Дар фасли дай шудааст ба зӯри синони барф
در فصل دی شده است به زور سنان برف
Рӯй замини мусаххари соҳибқирони барф
روی زمین مسخر صاحبقران برف
Чун ахгарӣ ки дар тели хокистарӣ буд
چون اخگری که در تل خاکستری بود
Меҳри мунири гум шудаи андари миёни барф
مهر منیر گم شده اندر میان برف
Борад бидон масоба ки гӯйии магари тавон
بارد بدان مثابه که گویی مگر توان
Бар боми чарх бар шудан аз ресмони барф
بر بام چرخ بر شدن از ریسمان برف
Оташ ба изтироб фитад дар ниҳоди санг
آتش به اضطراب فتد در نهاد سنگ
Хорои шикофи омада аз баси синони барф
خارا شکاف آمده از بس سنان برف
Боради маи фарои фурӯи бозор ӯ буд
بارد مه فرا فرو بازار او بود
Бо онкӣ таҳта шуд зи ях акнӯн дукони барф
با آنکه تخته شد ز یخ اکنون دکان برف
Маҳтоб баста шуд з баравадат ба рӯй хок
مهتاب بسته شد ز برودت به روی خاک
Чандон казу фитодаи ҳама дар гумони барф
چندان کزو فتاده همه در گمان برف
Гӯии замини аҷаб ки ба ин садамаи дама
گوی زمین عجب که به این صدمهٔ دمه
Солими буруни ҷаҳди зи хами сўлҷони барф
سالم برون جهد ز خم صولجان برف
Хуршед гоҳе ар ба ғалат рӯй худ намӯд
خورشید گاهی ار به غلط روی خود نمود
Чун наварӯси омада дар парниёни барф
چون نوعروس آمده در پرنیان برف
Ларзон ба чиллаи хонаи ҷаддӣ , офтоб шуд
لرزان به چله خانهٔ جدی، آفتاب شد
Аз бими онкӣ чилла шуд акнӯн камони барф
از بیم آنکه چله شد اکنون کمان برف
Наздик шуд ки пушти фалак бар замин расад
نزدیک شد که پشت فلک بر زمین رسد
Шуд бскаҳи зери чоқи ҷаҳони паҳлавони барф
شد بسکه زیر چاق جهان پهلوان برف
Аз сабзае ки рустаи таҳи санги ҷобаҷо
از سبزه ای که رسته ته سنگ جابجا
Густардаи бисоти змри нишони барф
گسترده بساط زمر نشان برف
Аз баси хунак чунки абраст дар назар
از بس خنک چونکهٔ ابر است در نظر
Хуршеди гўиё буд аз дудмони барф
خورشید گوییا بود از دودمان برف
Танҳо на рӯй рӯз буд тирау кабӯд
تنها نه روی روز بود تیره و کبود
Дар фасли даии зи силии бод ва зон барф
در فصل دی ز سیلی باد و زان برف
Чун мардумак бидида зи дами сардии ҳаво
چون مردمک بدیده ز دم سردی هوا
Шабҳои тираи ғунча шуда дар миёни барф
شبهای تیره غنچه شده در میان برف
Устоди барф ва , барқи ҳамон гарм ҷустан аст
استاد برف و، برق همان گرم جستن است
Мондааст оташии зи пас корвони барф
مانده است آتشی ز پس کاروان برف
Бар рӯй ҳам фитодаи зи баси барфи кӯҳи кӯҳ
بر روی هم فتاده ز بس برف کوه کوه
Болои кори замин дар замони барф
بالا کار زمین در زمان برف
Аз ҷон чаро на сайр шаванд аҳли рӯзгор
از جان چرا نه سیر شوند اهل روزگار
Сармо хуранд бар сар дастор хон барф
سرما خورند بر سر دستار خوان برف
Аз бскаҳи теғи мавҷи ҳаворо барандагӣ аст
از بسکه تیغ موج هوا را برندگی است
Бар хоки реза реза фитод устихони барф
بر خاک ریزه ریزه فتاد استخوان برف
Бнўохтиши меҳри барингар ба рӯй гарм
بنواختیش مهر برین گر به روی گرم
Аз ҷӯши хиҷлат об шудӣ миҳмони барф
از جوش خجلت آب شدی میهمان برف
Дар ҷаддӣу далв рӯй ба сахтӣ ниҳода аст
در جدی و دلو روی به سختی نهاده است
Зонрўи ду чилла таъбия шуд бар камони барф
زانرو دو چله تعبیه شد بر کمان برف
Кҳсорро намӯда мушаббак чу шани шаҳд
کهسار را نموده مشبک چو شان شهد
Хорои шикофи новаки зӯрин камони барф
خارا شکاف ناوک زورین کمان برف
Сармои ситам ба халқ кунад гарчи гашта аст
