Дар баланду пасти дунёии асири инқилоб

در بلند و پست دنیای اسیر انقلاب

Заврақи умрат табоҳӣ гашта дар мавҷи сароб

زورق عمرت تباهی گشته در موج سراب

Ҳар ки сар бар кард аз пероҳани сидқу сафо

هر که سر بر کرد از پیراهن صدق و صفا

намекашад офоқро зери нигин , чун офтоб

می کشد آفاق را زیر نگین، چون آفتاب

Ҳар ки аз аҳли ҷаҳони хайрӣ ба худ бспрдаҳ аст

هر که از اهل جهان خیری به خود بسپرده است

То буд , фориғ буду андешаи рӯзи ҳисоб

تا بود، فارغ بود و اندیشهٔ روز حساب

Ғайри васф ҳмншинонм набошад пеша Эй

غیر وصف همنشینانم نباشد پیشه ای

Гарчи хомӯшам ба ранги нуқтаҳои интихоб

گرچه خاموشم به رنگ نقطه های انتخاب

Подшоҳи вақти худ рндист кандар фасли гул

پادشاه وقت خود رندیست کاندر فصل گل

Гардани мино бадаст оварад ва шуд молики рқоб

گردن مینا بدست آورد و شد مالک رقاب

Комҷўӣии ӣнқадар ноком медорад туро

کامجوئی اینقدر ناکام می دارد ترا

Аз сари ком ар туоне хост бошӣ комёб

از سر کام ار توانی خاست باشی کامیاب

Бо вуҷӯди онкии зери бори дунё монда анд

با وجود آنکه زیر بار دنیا مانده اند

Ёл мебанданд бар худ ғофилон ҳамчун дўоб

یال می بندند بر خود غافلان همچون دواب

Нест ғифлати пешаро аз айби ғифлати огаҳӣ

نیست غفلت پیشه را از عیب غفلت آگهی

Кӣ тавон кайфияти хоби гарон дидан ба хоб

کی توان کیفیت خواب گران دیدن به خواب

Май занам дар перӣ аз завқи ҷавонӣ бар ҷунун

می زنم در پیری از ذوق جوانی بر جنون

намедиҳад девонагии ёдии зи айёми шабоб

می دهد دیوانگی یادی ز ایام شباب

Бо мулоими тинатон дар гуфтугӯи ҷуръати мкмн

با ملایم طینتان در گفتگو جرأت مکمن

намешавад барандагӣ дар оҳани афзӯнтар зоб

می شود برندگی در آهن افزونتر زآب

Аз паии меъмории гул ҳар саҳари мавҷи насим

از پی معماری گل هر سحر موج نسیم

Бе такаллуфи барда аз чашму дили ман обу тоб

بی تکلف برده از چشم و دل من آب و تاب

Обу ранги ин чамани вобаста табъ манаст

آب و رنگ این چمن وابستهٔ طبع منست

Пардаи номӯси сад гулшани баҳорам чун саҳоб

پردهٔ ناموس صد گلشن بهارم چون سحاب

Бскаҳ бар оташ буд аз рашки лафзи ороӣим

بسکه بر آتش بود از رشک لفظ آرائیم

намечакад минқор аз тӯтӣ чу хуноб аз кабоб

می چکد منقار از طوطی چو خوناب از کباب

Дар сияҳи корӣ ниҳон шуд файзи субҳи перят

در سیه کاری نهان شد فیض صبح پیریت

эй ки аз завқ май ошомӣ , кунӣ мӯро хизоб

ای که از ذوق می آشامی، کنی مو را خضاب

Нестам бо олами ойинау оби ошно

نیستم با عالم آئینه و آب آشنا

Бскаҳ ҳаст аз дидани халқи ҷаҳонами иҷтиноб

بسکه هست از دیدن خلق جهانم اجتناب

Дили зи дарди резиши борони маро пуробила аст

دل ز درد ریزش باران مرا پرآبله است

Ҳамчуи боронӣ ки аз дарёи барангезади ҳубоб

همچو بارانی که از دریا برانگیزد حباب

Ваҳшатам чун ҷавҳари шамшер кӣ аз ҷои барад

وحشتم چون جوهر شمشیر کی از جا برد

Мнкаҳ оромидаҳам дар мавҷи хези изтироб

منکه آرامیده ام در موج خیز اضطراب

Дар шаб ҳиҷрат мапурс аз изтироб дил мапурс

در شب هجرت مپرس از اضطراب دل مپرس

Шӯхтар бошад раги хоби ман аз тири шаҳоб

شوختر باشد رگ خواب من از تیر شهاب

зи оташи дили бскаҳ даврӣ ҷӯяд аҷзои танам

ز آتش دل بسکه دوری جوید اجزای تنم

Ҷустаи шарёнами бурун аз пӯст чун тори рубоб

جسته شریانم برون از پوست چون تار رباب

Шӯхи ман аз пой то сари бскаҳ бо кайфият аст

