Биёи соқӣ баҳор омад ба сад ранг
بیا ساقی بهار آمد به صد رنگ
Сӯии Кашмӣр бояд кард оҳанг
سوی کشمیر باید کرد آهنگ
Бидиҳ май то дамӣ аз худ броим
بده می تا دمی از خود برآیم
Нахустин кӯҳсорашро стоим
نخستین کوهسارش را ستایم
Таъолии аллоҳи зиҳии кҳсори Кашмӣр
تعالی الله زهی کهسار کشمیر
Ки шуд дар соя ӯ осмони пер
که شد در سایهٔ او آسمان پیر
Хусусан пери пнчоли фалакашон
خصوصا پیر پنچال فلکشان
Буд моҳаши чароғи зирдомон
بود ماهش چراغ زیردامان
зи баси рифъат ки додаш сунъи зўолмн
ز بس رفعت که دادش صنع ذوالمن
Занад бар оташи хуршеди доман
زند بر آتش خورشید دامن
Чунон бо теға ӯ срФрозист
چنان با تیغهٔ او سرفرازیست
Ки бо миррӣх дар шамшер бозӣаст
که با مریخ در شمشیر بازیست
Буд ҳам пилаи хуршеди сангаш
بود هم پله خورشید سنگش
Харошида рухи маро палангаш
خراشیده رخ مه را پلنگش
Чу бо афлоки доим ҷанг дорад
چو با افلاک دایم جنگ دارد
Аз он бо хеши теғ ва санг дорад
از آن با خویش تیغ و سنگ دارد
Ба рифъат нест дар олами чунин кӯҳ
به رفعت نیست در عالم چنین کوه
Фалаки парвардаи домони ин кӯҳ
فلک پروردهٔ دامان این کوه
зи рифъати сина аш бошад фалаки со
ز رفعت سینه اش باشد فلک سا
Кавокиби пунбаи доғи лолааш ро
کواکب پنبه داغ لاله اش را
Фалак аз теғ ӯ ҷустаи канора
فلک از تیغ او جسته کناره
Шарори ҷуста аз сангаши ситора
شرار جسته از سنگش ستاره
Ба моҳ нав кунад аз сарфарозӣ
به ماه نو کند از سرفرازی
Ҳамеша теға ӯ теғи бозӣ
همیشه تیغهٔ او تیغ بازی
Чароғи лолаи равшан ҳар канора
چراغ لاله روشن هر کناره
Зпиаҳу оташи моҳу ситора
زپیه و آتش ماه و ستاره
ЗрФът ҳар саҳари хуршеди тобон
زرفعت هر سحر خورشید تابان
Бибандад дар танури лолааш нон
ببندد در تنور لاله اش نان
зи барфи доимии он чархи боло
ز برف دایمی آن چرخ بالا
Буд фили сифедӣ дар назарҳо
بود فیل سفیدی در نظرها
зи гардун дар танумандии зиёда
ز گردون در تنومندی زیاده
Ба даргоҳи илоҳии истода
به درگاه الهی ایستاده
Ба сар аз меҳри тоҷи зарфишонаш
به سر از مهر تاج زرفشانش
Саҳанду соўлон аз бандагонаш
سهند و ساولان از بندگانش
Хизрро ин ктл чун шуд гузаргоҳ
خضر را این کتل چون شد گذرگاه
Кшидстши хати безорӣ аз роҳ
کشیدستش خط بیزاری از راه
Парастораш буд тахти сулаймон
پرستارش بود تخت سلیمان
Туонаш гуфт бе шаки тахти яздон
توانش گفت بی شک تخت یزدان
Касе аз рифъат ӯ бо хабар нест
کسی از رفعت او با خبر نیست
зи авҷ ӯ тасаввурро хабар нест
ز اوج او تصور را خبر نیست
Намоёни роҳ бар домони ин кӯҳ
نمایان راه بر دامان این کوه
Чу мади оҳи мазлӯмони пари андӯҳ
چو مد آه مظلومان پر اندوه
Азин раҳ эй Хизр натавон гузаштан
ازین ره ای خضر نتوان گذشتن
Гузаштани зин раҳаст аз ҷони гузаштан
گذشتن زین ره است از جان گذشتن
Ба чашми раҳравонаши даҳри торик
به چشم رهروانش دهر تاریک
Касе чун ҷони барад аз ранҷи борӣк
کسی چون جان برد از رنج باریک
Агар хоҳад равад зини роҳи пурғам
اگر خواهد رود زین راه پرغم
Нафаси сӯзади дарин раҳи барқро ҳам
نفس سوزد درین ره برق را هم
Буд чун мӯии кокули печ дар печ
بود چون موی کاکل پیچ در پیچ