سرما ستم به خلق کند گرچه گشته است
Тахти замини нишемани Нӯшервони барф
تخت زمین نشیمن نوشیروان برف
Аз ҷаври дай куҷо равад ин кас ки ҷода ҳо
از جور دی کجا رود این کس که جاده ها
Чун риштаи гуҳар шудаи пинҳони миёни барф
چون رشتهٔ گهر شده پنهان میان برف
Чун дар хазон ки фасли гули заъфарон буд
چون در خزان که فصل گل زعفران بود
Гар дидаи навбаҳори замони хазони барф
گر دیده نوبهار زمان خزان برف
Бозори курсӣу фалак акнӯн фусурда шуд
بازار کرسی و فلک اکنون فسرده شد
Гармӣ намондааст магар дар дукони барф
گرمی نمانده است مگر در دکان برف
Гардӣдааст мояи вари хуррамии набот
گردیده است مایه ور خرمی نبات
Каз ҳинди абр тира расед армағони барф
کز هند ابر تیره رسید ارمغان برف
Оташи збс фусурда шуд аз сардии ҳаво
آتش زبس فسرده شد از سردی هوا
Ҳиҷрат кунад зи санг ба дорломони барф
هجرت کند ز سنگ به دارلامان برف
Зоянда равад ашки з ҳар чашми чашмаи рехт
زاینده رود اشک ز هر چشم چشمه ریخت
Кҳсори дида то ситами бекарони барф
کهسار دیده تا ستم بیکران برف
Холӣ шуд аз шарор чу нори фусурдаи санг
خالی شد از شرار چو نار فسرده سنگ
Аз бас шиканҷа дид зи бори гарони барф
از بس شکنجه دید ز بار گران برف
Ояд ҷилави гусаста ба тасхири кӯҳу дашт
آید جلو گسسته به تسخیر کوه و دشت
Ҳар чанд гирдбоди ббичди Аннани барф
هر چند گردباد ببیچد عنان برف
Ҳар мӯигар забон дигар бар танам шавад
هر موی گر زبان دگر بر تنم شود
Ҷӯё ба интиҳо нарасад достони барф
جویا به انتها نرسد داستان برف
Шуд вақти онкии манқибатӣ сар кунам ба дард
شد وقت آنکه منقبتی سر کنم به درد
Шояд зи Ямани он басар ояд замони барф
شاید ز یمن آن بسر آید زمان برف
Меҳдии ҳодии онкӣ буд нури субҳдам
مهدی هادی آنکه بود نور صبحدم
Бар хоки раҳи фитодаи қадараш ба сони барф
بر خاک ره فتادهٔ قدرش به سان برف
Аз шарми шану манзалату қадари он ҷаноб
از شرم شان و منزلت و قدر آن جناب
Пер фалак кашида ба сари тилсони барф
پیر فلک کشیده به سر طیلسان برف
Дар шеъри боФхонаҳи ҳифзи ту ме тавон
در شعر بافخانهٔ حفظ تو می توان
Волои шуъла бофтан аз пуду тони барф
والای شعله بافتن از پود و تان برف
Хуршеди србрҳнаҳи паии шиква омада аст
خورشید سربرهنه پی شکوه آمده است
Бар даргаи ту аз ситами бекарони барф
بر درگه تو از ستم بیکران برف
Шояд ба ҳукми ҳифзи тугар теғи меҳр ро
شاید به حکم حفظ تو گر تیغ مهر را
Сомон диҳанд қабзааш аз устихони барф
سامان دهند قبضه اش از استخوان برف
Тартиб дода ҳифзи ту дар мавсими тамӯз
ترتیب داده حفظ تو در موسم تموز
Аз нури офтоби барин соябони барф
از نور آفتاب برین سایبان برف
Ҷузи нуқраи хинги тавсани сарсари хироми ту
جز نقره خنگ توسن صرصر خرام تو
Кӣ дидаи кас ба рӯй замини осмони барф
کی دیده کس به روی زمین آسمان برف
Бар аблақи замонаи паии сози рӯзи ҷанг
بر ابلق زمانه پی ساز روز جنگ
Афкандааст ҳукми ту бар гстўони барф
افکنده است حکم تو برگستوان برف
Коши офтоби ҳукми ту шамшер кин кашад
کاش آفتاب حکم تو شمشیر کین کشد
Кардӣ ба қатли оми равои наҳравони барф
کردی به قتل عام روا نهروان برف
То дар бисоти даҳр буд номи навбаҳор
تا در بساط دهر بود نام نوبهار
Дар арсаи вуҷӯд буд то нишони барф
در عرصهٔ وجود بود تا نشان برف
Бодои сифед рӯй ғуломони даргаат
بادا سفید روی غلامان درگهت
Пайвастаи ҳамчу рӯй замин дар замони барф
پیوسته همچو روی زمین در زمان برف