Таъолии аллоҳи азин базми дили афрӯз
تعالی الله ازین بزم دل افروز
Казу шаби таъна зан гардӣда бар рӯз
کز و شب طعنه زن گردیده بر روز
Азин базми чироғони чашми бади давр
ازین بزم چراغان چشم بد دور
Ки шуд чун субҳдами содиқи машриқи нур
که شد چون صبحدم صادق مشرق نور
Вуфӯри нураш аз файзи илоҳӣ
وفور نورش از فیض الهی
зи доғи лолаи бздўдаҳи сиёҳӣ
ز داغ لاله بزدوده سیاهی
Чунин шаби солу маро ёд ноед
چنین شب سال و مه را یاد ناید
Ки ёдаши тирагӣ аз дил задойад
که یادش تیرگی از دل زداید
Тиҳӣ кардааст шаби зини базми паҳлу
تهی کرده است شب زین بزم پهلو
Чу хат рӯй хубони рафтаи як сӯ
چو خط روی خوبان رفته یک سو
Ниҳон дар гӯшае шаби зини чироғон
نهان در گوشه ای شب زین چراغان
Чу холи кунҷи лаъли хубрӯён
چو خال کنج لعل خوبرویان
Шаби зулмати сиришт аз чашми мардум
شب ظلمت سرشت از چشم مردم
Чу дӯд шамъ шуд дар равшании гум
چو دود شمع شد در روشنی گم
зи рашки партави ин базми равшан
ز رشک پرتو این بزم روشن
Фитодаи морро оташ ба хирман
فتاده مار را آتش به خرمن
Ниҳон аз рашк шуд дар ранг гоҳе
نهان از رشک شد در رنگ گاهی
Маи имшаби ҳамчуи шамъи субҳгоҳӣ
مه امشب همچو شمع صبحگاهی
Чу бар толоби дил аз файзи зўолмн
چو بر تالاب دل از فیض ذوالمن
Бишуд акси чироғони партави афкан
بشد عکس چراغان پرتو افکن
Аён шуд ҳар тараф бар сатҳи обаш
عیان شد هر طرف بر سطح آبش
Ҳилолу анҷум аз мавҷу ҳубобаш
هلال و انجم از موج و حبابش
Сафои дили зи акси шамъи кофур
صفای دل ز عکس شمع کافور
Шудаи ойинаи нури алии нур
شده آئینهٔ نور علی نور
Фитодаи акси шамъ аз бас дар обаш
فتاده عکس شمع از بس در آبش
Парӣ дар шиша дорад ҳар ҳубобаш
پری در شیشه دارد هر حبابش
Дарин толоби акси шамъи шаби тоб
درین تالاب عکس شمع شب تاب
Намӯда имтизоҷи оташу об
نموده امتزاج آتش و آب
Зъкси шамъи коФтодаҳ ба дарё
زعکس شمع کافتاده به دریا
Шудаи кайфияти сайраши ду боло
شده کیفیت سیرش دو بالا
Сафои шамъ аз обаши намӯдор
صفای شمع از آبش نمودار
Чу тан аз таҳи намои пероҳани ёр
چو تن از ته نما پیراهن یار
Буд ҳар мавҷаш аз акси чироғон
بود هر موجش از عکس چراغان
Ҷабинҳои мқиши кори хубон
جبین های مقیش کار خوبان
Ҳубоб ӯ зи шамъи акси кофур
حباب او ز شمع عکس کافور
Шудаи фонӯси сони грдоўри нур
شده فانوس سان گردآور نور
Чу оташи партав афкан шуд дар обаш
چو آتش پرتو افکن شد در آبش
Нигини лаълро монад ҳубобаш
نگین لعل را ماند حبابش
Збс дар қасри ин дарёии биғш
زبس در قصر این دریای بیغش
Гуҳар ёқӯт шуд аз тоби оташ
گهر یاقوت شد از تاب آتش
Шудаи грдолҳо ҳар сӯи намӯдор
شده گردالها هر سو نمودار
Булӯрӣни косаҳои таҳи нишони кор
بلورین کاسه های ته نشان کار
Фузуд аз баси зъкси шуълаи тобиш
فزود از بس زعکس شعله تابش
Самандар гашта Мурғобӣ дар обаш
سمندر گشته مرغابی در آبش
Намояди зини чироғон дар таҳи об
نماید زین چراغان در ته آب
Бъинаҳи чашми моҳӣ дар шаби тоб
بعینه چشم ماهی در شب تاب
Ки тасвири васфи ин чироғон
که تصویر وصف این چراغان
Ки шуд аз машриқи табъами дурахшон
که شد از مشرق طبعم درخشان
Қалам шуд дар ниҳони калаки мазҳаб
قلم شد در نهان کلک مذهب
Нқт бар сафҳаи тобон чун кавокиб
نقط بر صفحه تابان چون کواکب
Зъкси шамъ коФтодаҳаст дар об
زعکس شمع کافتاده است در آب
Мурассаъ шуд булӯрӣни ҷоми гирдоб
مرصع شد بلورین جام گرداب
Саводаши зин чироғон гашта равшан
سوادش زین چراغان گشته روشن
Фитодаи қурси маро нон ба равған
فتاده قرص مه را نان به روغن
Ба рӯй оби киштӣҳо мунаввар
به روی آب کشتیها منور
Буд чун моҳи нав бар чархи ахзар
بود چون ماه نو بر چرخ اخضر
Ба дарёи шуъла чун шуд партави афкан
به دریا شعله چون شد پرتو افکن
Ба арбоби басирати гашти равшан
به ارباب بصیرت گشت روشن
Ки аз файзи адолатҳои наввоб
که از فیض عدالتهای نواب
Ба якҷо ҷамъ гашта оташу об
به یکجا جمع گشته آتش و آب
Фалаки толоби дили анҷуми чироғон
فلک تالاب دل انجم چراغان
Дар ӯ наввоб чун моҳи дурахшон
در او نواب چون ماه درخشان
Маин устоди мактаби хонаи фазл
مهین استاد مکتب خانهٔ فضل
Казу обод шуд кошонаи фазл
کزو آباد شد کاشانهٔ فضل
Баин дастури қонӯни вазорат
بهین دستور قانون وزارت
Аз ӯ равшани чароғи дайну давлат
از او روشن چراغ دین و دولت
Адаб омӯз наҳарир хирадманд
ادب آموز نحریر خردمند
Каз ӯ бигрифта устоди хирад , панд
کز او بگرفته استاد خرد، پند
Ҷаводу маъсияти пӯшу хтобхш
جواد و معصیت پوش و خطابخش
Ҷҳонрои нури урфонаши зёбхш
جهانرا نور عرفانش ضیابخش
Ҷамолаши нури пурвирди илоҳӣ
جمالش نور پرورد الهی
Ғуломи халқаш аз ма то ба моҳӣ
غلام خلقش از مه تا به ماهی
Шуда дилҳо зи адлаши фориғ аз ранҷ
شده دلها ز عدلش فارغ از رنج
Зҷўдш гашта вайрони хонаи ганҷ
زجودش گشته ویران خانهٔ گنج
Тиҳии кӣса буд кон аз сахояш
تهی کیسه بود کان از سخایش
Танг мояаст дарё аз атояш
تنگ مایه است دریا از عطایش
Чу меҳру моҳ бо иқболу давлат
چو مهر و ماه با اقبال و دولت
Чароғаши боди равшан то қиёмат
چراغش باد روشن تا قیامت
Вуҷӯдаши боди доими сояи афкан
وجودش باد دایم سایه افکن
Умуман бар хилоиқи хосса бар ман
عموما بر خلایق خاصه بر من