Надорад ғайри душворӣ дигар ҳеҷ
ندارد غیر دشواری دگر هیچ
Раҳи пасту баландаш дар назарҳо
ره پست و بلندش در نظرها
Чу тор бахя пинҳонасту пайдо
چو تار بخیه پنهانست و پیدا
Шавад ин роҳи таии аксари пиёда
شود این راه طی اکثر پیاده
Гулаши зонрўсти сартосари пиёда
گلش زانروست سرتاسر پیاده
Бимонада чобукии ҳайрони ин роҳ
بمانده چابکی حیران این راه
Такопу аз куҳани лангони ин роҳ
تکاپو از کهن لنگان این راه
Басои ҷилдӣ ки дар рафтан ба боло
بسا جلدی که در رفتن به بالا
Науфтадгар ба поин уфтад аз по
نیفتد گر به پایین افتد از پا
Басои шухии дарин кӯҳ ба тамкин
بسا شوخی درین کوه به تمکین
Ки бошад чун шарар дар хоби сангин
که باشد چون شرر در خواب سنگین
Мусофирро зи борикӣ бисёр
مسافر را ز باریکی بسیار
Раҳи боло шудан набӯд намӯдор
ره بالا شدن نبود نمودار
Кунад бар раҳравони ин кӯҳи тани хоҳ
کند بر رهروان این کوه تن خواه
Ба ҳар гомии бузургӣҳои бе роҳ
به هر گامی بزرگیهای بی راه
Саломат то насими ин раҳ сипорад
سلامت تا نسیم این ره سپارد
зи лолаи деги ҷӯшӣ назр дорад
ز لاله دیگ جوشی نذر دارد
Кашӣдан чун тавон бори тани осон
کشیدن چون توان بار تن آسان
Ки мушкил бошад ӣнҷои бурдани ҷон
که مشکل باشد اینجا بردن جان
Агар чаҳ дили зи ранҷиш биқрор аст
اگر چه دل ز رنجش بیقرار است
Вале аз ҷӯши гули рашк баҳор аст
ولی از جوش گل رشک بهار است
Фалаки девонаи ҷӯши баҳораш
فلک دیوانهٔ جوش بهارش
Дар оташи наъли ма аз лолаи зораш
در آتش نعل مه از لاله زارش
Дар ӯ ҳар лолаи шамъи гетии афрӯз
در او هر لاله شمع گیتی افروز
Бунафша шуд зи бори рангу бӯ , қўз
بنفشه شد ز بار رنگ و بو، قوز
Дил аз зулфи арӯсаш дар каманд аст
دل از زلف عروسش در کمند است
зи ҷӯши лолааш оташ баланд аст
ز جوش لاله اش آتش بلند است
Буд роҳаш казу лола аён аст
بود راهش کزو لاله عیان است
Дами теғӣ ки доими хӯн чикон аст
دم تیغی که دایم خون چکان است
Миёни лолаи зори ин роҳи пинҳон
میان لاله زار این راه پنهان
Буд чун риштаи тасбеҳи марҷон
بود چون رشتهٔ تسبیح مرجان
Паии таҳрири тавсифи гул ӯ
پی تحریر توصیف گل او
Қалам бардошта наргис ба ҳар сӯ
قلم برداشته نرگس به هر سو
Дуот лола аз сунъи илоҳӣ
دوات لاله از صنع الهی
Ба якҷо карда шнҷрФу сиёҳӣ
به یکجا کرده شنجرف و سیاهی
Танури лолааш на сард ва на гарм
تنور لاله اش نه سرد و نه گرم
Ки савдо май пазад бо оташи нарм
که سودا می پزد با آتش نرم
Буд домони ин кӯҳ ба тамкин
بود دامان این کوه به تمکین
зи гули лабрез чун домони гулчин
ز گل لبریز چون دامان گلچین
зи сабзаи ҳасани сабз ӯ ҷаҳонгир
ز سبزه حسن سبز او جهانگیر
Буд машҳур чун сабзони Кашмӣр
بود مشهور چون سبزان کشمیر
Миёни лолаи теғи кӯҳи ҷонкоҳ
میان لاله تیغ کوه جانکاه
Намояд ҳамчунон кандар шафақи моҳ
نماید همچنان کاندر شفق ماه
Миёни лолаи зори ин роҳи дилкаш
میان لاله زار این راه دلکش
Буд пари печу хами мӯ бар оташ
بود پر پیچ و خم مو بر آتش
Биёи соқӣ ки аз файзи пиёла
بیا ساقی که از فیض پیاله
Барем аз дили малоли дайри сола
بریم از دل ملال دیر ساله
Магӯ эй соқӣ аз душвории роҳ
