Шудааст бскаҳ гузидам зи зиштии аъмол

شده است بسکه گزیدم ز زشتی اعمال

Чу шона дар кафами ангуштҳо хилоли хилол

چو شانه در کفم انگشتها خلال خلال

Нашуд зи чанги таманнои халоси мурғи дилам

نشد ز چنگ تمنا خلاص مرغ دلم

Ки ҳаст риштаи поиши дарозии омол

که هست رشتهٔ پایش درازی آمال

Агарчӣ дар қафас ғам бирехт болу пурм

اگرچه در قفس غم بریخت بال و پرم

намешавад зи ҳавоҳои нафаси фориғи бол

نمی شود ز هواهای نفس فارغ بال

зи оҳи тарҳи замини афканами бҳрўии ҳавоӣ

ز آه طرح زمین افکنم بهروی هوای

Нишаста бскаҳ ба рӯй дилами ғубори малол

نشسته بسکه به روی دلم غبار ملال

Якеаст бо даҳани мо чу ғунчаи сарангушт

یکی است با دهن ما چو غنچه سرانگشت

Гузидаем зи бас аз надомати афъол

گزیده ایم ز بس از ندامت افعال

Чунон з халқ буридам ки умрҳо шуда аст

چنان ز خلق بریدم که عمرها شده است

Касе ба сар нагузашта маро ба ҷузи мау сол

کسی به سر نگذشته مرا به جز مه و سال

Фитодаам зи саросемагӣ ба хок дарат

فتاده ام ز سراسیمگی به خاک درت

Ба ранги акс дар оби равони парешони ҳол

به رنگ عکس در آب روان پریشان حال

Биё ки хубтар аз гардиши пиёла буд

بیا که خوبتر از گردش پیاله بود

з дидан ту маро ҳар қадари бигардади ҳол

ز دیدن تو مرا هر قدر بگردد حال

Шаби висоли занам май ба тоқи абрӯят

شب وصال زنم می به طاق ابرویت

Накӯаст дидани шамшери шоми ид ба фол

نکوست دیدن شمشیر شام عید به فال

Ба ҳар куҷо гузарад бошад аз тамошое

به هر کجا گذرد باشد از تماشایی

Ҳазор чашм чу товуси масташ аз дунбол

هزار چشم چو طاووس مستش از دنبال

Таровати гули рухсор ӯ зи ҳади афзуд

طراوت گل رخسار او ز حد افزود

Мабод нашр кунад бар Рахши сиёҳии хол

مباد نشر کند بر رخش سیاهی خال

Ба сарву гули зи атоҳои тести қомату ранг

به سرو و گل ز عطاهای تست قامت و رنگ

Бузургу хиради чаман аз ту гаштаанд ниҳол

بزرگ و خرد چمن از تو گشته اند نهال

зи бскаҳи хираи сар афтодааст мижгонаш

ز بسکه خیره سر افتاده است مژگانش

зи баси назокати рухсори он парии тимсол

ز بس نزاکت رخسار آن پری تمثال

Ба ҷунбиш ояд агар сояи сари мижа аш

به جنبش آید اگر سایهٔ سر مژه اش

Шавад зи сафҳаи рухсори маҳви нуқтаи хол

شود ز صفحهٔ رخسار محو نقطهٔ خال

Ба ранги булбули тасвири ғунча кӣ созад

به رنگ بلبل تصویر غنچه کی سازد

Чунин ки тоӣри шавқами кушодаи сӯии бол

چنین که طائر شوقم گشاده سوی بال

Ба хӯн нишаста гул аз рашки ранги рухсорат

به خون نشسته گل از رشک رنگ رخسارت

зи ҷои ҷуста ба таъзими қомати ту ниҳол

ز جای جسته به تعظیم قامت تو نهال

Тамом дида шуд аз бас ба дидан ту сазад

تمام دیده شد از بس به دیدن تو سزد

Агар муъолиҷи дард дилам шавад кҳол

اگر معالج درد دلم شود کحال

Насими оҳи зи дил бо шамем ёр ояд

نسیم آه ز دل با شمیم یار آید

Чунонкии буии гули оради зи боғи боди шимол

چنانکه بوی گل آرد ز باغ باد شمال

