانی ازان سر تابپا

Кофарамгар бо шудам чашми ҳимоят аз касе

کافرم گر با شدم چشم حمایت از کسی

Ҷузи набӣу шбру шубайру шоҳи авлиё

جز نبی و شبر و شبیر و شاه اولیا

Чун тани инсон ки бигирифт аз аносири имтизоҷ

چون تن انسان که بگرفت از عناصر امتزاج

Шуд тани имон ба по аз чори ёри босафо

شد تن ایمان به پا از چار یار باصفا

Доғ агар бошад дилати марҳами зи дард ӯ талаб

داغ اگر باشد دلت مرهم ز درد او طلب

Дард агар дории зиноам номяш меҷӯ даво

درد اگر داری زنام نامیش میجو دوا

Ҷузи худоу Муртазои каси ҳақи мадҳатро надод

جز خدا و مرتضی کس حق مدحت را نداد

Чун туро нашнохт каси ғайр аз худоу мртзо

چون ترا نشناخت کس غیر از خدا و مرتضا

Содаи лавҳии байн ки монанди туеро чун манӣ

ساده لوحی بین که مانند تویی را چون منی

Бо забони каҷи мҷ худ гаштаам мадҳати саро

با زبان کج مج خود گشته ام مدحت سرا

Ёрсўли аллоҳ аз кирдори худ шарманда ам

یارسول الله از کردار خود شرمنده ام

Чун тавонам дар ҷанобат кард арзи муддао

چون توانم در جنابت کرد عرض مدعا

Бо вуҷӯди рӯсиёҳӣ аз ту медорам умед

با وجود روسیاهی از تو می دارم امید

Офият дар дайну дунё эй шаҳ ҳар ду саро

عافیت در دین و دنیا ای شه هر دو سرا

То асари боқӣ буд дар даҳр аз авҷу ҳазиз

تا اثر باقی بود در دهر از اوج و حضیض

То буд рӯзу шабу сайёрау арзу само

تا بود روز و شب و سیاره و ارض و سما

Хайрхоҳатро буд аълои алӣин мақом

خیرخواهت را بود اعلای علیین مقام

Душмани ту сарнигӯни пайваста дар таҳти алсрӣ

دشمن تو سرنگون پیوسته در تحت الثری