شوخ من از پای تا سر بسکه با کیفیت است

Гӯиё бигрифтаанд аз май гул ӯро дар об

گوئیا بگرفته اند از می گل او را در آب

Дилработар шуд лабаши зи омезиши дашноми талх

دلرباتر شد لبش ز آمیزش دشنام تلخ

Чун раги талхӣ ки кайфият фазояд дар шароб

چون رگ تلخی که کیفیت فزاید در شراب

Чун рӯй дар гармии мастӣ ба хоб аз рӯй меҳр

چون روی در گرمی مستی به خواب از روی مهر

Хуии зи рухсор ту мечӣанд ба домани моҳтоб

خوی ز رخسار تو می چیند به دامن ماهتاب

Дар дами назораи рухсораши арақи рез аз ҳаёст

در دم نظاره رخسارش عرق ریز از حیاست

Зон гули рӯ ё нигоҳ гарм мегирад гулоб

زان گل رو یا نگاه گرم می گیرد گلاب

Гар лабаш бо ман нашуд гарми сухан саҳласт саҳл

گر لبش با من نشد گرم سخن سهل است سهل

Оташи ёқӯтро ҳаргиз набошад антҳоб

آتش یاقوت را هرگز نباشد انتهاب

Кард хӯнам дар дилу бздўди занг аз хотирам

کرد خونم در دل و بزدود زنگ از خاطرم

Он лаб кам гуфтугӯ ва он наргиси ҳозири ҷавоб

آن لب کم گفتگو و آن نرگس حاضر جواب

Ҳайрату битобими шабҳои васлу рӯзи ҳиҷр

حیرت و بیتابیم شبهای وصل و روز هجر

Баради ором аз раги хобу зи симоби изтироб

برد آرام از رگ خواب و ز سیماب اضطراب

намекашад ҳар шаби ғамаш дар оташини занҷири оҳ

می کشد هر شب غمش در آتشین زنجیر آه

Ҳеҷ кофар чун дили ошиқи мабодо дар азоб

هیچ کافر چون دل عاشق مبادا در عذاب

Дасти инсофаш ба кори зулф май афканди кош

دست انصافش به کار زلف می افکند کاش

Ин гиреҳҳоӣ ки афтодааст дар банди ниқоб

این گره هایی که افتاده است در بند نقاب

Сахт бе бокунад арбоби ҳаваси вқтси вақт

سخت بی باکند ارباب هوس وقتس وقت

Гардаии тири нигаҳро обози заҳри итоб

گردهی تیر نگه را آباز زهر عتاب

На зари доғӣ ба каф , на нақди ашкӣ дар канор

نه زر داغی به کف، نه نقد اشکی در کنار

Дар шумори ошиқони худро гирифтан бе ҳисоб

در شمار عاشقان خود را گرفتن بی حساب

Муждаи дилҳоро ки хати анбарин ӯ зи нав

مژده دلها را که خط عنبرین او ز نو

Маҳзари қатлӣ бурун оварда аз рӯй китоб

محضر قتلی برون آورده از روی کتاب

Обрӯии дидаи ушшоқ аз хӯн диласт

آبروی دیدهٔ عشاق از خون دلست

Боби ин соғар шаробӣ нест ҷузи ашки кабоб

باب این ساغر شرابی نیست جز اشک کباب

Мӯҳтасиби дарди хумор бодаам дар сар бас аст

محتسب درد خمار باده ام در سر بس است

Дард бар дардами миФзо дар гузари зини эҳтисоб

درد بر دردم میفزا در گذر زین احتساب

Ман нахоҳам дасти хоҳиш аз шароби ноби шаст

من نخواهم دست خواهش از شراب ناب شست

Аз мегулгун нахоҳам кард ҳаргизи иҷтиноб

از می گلگون نخواهم کرد هرگز اجتناب

Бокӣ аз исён надорам бо влои Бутуроб

باکی از عصیان ندارم با ولای بوتراب

Файз май боради зи домони терм ҳамчун саҳоб

فیض می بارد ز دامان ترم همچون سحاب

Он васии Мустафои он пешвои ҷину инс

آن وصی مصطفی آن پیشوای جن و انس

Он шаҳи дунёу дайни он сарвари олии ҷаноб

آن شه دنیا و دین آن سرور عالی جناب

Онкии ҳифзаши сояи афкан гар шавад бар рӯй баҳр

آنکه حفظش سایه افکن گر شود بر روی بحر

Ткмаҳи чоки гиребони мавҷро гардад ҳубоб

تکمهٔ چاک گریبان موج را گردد حباب

Он шаҳи хайбари гшо каз файзи номи номяш

آن شه خیبر گشا کز فیض نام نامیش

Лаб гушӯдан дар саноӣ ӯст дилро фатҳи боб

لب گشودن در ثنای اوست دل را فتح باب

Онкии азмаш чун сабк созад Аннани ҷустуҷӯ

آنکه عزمش چون سبک سازد عنان جستجو