مگو ای ساقی از دشواری راه
Ба Кашмӣри омадеми алҳмдллаҳ
به کشمیر آمدیم الحمدلله
Таъолии аллоҳи зиҳии гулзори Кашмӣр
تعالی الله زهی گلزار کشمیر
Ки дар ваии ғунчае ҳам нест дилгир
که در وی غنچه ای هم نیست دلگیر
Дарин гулшан ки боди ободи ҷовид
درین گلشن که باد آباد جاوید
Латофатро муҷассам метавон дид
لطافت را مجسم می توان دید
Тароват чун дарин гулшан ватан кард
طراوت چون درین گلشن وطن کرد
Рутӯбати гирд аз хокаш баровард
رطوبت گرد از خاکش برآورد
БиФшорнди хокашро чу дар мушт
بیفشارند خاکش را چو در مشت
Чакад ҳамчун раги абри оби зи ангушт
چکد همچون رگ ابر آب ز انگشت
Чу гул аз хоки серобаш нимув кард
چو گل از خاک سیرابش نمو کرد
Кӯл аз оби гӯйӣ сар баровард
کول از آب گویی سر برآورد
Заминаши ончунон бо об ёр аст
زمینش آنچنان با آب یار است
Ки чун абр аз рутӯбати моя дор аст
که چون ابر از رطوبت مایه دار است
Зхокши андакигирӣ чу дар мушт
زخاکش اندکی گیری چو در مشت
Бадастати ғунча Эй гардад ҳар ангушт
بدستت غنچه ای گردد هر انگشت
зи шарми ин гулистон бешаку риб
ز شرم این گلستان بی شک و ریب
Шудаи ҷинати ниҳон дар пардаи ғайб
شده جنت نهان در پردهٔ غیب
Гирифта дар бағали хокаши сафо ро
گرفته در بغل خاکش صفا را
Ватани ӣнҷо буд обу ҳаво ро
وطن اینجا بود آب و هوا را
Гулаш чун ошиқони поки домон
گلش چون عاشقان پاک دامان
Ба хӯни ғлтидаҳ бо чоки гиребон
به خون غلطیده با چاک گریبان
Намояди ғунчаи маъшӯқ ба озарм
نماید غنچه معشوق به آزرم
Ки пеши афкандаи сар аз ғояти шарм
که پیش افکنده سر از غایت شرم
Кашида сарви сар чун оҳи маҷнӯн
کشیده سرو سر چون آه مجنون
Ба як барҷаста мисра гашта мавзун
به یک برجسته مصرع گشته موزون
зи мавзуняши соҳиб эътибор аст
ز موزونیش صاحب اعتبار است
Ба як мисраи суханвар номдор аст
به یک مصرع سخنور نامدار است
Аз он бар хештани болидаи шамшод
از آن بر خویشتن بالیده شمشاد
Ки ҳаст аз бандҳояши сарви озод
که هست از بندهایش سرو آزاد
Дарин гулшани чанор аз сарфарозӣ
درین گلشن چنار از سرفرازی
Кунад бо меҳри доими дасти бозӣ
کند با مهر دایم دست بازی
Ба лолаи суҳбати насрини дарин боғ
به لاله صحبت نسرین درین باغ
Буд чисон ба ранги пунбау доғ
بود چسان به رنگ پنبه و داغ
Шудаи пинҳон ба зери лолаи райҳон
شده پنهان به زیر لاله ریحان
Чу оҳи ғарқа дар хӯни асирон
چو آه غرقه در خون اسیران
Гулу наргиси з некӯён боғанд
گل و نرگس ز نیکویان باغند
Миёни бӯстони чашм ва чароғанд
میان بوستان چشم و چراغند
Лаб ҳар барги гулро дар гулистон
لب هر برگ گل را در گلستان
Гирифтаи шабнам аз шухӣ ба дандон
گرفته شبنم از شوخی به دندان
Наёбади бскаҳ анбӯҳаст сӯсан
نیابد بسکه انبوه است سوسن
Бунафшаи фурсати қади рост кардан
بنفشه فرصت قد راست کردن
Ҳамеша булбули ҳангомаи пардоз
همیشه بلبل هنگامه پرداز
Бихонад мусҳафи гулро ба овоз
بخواند مصحف گل را به آواز
зи сайраши ком ҷон гардид ҳосил
ز سیرش کام جان گردید حاصل
Ҳавояши бихтаҳ аз пардаи дил
هوایش بیخته از پردهٔ دل
Дарин гулзор чун минқори булбул
درین گلزار چون منقار بلبل
Наво пардоз шуд ҳар ғунчаи гул
