Чун фитад савдои тўФш дар сари рӯҳонӣон

چون فتد سودای طوفش در سر روحانیان

Моя мебозад замин аз чархи гирди корвон

مایه می بازد زمین از چرخ گرد کاروان

Нест ғайр аз гирд аз ҷои рафтаи он қофила

نیست غیر از گرد از جا رفتهٔ آن قافله

Ин ки мегӯйанд аҳли рӯзгораши осмон

این که می گویند اهل روزگارش آسمان

Бе вуҷӯдаши ҳукми ҳақ ҷорӣ нашуд гуё ки буд

بی وجودش حکم حق جاری نشد گویا که بود

Меҳр бар фармони эзади хотами пайғамбарон

مهر بر فرمان ایزد خاتم پیغمبران

Шаръ ӯ бошад чун ҷони андари ниҳоди рӯзгор

شرع او باشد چون جان اندر نهاد روزگار

Ҳукм ӯ монанди хӯн дар ҷисми ҷорӣ дар ҷаҳон

حکم او مانند خون در جسم جاری در جهان

Шан ӯ ояд ба чашмат чун фалак дар чашми мӯр

شان او آید به چشمت چون فلک در چشم مور

Пардаҳои дидаи ?утсозигар аз ҳафт осмон

پرده های دیده ات سازی گر از هفت آسمان

Мӯъҷизи шқ алқмр бинмуд зонрў то фитад

معجز شق القمر بنمود زآنرو تا فتد

Душманашро ташти расвои збоми осмон

دشمنش را طشت رسوایی زبام آسمان

Пеш анфосаш наёрад дам змъҷз зад Масеҳ

پیش انفاسش نیارد دم زمعجز زد مسیح

Ҳаст шогирдаш кулем аллоҳ дар илми баён

هست شاگردش کلیم الله در علم بیان

Баҳри шукри инки сар сабзем аз эҳсон ӯст

بهر شکر اینکه سر سبزیم از احسان اوست

Аз саропоем чу барг аз нахл май раведи забон

از سراپایم چو برگ از نخل می روید زبان

Май шикастии байзаи гардуни зи санги ҳодисот

می شکستی بیضهٔ گردون ز سنگ حادثات

Дар паноҳи шҳпри теғаши нҷстигар амон

در پناه شهپر تیغش نجستی گر امان

Бар замин ҳаргиз науфтод аз латофати соя аш

بر زمین هرگز نیفتاد از لطافت سایه اش

Гарчи зери сояаш осӯдаанд аҳли ҷаҳон

گرچه زیر سایه اش آسوده اند اهل جهان

Амн то бошад даст андоз шайтони рӯзгор

امن تا باشد دست انداز شیطان روزگار

То раванди баннои даҳр аз куфр дар маҳди амон

تا روند بنای دهر از کفر در مهد امان

Ҳар саҳар бар ҳуққаи сарбаста гардун занад

هر سحر بر حقهٔ سربستهٔ گردون زند

Меҳр аз хуршеди тобони хотами пайғамбарон

مهر از خورشید تابان خاتم پیغمبران

Шҳпри қаҳри ту то шуд сояи афкан бар аду

شهپر قهر تو تا شد سایه افکن بر عدو

Ҳамчуи субҳаш бар фалак рафтааст гирди устихон

همچو صبحش بر فلک رفته است گرد استخوان

Дорам аз наътати савоби манқибати гӯйии умед

دارم از نعتت ثواب منقبت گویی امید

Аз ту фарқӣ нест пешам то эмоми инсу ҷон

از تو فرقی نیست پیشم تا امام انس و جان

ӣнқадар донам ки бошад гавҳарат аз як садаф

اینقدر دانم که باشد گوهرت از یک صدف

Бо алии Муртазо ҳамчун ду мағзи туамон

با علی مرتضی همچون دو مغز توامان

Меҳрбонӣ ё расӯли аллоҳ вале неъмат марост

مهربانی یا رسول الله ولی نعمت مراست

Каз вуҷӯд ӯ қавӣ пуштанд яксар муъминон

کز وجود او قوی پشتند یکسر مومنان

Хокдони тираи ҳинд аз вуҷӯдаш равшан аст

خاکدان تیرهٔ هند از وجودش روشن است

Ҳамчуи ма дар шаб буд имрӯз дар Ҳиндӯстон

همچو مه در شب بود امروز در هندوستان

Баҳри таҳсили ризои ҳақ ба умеди ҷиҳод

بهر تحصیل رضای حق به امید جهاد

Дар раҳ тавфиқ зад домони ҳиммат бар миён

در ره توفیق زد دامان همت بر میان

ё расӯл аллоҳ хоҳам ҷлдўии ин наът ро

یا رسول الله خواهم جلدوی این نعت را

Аз ту фатҳу нусрати наввоби иброҳӣми хон

از تو فتح و نصرت نواب ابراهیم خان

Осмон қадре ки чун бар маснад бахшиш нишаст

