Акнӯн ки з перем ба айнаки сар ва кор аст

اکنون که ز پیریم به عینک سر و کار است

Пайвастаи ду чашмам ба тамошои ту чор аст

پیوسته دو چشمم به تماشای تو چار است

Дар дидаи олии назарони чарху кавокиб

در دیدهٔ عالی نظران چرخ و کواکب

Дӯдӣаст ки омехта бо мушт шарор аст

دودی است که آمیخته با مشت شرار است

Дар роҳи ту онро ки ба дарёи дил худ дод

در راه تو آنرا که به دریا دل خود داد

Ҳар мавҷи дарин баҳри пари ошӯб канор аст

هر موج درین بحر پر آشوب کنار است

Доранд ҳамаи зикри ту дар пардаи хосӣ

دارند همه ذکر تو در پردهٔ خاصی

Гар нола қамарӣаст вагар савт ҳазор аст

گر نالهٔ قمری است و گر صوت هزار است

Ҳар нолаи ҷонсӯз ки аз ноӣ барояд

هر نالهٔ جانسوز که از نای برآید

Саргарми саросар рӯй кӯча ёр аст

سرگرم سراسر روی کوچهٔ یار است

Дар дидаи болиғи назарони партави хуршед

در دیدهٔ بالغ نظران پرتو خورشید

Бар хоки раҳи афтодаи он шоҳсўор аст

بر خاک ره افتادهٔ آن شاهسوار است

Гуҳи зокири тасбеҳу гуҳии қоили тҳлил

گه ذاکر تسبیح و گهی قائل تهلیل

То субҳи зи сайёраи фалаки сбҳаҳ шумор аст

تا صبح ز سیاره فلک سبحه شمار است

Чун ғунчаи гули мурғи чаманро зҳўоит

چون غنچهٔ گل مرغ چمن را زهوایت

Дар байзаи дилаши хӯн шудау сина фигор аст

در بیضه دلش خون شده و سینه فگار است

Хуноби ҷигар дар қадаҳи қадршиносон

خوناب جگر در قدح قدرشناسان

Бисёр ба аз афшурдаи об анор аст

بسیار به از افشردهٔ آب انار است

Онкас ки дар оғӯши хаёли ту ғунуда аст

آنکس که در آغوش خیال تو غنوده است

Фориғи дилаш аз орзӯии бӯс ва канор аст

فارغ دلش از آرزوی بوس و کنار است

Аз заъфи чунонам ки ба сад ҳилаи даройад

از ضعف چنانم که به صد حیله درآید

Дар дидаи мардуми танам аз бас ки назор аст

در دیدهٔ مردم تنم از بس که نزار است

Чун дар назар халқ даройем ки аз заъф

چون در نظر خلق درآییم که از ضعف

Пайваста ба пероҳани мо ҷисм чу тор аст

پیوسته به پیراهن ما جسم چو تار است

Ҳар каси дилаш аз меҳри ҳақиқат шудаи равшан

هر کس دلش از مهر حقیقت شده روشن

Чун субҳи барии сафҳааш аз нақш ва нигор аст

چون صبح بری صفحه اش از نقش و نگار است

Сарпанҷа файзаш накушояд гиреҳи кас

سرپنجهٔ فیضش نگشاید گره کس

Машғӯл ба тани парварии он кӯ чу чанор аст

مشغول به تن پروری آن کو چو چنار است

Онкас ки бипушади назар аз айби хлоӣқ

آنکس که بپوشد نظر از عیب خلائق

Бар оина донад чиқадр ҳақ ғубор аст

بر آینه داند چقدر حق غبار است

Бебор буд сарву қади ёр чу калакам

بی بار بود سرو و قد یار چو کلکم

Сарвӣаст ки то нақши пай ӯ ҳама бор аст

سروی است که تا نقش پی او همه بار است

Аз ёди ватан дар сафари онкас ки нёсуд

از یاد وطن در سفر آنکس که نیاسود

Бошад чу нигин хона нишин гарчи савор аст

باشد چو نگین خانه نشین گرچه سوار است

Дилро газад аз баси сухани талхи ҳасудон

دل را گزد از بس سخن تلخ حسودان

Гуё даҳани аҳли ҳасади сқбаҳ мор аст

گویا دهن اهل حسد ثقبهٔ مار است

Дар синаи ин мурдаи дилони меҳри рухи дӯст

در سینهٔ این مرده دلان مهر رخ دوست

Шамъӣаст фурӯзанда вале шамъ мазор аст

شمعی است فروزنده ولی شمع مزار است

Онро ки хиради бастаи лаб аз ҳарзаи дроӣӣ

آنرا که خرد بسته لب از هرزه درائی

Монанди ҳубобаш хмшӣ гашта ҳисор аст

مانند حبابش خمشی گشته حصار است

Паймонаи дилҳо тиҳӣ аз хӯн ҷигар нест

پیمانهٔ دلها تهی از خون جگر نیست

Ҳамкоса шудани лозимаи қурб ва ҷавор аст

همکاسه شدن لازمهٔ قرب و جوار است

Ҳар чанд заъифанд зи ёрони талаби имдод

هر چند ضعیف اند ز یاران طلب امداد

Коўозаҳи сози ин ҳама аз пҳўлӣ тор аст

کآوازهٔ ساز این همه از پهولی تار است

Бар хеш чаҳ нозад садаф аз паҳлавии гавҳар

بر خویش چه نازد صدف از پهلوی گوهر

Каз заҳмат дар юзаи кафши обила дор аст

کز زحمت در یوزه کفش آبله دار است

Дорам се ғазали ҳадяи ёрони сухани санҷ

دارم سه غزل هدیهٔ یاران سخن سنج

Каз ҳар як аз он хомаи ман саҳар нигор аст

کز هر یک از آن خامه من سحر نگار است