Бидиҳ ба коҳиши андоми тан ки чун маи нав

بده به کاهش اندام تن که چون مه نو

зи ишқ ҳар ки накоҳад намерасад ба камол

ز عشق هر که نکاهد نمی رسد به کمال

Куҷои рӯм ба ки гӯям ки бар ҷабини дилам

کجا روم به که گویم که بر جبین دلم

Нишаста бар сари ҳам дашти дашти гирди малол

نشسته بر سر هم دشت دشت گرد ملال

Ба қадари мӯӣ агар давлат кас афзоед

به قدر موی اگر دولت کس افزاید

зи аблаҳӣ чу сутурон ба хеши бандади ёл

ز ابلهی چو ستوران به خویش بندد یال

Нишаст онкии замонӣ ба зини з бе мағзӣ

نشست آنکه زمانی به زین ز بی مغزی

Чу табл бо бичинад ба хеши днгу дўол

چو طبل با بچیند به خویش دنگ و دوال

Ксикаҳи молик ё асби гашт намрудӣ аст

کسیکه مالک یا اسب گشت نمرودی است

Касе ки соҳиб ӣ хар шавад буии даҷол

کسی که صاحب ی خر شود بوی دجال

Дарин замонаи ҳунари ҷузи забон дарозӣ нест

درین زمانه هنر جز زبان درازی نیست

Диҳанд халқ ба тӯли каломи арзи камол

دهند خلق به طول کلام عرض کمال

Кудуратам шуда аз ҳади фузун чаҳ чора кунам

کدورتم شده از حد فزون چه چاره کنم

Чунин ки рӯй диламро гирифтаи гирди малол

چنین که روی دلم را گرفته گرد ملال

Магар ба роҳ хдиўӣ кунам ҷабини соӣӣ

مگر به راه خدیوی کنم جبین سائی

Ки ҳаст дарга ӯ осмони ҷоҳу ҷалол

که هست درگه او آسمان جاه و جلال

Муҳамади арабии баргузӣдаи воҷиб

محمد عربی برگزیدهٔ واجب

Ки бо ирода ӯ мумкинаст ва бӯда маҳол

که با ارادهٔ او ممکنست و بوده محال

Чаҳ ҷавҳар аст надонам ҳамин қадар донам

چه جوهر است ندانم همین قدر دانم

Ки офариниш азу ёфт файзи ҳасани камол

که آفرینش ازو یافت فیض حسن کمال

Буд зи саҷдаи даргоҳи қадар ӯ маҳрӯм

بود ز سجدهٔ درگاه قدر او محروم

Фариштагони самовотро ҷабини хаёл

فرشتگان سماوات را جبین خیال

Саҳар ҳамеша паии рӯзӣонаи доронаш

سحر همیشه پی روزیانه دارانش

зи офтоби буруни орад аз бағали мкёл

ز آفتاب برون آرد از بغل مکیال

Чашидаанд зхўони атоаши шираи ҷон

چشیده اند زخوان عطاش شیرهٔ جان

Аз он ҳамеша сарангушт мемаканд атфол

از آن همیشه سرانگشت می مکند اطفال

Чу сояи афканди абри шафоаташ дар ҳашар

چو سایه افکند ابر شفاعتش در حشر

Ба ним қатра бишӯяд зи халқи лавсу бол

به نیم قطره بشوید ز خلق لوث و بال

Агар ба тоӣри хуршеди манъ сайр кунӣ

اگر به طائر خورشید منع سیر کنی

Ба ранги ғунчаи гул ҷамъ мекунад пару бол

به رنگ غنچهٔ گل جمع می کند پر و بال

Ба ёди гармии қаҳри ту хасмро ба бадан

به یاد گرمی قهر تو خصم را به بدن

Анорўор занад қатраи қатраи хӯни тбхол

اناروار زند قطره قطره خون تبخال

Паёми хок дар тест бо сабо ки расед

پیام خاک در تست با صبا که رسید

Ҷабини саҷдааш аз шаш ҷиҳат ба истиқбол

جبین سجده اش از شش جهت به استقبال

Насими гулшани лутфат чу рӯ наад сӯии дашт

نسیم گلشن لطفت چو رو نهد سوی دشت

зи шох хеш занад шохи гул ба фарқи ғизол

ز شاخ خویش زند شاخ گل به فرق غزال