نوا پرداز شد هر غنچهٔ گل
Зада зонуи бунафшаи пеши сӯсан
زده زانو بنفشه پیش سوسن
Чу ҳиндӯи бачагони пеши брҳмн
چو هندو بچگان پیش برهمن
Шуд аз баси ҷуста бо насринаши улфат
شد از بس جسته با نسرینش الفت
Кабоби дили нмксўди сабоҳат
کباب دل نمکسود صباحت
Гулаш дар мавҷи серобии намӯдор
گلش در موج سیرابی نمودار
Чу дар оби равони акси рухи ёр
چو در آب روان عکس رخ یار
Бигӯаш гул бихонад бо сад андоз
بگوش گل بخواند با صد انداز
Ҳамеша ғунчаи шеъри гулшани роз
همیشه غنچه شعر گلشن راز
зи савти қамарёни нағмаи устод
ز صوت قمریان نغمه استاد
Кунад рақси равонии сарви озод
کند رقص روانی سرو آزاد
Дрнии глроз аз файзи пиёла
درنی گلراز از فیض پیاله
Тавонам дод дод сайри лола
توانم داد داد سیر لاله
Заҳри баррагии дарин хуррами гулистон
زهر برگی درین خرم گلستان
Тавон бурдани раҳе бар сунъи яздон
توان بردن رهی بر صنع یزدان
Буд аз ҳар гулаш дар чашми ҷӯё
بود از هر گلش در چشم جویا
Ҷамоли шоҳиди маънии ҳувайдо
جمال شاهد معنی هویدا
Биёи соқии з ҳушёрӣ харобем
بیا ساقی ز هشیاری خرابیم
Дамӣ бо ҳам ба сайр дил шитобем
دمی با هم به سیر دل شتابیم
Дарин гулзор толобӣаст пурнур
درین گلزار تالابی است پرنور
Ки бодои чашми бад аз диданаши давр
که بادا چشم بد از دیدنش دور
Буд обаш ба зери сабзаи пинҳон
بود آبش به زیر سبزه پنهان
Чу дар хати обу тоби ҳасани хубон
چو در خط آب و تاب حسن خوبان
Баради бозӣ ба бозии дили зи ҷумҳӯр
برد بازی به بازی دل ز جمهور
Ки бошад оби зери коҳи машҳур
که باشد آب زیر کاه مشهور
зи баси афтодаи акси гул дар обаш
ز بس افتاده عکس گل در آبش
Парӣ дар шиша дорад ҳар ҳубобаш
پری در شیشه دارد هر حبابش
Буд аз мавҷи доим бар сари шӯр
بود از موج دایم بر سر شور
зи маъшӯқи хуши абрӯи чашми бади давр
ز معشوق خوش ابرو چشم بد دور
Чунон дар сабза мавҷаш гашта пинҳон
چنان در سبزه موجش گشته پنهان
Ки зеру самаи абрӯии накӯён
که زیر و سمه ابروی نکویان
Дар оби сабз ӯ гулҳо ниҳон аст
در آب سبز او گلها نهان است
Ҷамолаши сабзи таҳи гулгун аз он аст
جمالش سبز ته گلگون از آن است
Буд сабзи оби софашро аз он ранг
بود سبز آب صافش را از آن رنگ
Ки аз ойинаи дилҳо баради занг
که از آئینهٔ دلها برد زنگ
Садаф дар вай хилват гузинон
صدف در وی خلوت گزینان
Гуҳар бошад сиришки пои байнон
گهر باشد سرشک پای بینان
Чунон сардӣ дар обаш кард таъсир
چنان سردی در آبش کرد تأثیر
Ки мавҷаши бастаи ях монанди шамшер
که موجش بسته یخ مانند شمشیر
Биёи соқӣ ки фасли даии саромад
بیا ساقی که فصل دی سرآمد
Кӯл аз дили сабу аз хам бар омад
کول از دل سبو از خم بر آمد
Бизан худро сияҳи мастона бар дил
بزن خود را سیه مستانه بر دل
Қадаҳ бар кафи кӯли устода дар дил
قدح بر کف کول استاده در دل
Ба рӯй дили кӯл чун дар ноёб
به روی دل کول چون در نایاب
Бурун оварда худро хуб аз об
برون آورده خود را خوب از آب
Зобу тоби рашки сад баҳор аст
زآب و تاب رشک صد بهار است
Кӯл зораш магӯ хуршед зораст
کول زارش مگو خورشید زارست
з рӯй ақлу дониш давр бошад
ز روی عقل و دانش دور باشد