آسمان قدری که چون بر مسند بخشش نشست

Баҳру конро таҳта шуд аз резиши дасташи кон

بحر و کان را تخته شد از ریزش دستش کان

Онкӣ май резад чу аз боди хазони барги чанор

آنکه می ریزد چو از باد خزان برگ چنار

Бар замин аз ҳайбат ӯ панҷаи шери жён

بر زمین از هیبت او پنجهٔ شیر ژیان

Дида то қасри ҷалолашро зи ҳайрати бозмонд

دیده تا قصر جلالش را ز حیرت بازماند

Чашми чарх аз меҳру ма чун дидаи қурбониён

چشم چرخ از مهر و مه چون دیدهٔ قربانیان

Бскаҳ дар маҳди амони халқи ҷаҳон осӯда анд

بسکه در مهد امان خلق جهان آسوده اند

Таҳта шуд дар аҳд ӯ дукони шамшер аз миён

تخته شد در عهد او دکان شمشیر از میان

Сяти адлаш бо ба саҳро шуд баланди эмин буд

صیت عدلش با به صحرا شد بلند ایمن بود

Корвони нақши по аз раҳзани реги равон

کاروان نقش پا از رهزن ریگ روان

Дасти ҳифзаши сояи густари гашт то бар рӯй баҳр

دست حفظش سایه گستر گشت تا بر روی بحر

Ҷамъ шуд аз баси дили дарёи зи ошӯби ҷаҳон

جمع شد از بس دل دریا ز آشوب جهان

Ҳамчунон коҳили ҷаҳони зарро ба ҳамён ме кунанд

همچنان کاهل جهان زر را به همیان می کنند

Баҳри ҳамёнро з моҳӣ мекунад дар зари ниҳон

بحر همیان را ز ماهی می کند در زر نهان

То нагардад шурӣ аз дарё ба давронаши баланд

تا نگردد شوری از دریا به دورانش بلند

Баҳр май дузади забон дар хештан аз моҳён

بحر می دوزد زبان در خویشتن از ماهیان

Бскаҳи тарк зулм кард аз бими адл ӯ наҳанг

بسکه ترک ظلم کرد از بیم عدل او نهنگ

намекашад худро ба коми хештани гирдоби сон

می کشد خود را به کام خویشتن گرداب سان

Шбрўонро бскаҳ ҳаст аз шаҳнаи амраши ҳарос

شبروان را بسکه هست از شحنهٔ امرش هراس

Бе иҷозати хоб натавонад равад дар дидагон

بی اجازت خواب نتواند رود در دیدگان

Ашки резони кас ба давронаши надидаи шамъ ро

اشک ریزان کس به دورانش ندیده شمع را

Хост дар аҳдаши зи мурғони чамани расми фиғон

خاست در عهدش ز مرغان چمن رسم فغان

То ба сӯии бешаи боди гулшани ҳифзаши вазид

تا به سوی بیشه باد گلشن حفظش وزید

Чун гул бехор бошад панҷаи шери жён

چون گل بی خار باشد پنجهٔ شیر ژیان

Ғам ба давронаш намегирад бахотирҳо қарор

غم به دورانش نمی گیرد بخاطرها قرار

Нест дарси гиряи абри навбаҳоронро равон

نیست درس گریه ابر نوبهاران را روان

Ҳамчуи борони фитнагар аз осмони борад чаҳ ғам

همچو باران فتنه گر از آسمان بارد چه غم

Дасти ҳифзаш бар сари халқ ҷаҳон шуд сояи бон

دست حفظش بر سر خلق جهان شد سایه بان

Ҳар крои дидеми соҳиби моя аз анъом ӯст

هر کرا دیدیم صاحب مایه از انعام اوست

Раҳ ба ҳоли кас парешоне надорад ғайрикон

ره به حال کس پریشانی ندارد غیرکان

Дӯхтам бар қдрдониҳоӣ ӯ чашми умед

دوختم بر قدردانیهای او چشم امید

Қадари худ дар хизматаш хоҳам фузун ӯ ҳамгинон

قدر خود در خدمتش خواهم فزون او همگنان

Ман куҷоу рутбаи мадҳати сроӣӣ аз куҷо

من کجا و رتبهٔ مدحت سرائی از کجا

Ларзад аз даҳшат чу шамъи маҳфилами ҷӯёи забон

لرزد از دهشت چو شمع محفلم جویا زبان

Баъди азин орм ба миҳроби дуо рӯй ниёз

بعد ازین آرم به محراب دعا روی نیاز

То шаванд омини сарои шаш ҷиҳати Каррӯбӣон

تا شوند آمین سرا شش جهت کروبیان

Нест бодои доим аз теғаши адуии рӯсиёҳ

نیست بادا دایم از تیغش عدوی روسیاه

Ҳамчуи фавҷи зулмати шабҳо зи меҳри ховарон

همچو فوج ظلمت شبها ز مهر خاوران