ЗФизи гулшани дидору ҷӯши ҳайронӣ

زفیض گلشن دیدار و جوش حیرانی

Нигаҳ ба дидаи маро Юсуфаст зиндонӣ

نگه به دیده مرا یوسف است زندانی

Хуши он дамӣ ки бирезад ба ҷом ҳавсила ам

خوش آن دمی که بریزد به جام حوصله ام

Лабати зи паҳлавии хати бодаҳои райҳонӣ

لبت ز پهلوی خط باده های ریحانی

Дар орзӯии ҳам оғӯшяти пас аз мурдан

در آرزوی هم آغوشیت پس از مردن

Бағали кушодаи бимонам чу чашми қурбонӣ

بغل گشاده بمانم چو چشم قربانی

Фитодааст зи чашмати магар ба қайди фаранг

فتاده است ز چشمت مگر به قید فرنگ

Ки дар ҷаҳон асарӣ нест аз мусулмонӣ

که در جهان اثری نیست از مسلمانی

Ба базми ишқ дилам гаштааст чун гули шамъ

به بزم عشق دلم گشته است چون گل شمع

зи фикри зулфи ту маҷмӯъаи парешоне

ز فکر زلف تو مجموعهٔ پریشانی

Шавад дилӣ ки туро дидгар з фӯлод аст

شود دلی که ترا دید گر ز فولاد است

Чу ҷоми оинаи лабрези софи ҳайронӣ

چو جام آینه لبریز صاف حیرانی

Ман аз тағофул ӯ ёфтам ҳаловати васл

من از تغافل او یافتم حلاوت وصل

Нигоҳи гӯшаи чашмат ба ғайри арзонӣ

نگاه گوشهٔ چشمت به غیر ارزانی

Марои длисти муқӣми ҳарими синаи танг

مرا دلیست مقیم حریم سینهٔ تنگ

зи ҷӯши шарму зи завқи нигоҳи пинҳонӣ

ز جوش شرم و ز ذوق نگاه پنهانی

Чу ҳарфи ишқи аён дар изои хомӯшӣ

چو حرف عشق عیان در ازای خاموشی

Чу рози шавқи ниҳон дар либоси урёнӣ

چو راز شوق نهان در لباس عریانی

Дилами зи дарди ту шаб то саҳари фурӯи резад

دلم ز درد تو شب تا سحر فرو ریزد

Ба домани мижаи дарҳои ноби Нитсаоне

به دامن مژه درهای ناب نیسانی

зи файзи боди лаб ӯ захира ҳо дорам

ز فیض باد لب او ذخیره ها دارم

Намӯда хӯнами лаълӣу тани бадахшонӣ

نموده خونم لعلی و تن بدخشانی

Чаҳ ғам агар шуда гулхан нишин ҳиҷри дилам

چه غم اگر شده گلخن نشین هجر دلم

Кунад ба ёди рахти гулханами гулистонӣ

کند به یاد رخت گلخنم گلستانی

Кунам ба васфи гули оризаши зи ҳайронӣ

کنم به وصف گل عارضش ز حیرانی

Ба сад забон хамӯшӣ ҳазор дастоне

به صد زبان خموشی هزار دستانی

зи забти гиряи хунин чисон биёсоем

ز ضبط گریهٔ خونین چسان بیاسایم

Маро ки ҳар сар мижгон намӯд шарёнӣ

مرا که هر سر مژگان نمود شریانی

Нигаҳи падедаи маро аз дили ғамин шуда аст

نگه پدیده مرا از دل غمین شده است

Чу буии ғунчаи шохи шикастаи зиндонӣ

چو بوی غنچهٔ شاخ شکسته زندانی

Шабӣ ки бе ту ҳмоғўши ғам ба хоби рӯм

شبی که بی تو هماغوش غم به خواب روم

Кунад ба ҷисмами мавҷи ҳасири савҳонӣ

کند به جسمم موج حصیر سوهانی

зи сарди Меҳрии даврон чаҳ ғами маро ки бас аст

ز سرد مهری دوران چه غم مرا که بس است

Қабои пӯст ба тани ҷомаи зимистонӣ

قبای پوست به تن جامهٔ زمستانی

зи шаҳри банди таъаллуқи буруни хироми дамӣ

ز شهر بند تعلق برون خرام دمی

Бараҳнагӣ кунадат то чу дашти домоне

