Рози пинҳони ғунчаро кард аз лаби изҳори гул
راز پنهان غنچه را کرد از لب اظهار گل
Аз дару девор гулшан мекунад асрори гул
از در و دیوار گلشن می کند اسرار گل
Субҳдам дар соҳати гулшан ба таҳрики насим
صبحدم در ساحت گلشن به تحریک نسیم
Ҳар тараф дар гардиши оради соғари саршори гул
هر طرف در گردش آرد ساغر سرشار گل
Чун раги гул май дӯд дар барги гули тори нигоҳ
چون رگ گل می دود در برگ گل تار نگاه
Дар назар меояд аз бас ҳар тараф бисёр гул
در نظر می آید از بس هر طرف بسیار گل
Аз ҳуҷуми гули зи бас тангаст ҷо дар кӯҳу дашт
از هجوم گل ز بس تنگ است جا در کوه و دشت
Боз пас гардад чу хӯн дар ботини ашҷори гул
باز پس گردد چو خون در باطن اشجار گل
Дар каф по медуанд реша аз фарти нимув
در کف پا می دواند ریشه از فرط نمو
Гаргузорӣ ҳамчуи шамъи базм бар дастори гул
گر گذاری همچو شمع بزم بر دستار گل
Давр набӯд бскаҳ дорад хоки истеъдоди файз
دور نبود بسکه دارد خاک استعداد فیض
Гар ба ранг ғунча гардад муҳраи девори гул
گر به رنگ غنچه گردد مهرهٔ دیوار گل
Ҳар сари хории ҷудо дар саҳни гулшани ғунча ро
هر سر خاری جدا در صحن گلشن غنچه را
Май наад ангушт бар лаб то кунад асрори гул
می نهد انگشت بر لب تا کند اسرار گل
Ҳар дам аз рангӣ ба рангӣ меравад аз баси ҳаво
هر دم از رنگی به رنگی می رود از بس هوا
Чун пар товус гардӣдааст минои кори гул
چون پر طاووس گردیده است مینا کار گل
Бӯсаҳоро глрхон дар кунҷ лаб ме парваранд
بوسه ها را گلرخان در کنج لب می پرورند
Бо баҳораст ва шудаи обистани асмори гул
با بهار است و شده آبستن اثمار گل
Давр набӯдгар зи таъсири ҳавои навбаҳор
دور نبود گر ز تأثیر هوای نوبهار
Дар каф соқӣ шавад паймонаи саршори гул
در کف ساقی شود پیمانهٔ سرشار گل
Ҳамчуи гули резӣ ки резади оташи гулҳо азу
همچو گل ریزی که ریزد آتش گلها ازو
Рехти боди субҳгоҳӣ аз дарахти нори гул
ریخت باد صبحگاهی از درخت نار گل
Ақд ёқӯтӣаст каз кон мунтазам ояд бурун
عقد یاقوتی است کز کان منتظم آید برون
ё зи таъсир ҳаво раст аз раги кҳсори гул
یا ز تأثیر هوا رست از رگ کهسار گل
Ҳамчуи мижгонам ки лухти дил бабор оварда аст
همچو مژگانم که لخت دل ببار آورده است
Руста дар фасли баҳорон аз сар ҳар хори гул
رسته در فصل بهاران از سر هر خار گل
Ин ғазал аз гӯш дил бишинав ки ҳар субҳи баҳор
این غزل از گوش دل بشنو که هر صبح بهار
Бо забон безабонӣ мекунад такрори гул
با زبان بی زبانی می کند تکرار گل