Ки шамъи рӯзро ин нур бошад
که شمع روز را این نور باشد
Арӯси ғунчааш афкандаи сари пеш
عروس غنچه اش افکنده سر پیش
Буд дар оби маҳви сӯрати хеш
بود در آب محو صورت خویش
зи акси гули фурӯзон дар ноёб
ز عکس گل فروزان در نایاب
Буд ёқӯти осо дар таҳи об
بود یاقوت آسا در ته آب
Дарин толоб аз бас сар зада гул
درین تالاب از بس سر زده گل
Буд Мурғобии ин оби булбул
بود مرغابی این آب بلبل
Шавад мавҷӣ чу аз обаши намоён
شود موجی چو از آبش نمایان
Буд таҳрири савти андалебон
بود تحریر صوت عندلیبان
Буд аз зери обаши гули намӯдор
بود از زیر آبش گل نمودار
Чунон каз чодари обии рухи ёр
چنان کز چادر آبی رخ یار
Биёи соқӣ ки дилро барда аз роҳ
بیا ساقی که دل را برده از راه
Сафои дил хусусан дар шаби моҳ
صفای دل خصوصا در شب ماه
зи рашки ма ки зинат дода дил ро
ز رشک مه که زینت داده دل را
Гиреҳҳо дар дили афтодаи кӯл ро
گره ها در دل افتاده کول را
Дар обаши акс ма карда таҷаллӣ
در آبش عکس مه کرده تجلی
Чу дар ойинаи акс рӯй Лайлӣ
چو در آئینه عکس روی لیلی
Ҳамеша акси моҳ аз чархи воло
همیشه عکس ماه از چرخ والا
Фитад дар доми мавҷаши моҳии осо
فتد در دام موجش ماهی آسا
Ба ин толоӣ аз файзи илоҳӣ
به این تالای از فیض الهی
Гирифторанд аз ма то ба моҳӣ
گرفتارند از مه تا به ماهی
Буд бар гирди ин толоби бустон
بود بر گرد این تالاب بستان
Чу гирди чашми хубони хайли мижгон
چو گرد چشم خوبان خیل مژگان
Биёи соқӣ ки фасли лола зор аст
بیا ساقی که فصل لاله زار است
Ҳавои сайри боғи шола мор аст
هوای سیر باغ شاله مار است
Таъолии аллоҳи зиҳии фирдавс монанд
تعالی الله زهی فردوس مانند
Ба ҳар шохаши дилӣ чун ғунчаи дарбанд
به هر شاخش دلی چون غنچه دربند
Дар ӯ олии банно қасрӣаст пари нур
در او عالی بنا قصری است پر نور
Ки бодо аз лақояши чашми бади давр
که بادا از لقایش چشم بد دور
Ба рифъати осмон осмонӣ аст
به رفعت آسمان آسمانی است
Хами тоқаши брнг каҳкашонӣ аст
خم طاقش برنگ کهکشانی است
Кунад чун субҳи тоқашро назора
کند چون صبح طاقش را نظاره
Гиребон мекунад аз рашки пора
گریبان می کند از رشک پاره
Чунон баннои сунъаши ранги баста
چنان بنای صنعش رنگ بسته
Ки тоқи абрӯии хубони шикаста
که طاق ابروی خوبان شکسته
Дигар аз рифъати шонс чаҳ пурсӣ
دگر از رفعت شانس چه پرسی
Баландиро ншонидаҳ ба курсӣ
بلندی را نشانیده به کرسی
з бас молидаа бар хок дараш рӯ
ز بس مالیده بر خاک درش رو
Ма нураст гирдолӯди абрӯ
مه نور است گردآلود ابرو
Ба пеши ин музайяни қасри рангин
به پیش این مزین قصر رنگین
Буд ҳавзии бъинаҳи кавсари ойин
بود حوضی بعینه کوثر آیین
Дар ӯ уфтад чу акси қасри воло
در او افتد چو عکس قصر والا
Шавад кайфияти сайраши ду боло
شود کیفیت سیرش دو بالا
Ъё бошад дар ӯ ин қасри рангин
عیا باشد در او این قصر رنگین
Чу дар ойинаи ҳасан рӯй ширин
چو در آئینه حسن روی شیرین
Дар обаш кард сардии бскаҳи тӯфон
در آبش کرد سردی بسکه طوفان
Буд яхи бастаи мавҷаши ҳамчуи савҳон
بود یخ بسته موجش همچو سوهان
Сухан аз обшораш чун тарозам
سخن از آبشارش چون طرازم
Сабоҳатҳои оламро гудозам
صباحت های عالم را گدازم