برهنگی کندت تا چو دشت دامانی

зи қайди ҷисми буруни ой ва худнамое кун

ز قید جسم برون آی و خودنمایی کن

Намӯд шуъла буд дар либоси урёнӣ

نمود شعله بود در لباس عریانی

Манам ки дасти қазо аз ғубори хотири ман

منم که دست قضا از غبار خاطر من

Бирехт дар ватани ҷғди ранги вайронӣ

بریخت در وطن جغد رنگ ویرانی

Камоли аҳли ҳунари рости душмани ҷонӣ

کمال اهل هنر راست دشمن جانی

Шикастаи гавҳарам аз Осиёи ғалтонӣ

شکسته گوهرم از آسیای غلتانی

Чаро зи толеъи носози хештани нолам

چرا ز طالع ناساز خویشتن نالم

Маро ки дода худои мансаби схндонӣ

مرا که داده خدا منصب سخندانی

Манам ки тӯтӣ табъам кунад равони бахше

منم که طوطی طبعم کند روان بخشی

Чаҳ дар қасидаи сарое чаҳ дар ғзлхўонӣ

چه در قصیده سرایی چه در غزلخوانی

зи нисбати суханам бар забон хома дод

ز نسبت سخنم بر زبان خامه داد

Гирифтааст мизоҷи зулоли ҳайвонӣ

گرفته است مزاج زلال حیوانی

Қалами маро ба ниҳон булбулӣаст мадҳи саро

قلم مرا به نهان بلبلی است مدح سرا

Ки аз срир занад бар дар хуши алҳонӣ

که از صریر زند بر در خوش الحانی

зи ҳасани лафз на танҳо гуҳар ба гӯш кунад

ز حسن لفظ نه تنها گهر به گوش کند

Диҳад зи лутфи маъонии ғизои рӯҳонӣ

دهد ز لطف معانی غذای روحانی

Шудаи қаламрави ҳинди дуот танги шукр

شده قلمرو هند دوات تنگ شکر

Намӯда тӯтии калакам чу шкроФшонӣ

نموده طوطی کلکم چو شکرافشانی

Баҳори умри азизам ба хоб ғифлат рафт

بهار عمر عزیزم به خواب غفلت رفت

Ҳазор ҳайф ки мондам асири нодонӣ

هزار حیف که ماندم اسیر نادانی

зи хоби ғифлат бедор гардад ар ҷӯё

ز خواب غفلت بیدار گردد ار جویا

Гулобӣ аз хуии хиҷлат ба чеҳраи афшонӣ

گلابی از خوی خجلت به چهره افشانی

Вагар надид зи бедоди бахти тираи дилат

وگر ندید ز بیداد بخت تیره دلت

Рухи халосӣ аз банди нафаси шайтонӣ

رخ خلاصی از بند نفس شیطانی

Ҷабини аҷзи басо бар дар шаҳаншоҳӣ

جبین عجز بسا بر در شهنشاهی

Ки ҳали мушкилат онҷо шавад ба осонӣ

که حل مشکلت آنجا شود به آسانی

Эмоми ?данеу дайни аскарӣ ки бошад ор

امام دنیی و دین عسکری که باشد عار

Гадои дарга ӯро зи тоҷи султонӣ

گدایی درگه او را ز تاج سلطانی

Шҳо ғубор дар равзаи фалаки қудрат

شها غبار در روضهٔ فلک قدرت

Кашад ба чашми малики серумаи сулаймонӣ

کشد به چشم ملک سرمهٔ سلیمانی

Буд ба дасти ҳасуди ту решаи реша чу шамъ

بود به دست حسود تو ریشه ریشه چو شمع

з бас газад сари ангушт аз пушаймонӣ

ز بس گزد سر انگشت از پشیمانی

Чунон зи бими кҳсори сар ба худ дуздед

چنان ز بیم کهسار سر به خود دزدید

Ки ёфт доман ӯ мансаби гиребонӣ

که یافت دامن او منصب گریبانی

зи бими шаҳнаи амри ту баста аз зуннор

ز بیم شحنهٔ امر تو بسته از زنار

Чу шайхи савмиъаи таҳти алҳнки сулаймонӣ

چو شیخ صومعه تحت الحنک سلیمانی

