Зиҳии шоҳи фалаки қадари ҷавони бахт
زهی شاه فلک قدر جوان بخت
Вуҷӯдаши зеби малику зинати тахт
وجودش زیب ملک و زینت تخت
Фурӯғи субҳи иқболу ҷавонӣ
فروغ صبح اقبال و جوانی
Чароғи дӯдаи соҳиби қиронӣ
چراغ دودهٔ صاحب قرانی
Тиҳӣ дастанд баҳру кони зи ҷўдш
تهی دستند بحر و کان ز جودش
Қавӣ пуштаст иқбол аз вуҷӯдаш
قوی پشت است اقبال از وجودش
Ба базми шоҳи кони арш иштибоҳ аст
به بزم شاه کان عرش اشتباه است
Фалаки фонӯси шамъи меҳр ва моҳ аст
فلک فانوس شمع مهر و ماه است
Ба рифъати боргоҳаши осмони қадар
به رفعت بارگاهش آسمان قدر
Пркоҳӣ ба роҳаши каҳкашони қадар
پرکاهی به راهش کهکشان قدر
Зшмшири Баҳодури шоҳи ғозӣ
زشمشیر بهادر شاه غازی
Буд шери фалак дар чора созӣ
بود شیر فلک در چاره سازی
Гирифт офоқро аз зӯри бозу
گرفت آفاق را از زور بازو
Ба хуршедаст теғаши ҳам тарозу
به خورشید است تیغش هم ترازو
зи рашки теғи меҳри андари табу тоб
ز رشک تیغ مهر اندر تب و تاب
Муҳӣти олимии як қатраи об
محیط عالمی یک قطرهٔ آب
Буд аз ҳайбати он душмани афкан
بود از هیبت آن دشمن افکن
Ҳамеша барқ дар кор рамидан
همیشه برق در کار رمیدن
Чу аз малик дкн шуд ҷилваи пиро
چو از ملک دکن شد جلوه پیرا
Сӯии Ҳиндӯстони он маснади оро
سوی هندوستان آن مسند آرا
Ба ҳинди афшурди азмаши пои тамкин
به هند افشرد عزمش پای تمکین
Чу бӯ дар нофаи оҳӯии мишкӣн
چو بو در نافهٔ آهوی مشکین
зи файз мақдамаш шуд ҳинди маъмур
ز فیض مقدمش شد هند معمور
Ба ранги мардумони дида аз нур
به رنگ مردمان دیده از نور
Чу таърихи вуруди мавкиби шоҳ
چو تاریخ ورود موکب شاه
Замирами ҷуст аз ақли дили огоҳ
ضمیرم جست از عقل دل آگاه
Хиради мастона дар тақрир омад
خرد مستانه در تقریر آمد
Бигуфто шоҳи кишвар гир омад
بگفتا شاه کشور گیر آمد