Илоҳӣ то ба олам ҳаст Кашмӣр
الهی تا به عالم هست کشمیر
Мабодои ин баннои муҳтоҷи таъмир
مبادا این بنا محتاج تعمیر
Биёи соқӣ ки фасл инбисот аст
بیا ساقی که فصل انبساط است
намеъушрат бидиҳ боғ нишот аст
می عشرت بده باغ نشاط است
Дарин олии баннои об равонӣ аст
درین عالی بنا آب روانی است
Ки дилкаши ҳамчуи умр ҷовдонӣ аст
که دلکش همچو عمر جاودانی است
Кунад фавворааш азтар забонӣ
کند فواره اش از تر زبانی
Ба сарви бӯстони мисраи расонӣ
به سرو بوستان مصرع رسانی
Гулаш дар зер сунбул гашта пинҳон
گلش در زیر سنبل گشته پنهان
Чу дар хати гӯнаи гулранги хубон
چو در خط گونهٔ گلرنگ خوبان
Дарахтонаши ҳамаи маъшӯқи саркаш
درختانش همه معشوق سرکش
Ҳамаи паймонаи лола ба саркаш
همه پیمانهٔ لاله به سرکش
Чу ин гулзори боғ подшоҳӣ аст
چو این گلزار باغ پادشاهی است
Нишонаши лолаи доғ подшоҳӣ аст
نشانش لاله داغ پادشاهی است
Биёи соқии худои мо Карим аст
بیا ساقی خدای ما کریم است
Май онрои даҳ ки дар боғ насим аст
می آنرا ده که در باغ نسیم است
Насимаш бушкованд ғунчаи дил
نسیمش بشکفاند غنچهٔ دل
Брўёнди гули хуршед аз гул
برویاند گل خورشید از گل
Сифедораш ба гардун саркашеда
سفیدارش به گردون سرکشیده
Дарахтонаши ҷавонони расида
درختانش جوانان رسیده
Анораш аз латофати рӯҳро қӯт
انارش از لطافت روح را قوت
Намояд дар назарҳо дарҷи ёқӯт
نماید در نظرها درج یاقوت
зи шоҳи олу буд зинати чаман ро
ز شاه آلو بود زینت چمن را
Ки васфаш мекунад рангини сухан ро
که وصفش می کند رنگین سخن را
Бсибш гаштаам зонрўии моил
بسیبش گشته ام زانروی مایل
Ки бошад қӯти рӯҳу қӯти дил
که باشد قوت روح و قوت دل
зи ангураш май ъушрат ба комам
ز انگورش می عشرت به کامم
Буд аз васф ӯ ширини каломам
بود از وصف او شیرین کلامم
Буд аз бскаҳи ширини ашкӣ ӯ
بود از بسکه شیرین اشکی او
Шуда аз ошиқонаши зардолу
شده از عاشقانش زردآلو
Дилаш аз ишқ ашкӣ гашта хаста
دلش از عشق اشکی گشته خسته
Ба ранги ошиқони рангаши шикаста
به رنگ عاشقان رنگش شکسته
Бааш чун хоҷагони шаҳри Кашмӣр
بهش چون خواجگان شهر کشمیر
Буд аз шоли пӯшон ба тадбир
بود از شال پوشان به تدبیر
зи васфи бҳроротар забонам
ز وصف بحرآرا تر زبانم
Фасоҳати бандаи ҳасани баёнам
فصاحت بندهٔ حسن بیانم
Таъолии аллоҳи зҳхии ҷӯши баҳораш
تعالی الله زهخی جوش بهارش
Таровати сояи пурвирди чанораш
طراوت سایه پرورد چنارش
Чанораш бар канор ҳар хиёбон
چنارش بر کنار هر خیابان
Намояд чун ҷавонони намоён
نماید چون جوانان نمایان
Бӯ ҳар баргаш аз боди баҳорӣ
بو هر برگش از باد بهاری
Чу дасти меҳри гарми раъшаи дорӣ
چو دست مهر گرم رعشه داری
Таъолии аллоҳи зи боғи айши обод
تعالی الله ز باغ عیش آباد
Ғуломи ърър ӯ сарви озод
غلام عرعر او سرو آزاد
Ҷинон кӣ файзи айш обод дорад
جنان کی فیض عیش آباد دارد
Гулаш чун булбулаш фарёд дорад
گلش چون بلبلش فریاد دارد
Чаҳ нисбати ин маконро бо ҷинон аст
چه نسبت این مکان را با جنان است
Тафовут аз замин то осмон аст
تفاوت از زمین تا آسمان است
Буд фирдавси олами афзали обод
بود فردوس عالم افضل آباد