зи шавқи саҷдаи даргоҳи каъбаи оинт

ز شوق سجدهٔ درگاه کعبه آینت

Ҳилол вор кунам таии раҳ ба пешонӣ

هلال وار کنم طی ره به پیشانی

Ба ҳалқаи ҳалқаи чашми зираи адуии туро

به حلقه حلقهٔ چشم زره عدوی ترا

Намӯдааст пари новактар мижгонӣ

نموده است پر ناوک تر مژگانی

Чу ҳукми парвариш аз пешгоҳи лутф ту ёфт

چو حکم پرورش از پیشگاه لطف تو یافت

Садаф намӯд ба дар ятеми пастоне

صدف نمود به در یتیم پستانی

зи трктози ғами эмин буд қаламрави дил

ز ترکتاز غم ایمن بود قلمرو دل

Кунад чу шаҳнаи ҳифзи тўоши нигаҳбонӣ

کند چو شحنهٔ حفظ تواش نگهبانی

Ба размгоҳ чу бо зӯри бозуии ту ба хасм

به رزمگاه چو با زور بازوی تو به خصم

Расед шшпр бар ҷисми чори арконе

رسید ششپر بر جسم چار ارکانی

Шуд устихони таниши тўтёии чашми зира

شد استخوان تنش توتیای چشم زره

зи хора гарчи фузун буд дар гронҷонӣ

ز خاره گرچه فزون بود در گرانجانی

зи тези гомӣ хингат намезанад ҳаргиз

ز تیز گامی خنگت نمی زند هرگز

Бисоти аи макони лоф фарох майдонӣ

بساط ا مکان لاف فراخ میدانی

зи шарми баҳри фурушад ба хеш аз гирдоб

ز شرم بحر فروشد به خویش از گرداب

Чу кард дасти атои ту гавҳари афшонӣ

چو کرد دست عطای تو گوهر افشانی

Бирезаш омада чун абри даст бо ҷавдат

بریزش آمده چون ابر دست با جودت

Гирифтаи кӯҳ ба дӯш аз саҳоби боронӣ

گرفته کوه به دوش از سحاب بارانی

Биравӣ сафҳаи бирезади зи хомаи хати шуъоъ

بروی صفحه بریزد ز خامه خط شعاع

Кунад зи равшании роят ар суханронӣ

کند ز روشنی رایت ار سخنرانی

Ҳилоли зор буд хоки даргаат ба назар

هلال زار بود خاک درگهت به نظر

Ба рӯй ҳам зи баси афтодаи нақши пешонӣ

به روی هم ز بس افتاده نقش پیشانی

Зхсми оҷиз ӯ пари дилии мадори тамаъ

زخصم عاجز او پر دلی مدار طمع

Ки менаёяд ҳаргизи зи съў , събонӣ

که می نیاید هرگز ز صعو، ثعبانی

зи файзи меҳри ту эй офтоби дайн чу ҳилол

ز فیض مهر تو ای آفتاب دین چو هلال

Ҷабин ҳалқа бигӯашон тести нӯронӣ

جبین حلقه بگوشان تست نورانی

Лабам баҳам нарасад ҳамчуи гули зи хандаи шавқ

لبم بهم نرسد همچو گل ز خندهٔ شوق

Гарми ту лбли мадҳати сарои худ хуоне

گرم تو لبل مدحت سرای خود خوانی

Ману ситоиши зотати тамом бе хурдӣ

من و ستایش ذاتت تمام بی خردی

Ману сифоти камолати тамоми нодонӣ

من و صفات کمالت تمام نادانی

зи шеър ва шоирем дар ҷаҳони натиҷа бас аст

ز شعر و شاعریم در جهان نتیجه بس است

Ҳамин қадар ки туро мекунам санохонӣ

همین قدر که ترا می‌کنم ثناخوانی

Баранд то малику инсу ҷину ваҳшу туюр

برند تا ملک و انس و جن و وحش و طیور

Ба даргаи ту паноҳ аз балои давроне

به درگه تو پناه از بلای دورانی

зи файзи саҷдаи хок дар ту боди мудом

ز فیض سجدهٔ خاک در تو باد مدام

Ҷабини бандагии шиъаи ту нӯронӣ

جبین بندگی شیعهٔ تو نورانی