Агар зи кӯҳи виқори ту байзаи фӯлод

اگر ز کوه وقار تو بیضهٔ فولاد

Бадасти оина созӣ фитад ба фарзи маҳол

بدست آینه سازی فتد به فرض محال

Ба ранги коғази тасвир бар наме хезад

به رنگ کاغذ تصویر بر نمی خیزد

з рӯй сафҳаи ойинаи аввалин тимсол

ز روی صفحهٔ آئینه اولین تمثال

Ҳавои тўФи ту мурғӣ ки дар сараш афтод

هوای طوف تو مرغی که در سرش افتاد

Даруни байзаи расониди ғунчаи сони пару бол

درون بیضه رسانید غنچه سان پر و بال

Чу оҳ аз лаби ушшоқи сарв дар гулзор

چو آه از لب عشاق سرو در گلزار

Ба обёрии лутфи ту қади кхшди фии улҳол

به آبیاری لطف تو قد کخشد فی الحال

Буд ба чашми ғизолон чу дастаи гулу хор

بود به چشم غزالان چو دستهٔ گل و خار

Ба даври адл ту афрохт шер агар чангол

به دور عدل تو افراخت شیر اگر چنگال

Чунин ки гашта хусумати бадал ба меҳри имрӯз

چنین که گشته خصومت بدل به مهر امروز

Буд ба аҳди ту доғи паланги чашми ғизол

بود به عهد تو داغ پلنگ چشم غزال

Замон ҳол бимонад ба ҷой то дами ҳашар

زمان حال بماند به جای تا دم حشر

Кунад чу ҳукми ту манъи гузаштани мау сол

کند چو حکم تو منع گذشتن مه و سال

зи ёди гурзи грант дар устихони аду

ز یاد گرز گرانت در استخوان عدو

Шикаст ёфта раҳи ҳамчуи қуръаи раммол

شکست یافته ره همچو قرعهٔ رمال

Чунин ки шаҳнаи адли ту дасти золим ро

چنین که شحنهٔ عدل تو دست ظالم را

Намӯд кӯтаҳ аз оҷизи парешони ҳол

نمود کوته از عاجز پریشان حال

зи даст канда шавад нохунаши ҳилоли сифат

ز دست کنده شود ناخنش هلال صفت

Занад ба домани гули шери нар агар чангол

زند به دامن گل شیر نر اگر چنگال

Лаби тамаъ ба замон сахоаш накушояд

لب طمع به زمان سخاش نگشاید

Ба даври бахшиш ӯ лол шуд забони суол

به دور بخشش او لال شد زبان سوال

Хӯрд чаман чу зи абри ҳимояташи обӣ

خورد چمن چو ز ابر حمایتش آبی

Фурӯи барад ба дили санги хораи гули чангол

فرو برد به دل سنگ خاره گل چنگال

Фурӯғи бндгиш бар ҷабин ҳар ки буд

فروغ بندگیش بر جبین هر که بود

Сазад чу сояи дӯди офтобаш аз дунбол

سزد چو سایه دود آفتابش از دنبال

Ба дастгирии лутфаши магар бурун ояд

به دستگیری لطفش مگر برون آید

Чунин ки рафтаи дилами зери кӯҳу зару вабол

چنین که رفته دلم زیر کوه و زر و وبال

Азин қасидаи магар мисраӣ шунида ки чарх

ازین قصیده مگر مصرعی شنیده که چرخ

Ба ваҷди омада монанди пери соҳиби ҳол

به وجد آمده مانند پیر صاحب حال

Шҳо басаст ҳамин баҳра аз вуҷӯди маро

شها بس است همین بهره از وجود مرا

Ки сарварӣ чу туро гаштаам мдиҳи сгол

که سروری چو ترا گشته ام مدیح سگال

Ҳамеша бод дар файзи баста бар хасмат

همیشه باد در فیض بسته بر خصمت

Чу чашми бениши кӯру лаби такаллуми лол

چو چشم بینش کور و لب تکلم لال

Мудоми ҳоли ман аз рӯзи пеши хуштар бод

مدام حال من از روز پیش خوشتر باد

зи файзи наъти набӣ ё муҳаввали алаҳвол

ز فیض نعت نبی یا محول الاحوال