Ки онҷо дод ъушрат метавон дод
که آنجا داد عشرت می توان داد
зи фирдавси барин аз нисбати дил
ز فردوس برین از نسبت دل
Буд садбори ин гулзори афзал
بود صدبار این گلزار افضل
Чаҳ гӯям васфи боғи сайфи обод
چه گویم وصف باغ سیف آباد
Кунад дилро ҳавояш аз ғам , озод
کند دل را هوایش از غم، آزاد
Набошад ҳамчуи сайфи ободи боғӣ
نباشد همچو سیف آباد باغی
Буд ҳар лолааш равшани чароғӣ
بود هر لاله اش روشن چراغی
Биҳишти ҷовдони боғ илоҳӣ аст
بهشت جاودان باغ الهی است
Ки дар ваии боғбонӣ подшоҳӣ аст
که در وی باغبانی پادشاهی است
Чанор ӯ кашида сар ба кайвон
چنار او کشیده سر به کیوان
Сар ва сар карда болои баландон
سر و سر کردهٔ بالا بلندان
Фалак аз ҳайбати шонси рамида
فلک از هیبت شانس رمیده
Замин дар соя ӯ орамида
زمین در سایهٔ او آرمیده
Ба авҷаш кӣ тавонад паии баради меҳр
به اوجش کی تواند پی برد مهر
Яке аз зердастонаш буд меҳр
یکی از زیردستانش بود مهر
Хушо шаҳрӣ ки боғаши нур боғ аст
خوشا شهری که باغش نور باغ است
зи рашки лолааш фирдавс доғ аст
ز رشک لاله اش فردوس داغ است
Тавон бардошти нури ӣнҷо ба доман
توان برداشت نور اینجا به دامن
Дарахтонаши зи насли нахли эмин
درختانش ز نسل نخل ایمن
Фазояд нури чашм аз хоки покаш
فزاید نور چشم از خاک پاکش
Набошад тўтёи ҳам чашми хокаш
نباشد توتیا هم چشم خاکش
Хушо Кашмӣри кӯи маъвоӣ айш аст
خوشا کشمیر کو ماوای عیش است
Бидиҳ май бе такаллуфи ҷой айш аст
بده می بی تکلف جای عیش است
Агар чаҳ обу хокаш дилпазир аст
اگر چه آب و خاکش دلپذیر است
Ҳамеша ин макони ҷинат назир аст
همیشه این مکان جنت نظیر است
Валикини зинати ин боғи хандон
ولیکن زینت این باغ خندان
Шуд аз наввоби фозили хони ду чандон
شد از نواب فاضل خان دو چندان
Магӯ наввоби кишвар гир омад
مگو نواب کشور گیر آمد
Ки ҷонӣ дар тан Кашмӣр омад
که جانی در تن کشمیر آمد
Фурӯғи маҳфили иқболу давлат
فروغ محفل اقبال و دولت
Чароғи дудмони ҷоҳу ҳишмат
چراغ دودمان جاه و حشمت
Ба рифъати боргоҳаши осмони қадар
به رفعت بارگاهش آسمان قدر
Пркоҳӣ ба роҳаши каҳкашони қадар
پرکاهی به راهش کهکشان قدر
Паии назми мҳоми ин олами пер
پی نظم مهام این عالم پیر
зи пери рой ӯ пурсидаи тадбир
ز پیر رای او پرسیده تدبیر
Агар бошад Флотўну Арастӯ
اگر باشد فلاطون و ارسطو
Ки мезебанд Тифли мактаб ӯ
که می زیبند طفل مکتب او
Кушоди корҳоро дил чу биниҳод
گشاد کارها را دل چو بنهاد
Гиреҳ аз байза фӯлод бикшод
گره از بیضهٔ فولاد بگشاد
Буд онро ки ҳифзаш гашта момн
بود آنرا که حفظش گشته مامن
Чу ҷавҳари пушт бар девори оҳан
چو جوهر پشت بر دیوار آهن
Ба базму разм дар қонӯну дастур
به بزم و رزم در قانون و دستور
Набошад ҳамчу ӯе чашми бади давр
نباشد همچو اویی چشم بد دور
Тиҳӣ дастанд баҳру кони зи ҷўдш
تهی دستند بحر و کان ز جودش
Қавӣ пуштаст иқбол аз вуҷӯдаш
قوی پشت است اقبال از وجودش
Зару гавҳари зи бас бар хок пошед
زر و گوهر ز بس بر خاک پاشید
Дукони кону дарё таҳта гардид
دکان کان و دریا تخته گردید
Ба давраши хўшдлӣ аз бскаҳ ом аст
به دورش خوشدلی از بسکه عام است
Даҳанҳо боз аз ханда чу ҷом аст
