Зини чамани ошиқи зи нахли айш ҳаргиз барнадошт

زین چمن عاشق ز نخل عیش هرگز برنداشت

Ғайри захми хўнчкони ҳаргизи гулӣ бар сар надошт

غیر زخم خونچکان هرگز گلی بر سر نداشت

Оқибати мактуби моро сӯй ӯ парвонаи барад

عاقبت مکتوب ما را سوی او پروانه برد

Тоби сӯз номаам болу пар дигар надошт

تاب سوز نامه ام بال و پر دیگر نداشت

Биқрории байн ки баъд аз сӯхтан ҳамчун сапанд

بیقراری بین که بعد از سوختن همچون سپند

ИкнФси хокистарами ҷо бар сар ахгар надошт

یکنفس خاکسترم جا بر سر اخگر نداشت

Шаб ки аз шамъи ҷамолаш дидаам равшан шавад

شب که از شمع جمالش دیده‌ام روشن شود

Мардумак дар дидаи ман қадар хокистар надошт

مردمک در دیده من قدر خاکستر نداشت

Ҳаргиз аз даврон кулем хаста осоиш надид

هرگز از دوران کلیم خسته آسایش ندید

Дар дилаши сад хор буд , ар хор дар бистар надошт

در دلش صد خار بود، ار خار در بستر نداشت