Аз рикобаши сад биёбон давр мемонад шитоб

از رکابش صد بیابان دور میماند شتاب

Онкӣ дар ҳиҷо шавад чун шуълаи теғаши баланд

آنکه در هیجا شود چون شعلهٔ تیغش بلند

Об гардад худ бар фарқи аду ҳамчун ҳубоб

آب گردد خود بر فرق عدو همچون حباب

Сарварӣ чун шоҳи мардонро сазоворасту бас

سروری چون شاه مردان را سزاوار است و بس

Каз ҷаноби ҳақ амӣралмуъминӣн ёбад хитоб

کز جناب حق امیرالمؤمنین یابد خطاب

Гар ҳаводори заъифони шаҳна ҳукмаш шавад

گر هوادار ضعیفان شحنهٔ حکمش شود

Аз раги гули брглўии шери нари бандади таноб

از رگ گل برگلوی شیر نر بندد طناب

То чароғи умри хасмаш гул кунад шояд агар

تا چراغ عمر خصمش گل کند شاید اگر

Ғунчаи лабрез ҳаво созад даҳанро чун ҳубоб

غنچه لبریز هوا سازد دهن را چون حباب

Атласи арши барин айвони қадараши рости фарш

اطلس عرش برین ایوان قدرش راست فرش

Тӯли умри Хизри шодравони ҷоҳашро таноб

طول عمر خضر شادروان جاهش را طناب

Пеши боғи халқ ӯ то рӯзи маҳшар монда аст

پیش باغ خلق او تا روز محشر مانده است

Гулшани ҷинати ниҳон дар пардаи ғайб аз ҳиҷоб

گلشن جنت نهان در پردهٔ غیب از حجاب

Аз ҳиҷоби сайқали шамшер ӯ афтода аст

از حجاب صیقل شمشیر او افتاده است

Тӯр бар андоми хуршеди барин дар изтироб

تور بر اندام خورشید برین در اضطراب

Ҳалқаҳои ҷавшан душман хӯрд бар ҳам чу мавҷ

حلقه های جوشن دشمن خورد بر هم چو موج

То бар андомаши зи барқи теғ ӯ гардид об

تا بر اندامش ز برق تیغ او گردید آب

Тўтёии дидаҳо зебади ғубори размгоҳ

توتیای دیده ها زیبد غبار رزمگاه

Пои азм ӯ чу гардад мардуми чашми рикоб

پای عزم او چو گردد مردم چشم رکاب

намеравад бар боди чарх ва мешавад дар оби хок

می رود بر باد چرخ و می شود در آب خاک

Чун сабк созад Аннан ва чун гарон созад рикоб

چون سبک سازد عنان و چون گران سازد رکاب

Зиндаам аз файзи меҳри шоҳи дайнпарвар алӣ

زنده ام از فیض مهر شاه دین پرور علی

Гар вуҷӯдии зарраро бошад буд аз офтоб

گر وجودی ذره را باشد بود از آفتاب

Бесару пое ки монанди Увайс аз рӯй шавқ

بی سر و پایی که مانند اویس از روی شوق

Сараканд роҳи ғзои андари рикоби онҷноб

سرکند راه غزا اندر رکاب آنجناب

Гар дар он раҳи бишиканади хоряш дар по ме шавад

گر در آن ره بشکند خاریش در پا می شود

Баҳри сайди душмани дайни нохуни чанги уқоб

بهر صید دشمن دین ناخن چنگ عقاب

Баъди азин май бандам аз Кашмӣри эҳроми Наҷаф

بعد ازین می بندم از کشمیر احرام نجف

Бастаи обу ҳаво то чанд бошам чун ҳубоб

بستهٔ آب و هوا تا چند باشم چون حباب

Ба ки зини пас ҷабҳаи сои остон ӯ шавам

به که زین پس جبهه سای آستان او شوم

Хоҳам аз хок дар шоҳи вилояти фатҳи боб

خواهم از خاک در شاه ولایت فتح باب

Лутф ӯ бар содаи лўҳиҳоӣ ман бахшад магар

لطف او بر ساده لوحیهای من بخشد مگر

Дорам умеди савоб аз кардаҳои носавоб

دارم امید ثواب از کرده های ناصواب

Чашми умеди савоб ба мазмуни ҳадис тинат аст

چشم امید ثواب به مضمون حدیث طینت است

Инки хоҳам дар мукофоти сияҳи кории савоб

اینکه خواهم در مکافات سیه کاری ثواب

Баъди азин ҷӯёи дуо сар мекунам зоҳрў ки ҳаст

بعد ازین جویا دعا سر می کنم زاهرو که هست

Бешак аз файзи влоӣ ӯ дуоҳо мустаҷоб

بی شک از فیض ولای او دعاها مستجاب

То буд ободи олами боди бадхоҳи туро

تا بود آباد عالم باد بدخواه ترا

Хонаи дунёи фузун аз хонаи уқбои хароб

خانهٔ دنیا فزون از خانهٔ عقبی خراب