دهن ها باز از خنده چو جام است
зи хоки мақдамаш косир бошад
ز خاک مقدمش کاسیر باشد
Насим ар заррае бар баҳри пошад
نسیم ار ذره ای بر بحر پاشد
Кунад то пӯлакашро зари кмоҳӣ
کند تا پولکش را زر کماهی
Чу мавҷ ояд ба рӯй оби моҳӣ
چو موج آید به روی آب ماهی
Ба дасташ теғ бошад рӯзи майдон
به دستش تیغ باشد روز میدان
Ҳилолӣ дар кафи хуршеди тобон
هلالی در کف خورشید تابان
Чу бинмоед ба душмани зӯри бозу
چو بنماید به دشمن زور بازو
Ба хуршедаст теғаши ҳам тарозу
به خورشید است تیغش هم ترازو
Буд аз ҳайбати он душмани афкан
بود از هیبت آن دشمن افکن
Ҳамеша барқ дар кор рамидан
همیشه برق در کار رمیدن
зи рашкаши теғи меҳри андари табу тоб
ز رشکش تیغ مهر اندر تب و تاب
Муҳӣти олимии як қатраи об
محیط عالمی یک قطره آب
зи васфи абраш ӯ хомаи ман
ز وصف ابرش او خامهٔ من
Ба дастами ҳамчу набз ояд ба ҷустан
به دستم همچو نبض آید به جستن
Таъолии аллоҳи зи Рахши боди рафтор
تعالی الله ز رخش باد رفتار
Ки зебади гирди роҳаши буии гулзор
که زیبد گرد راهش بوی گلزار
Насими осои хиромаш дилписанд аст
نسیم آسا خرامش دلپسند است
Зҷстн ҷустанаши оташ баланд аст
زجستن جستنش آتش بلند است
Кунӣ ойинагар аз наъли он сам
کنی آئینه گر از نعل آن سم
Буд чун баҳри доим дар талотум
بود چون بحر دایم در تلاطم
Ба ҳар ҷода ки гашта гарми рафтор
به هر جاده که گشته گرم رفتار
Бҷстни омада чун набзи бемор
بجستن آمده چون نبض بیمار
зи бас кандар ҳунармандӣаст дастур
ز بس کاندر هنرمندی است دستور
Гузораш гар фитад бар тори тнбўр
گذارش گر فتد بر تار طنبور
зи мавзун ҷустан ин барқи рафтор
ز موزون جستن این برق رفتار
Садои нағма берун ояд аз тор
صدای نغمه بیرون آید از تار
з дасташ гашта осони ҳали мушкил
ز دستش گشته آسان حل مشکل
Ба як нохуни гушӯдаи уқдаи дил
به یک ناخن گشوده عقدهٔ دل
Дам ӯ аз гиреҳ бошад намӯдор
دم او از گره باشد نمودار
Бъинаҳи ҳамчуи мору муҳраи мор
بعینه همچو مار و مهرهٔ مار
Ду чашм ӯ зи мижгони балои ҷӯ
دو چشم او ز مژگان بلا جو
Фиканда шохҳо бар ҳам ду оҳӯ
فکنده شاخها بر هم دو آهو
Равон гоҳе чу обу гуҳ чу бод аст
روان گاهی چو آب و گه چو باد است
Надонам мурғ ё моҳӣ нажод аст
ندانم مرغ یا ماهی نژاد است
Ҳамеша Хизри бодои раҳнамояш
همیشه خضر بادا رهنمایش
зи чашм бад нигаҳдорд худояш
ز چشم بد نگهدارد خدایش
Биёи соқии шароби давлатами даҳ
بیا ساقی شراب دولتم ده
Ба даври хони волои ҳишматами даҳ
به دور خان والا حشمتم ده
зи файзи мақдамаши Кашмӣри маъмур
ز فیض مقدمش کشمیر معمور
Ба ранги мардумони дида аз нур
به رنگ مردمان دیده از نور
Азуи Кашмӣри хулди ҷовдонӣ
ازو کشمیر خلد جاودانی
Азуи равшани чароғи қадрдонӣ
ازو روشن چراغ قدردانی
Илоҳии хотираши масрури бодо
الهی خاطرش مسرور بادا
Уҷоқи душманонаши кӯри бодо
اجاق دشمنانش کور بادا
Биёи соқӣ ки аз файзи илоҳӣ
بیا ساقی که از فیض الهی
Шудам фориғи зи фикри ҳасани маънӣ
شدم فارغ ز فکر حسن معنی
зи ҷӯё чун ба хӯбӣ ёфт итмом
ز جویا چون به خوبی یافت اتمام
Аз он шуд ҳасани маънии номаро ном
از آن شد حسن معنی نامه را نام