Нилгун шуд фалак аз тирагии ахтари мо

نیلگون شد فلک از تیرگی اختر ما

Гардад ойинаи сияҳи тоби зи хокистари мо

گردد آئینه سیه تاب ز خاکستر ما

Бекасонем ,гузорӣ ба сари мо ки кунад ?

بی‌کسانیم، گذاری به سر ما که کند؟

Магар аз гиря гуҳӣ бугзарад об аз сари мо

مگر از گریه گهی بگذرد آب از سر ما

Аидли ингор ки чун теғ ба банд афтодем

ایدل انگار که چون تیغ به بند افتادیم

Беҳтар онаст ки зоҳир нашавад ҷавҳари мо

بهتر آن است که ظاهر نشود جوهر ما

На тзрўим на товус чаҳ дар мо дида аст

نه تذرویم نه طاووس چه در ما دیده است

Ки пурди дидаи дом аз паии болу пари мо

که پرد دیدهٔ دام از پی بال و پر ما

Рӯй гармӣ чу набинем ба каси воншўим

روی گرمی چو نبینیم به کس وانشویم

Нахл мумем биҷузи шуълаи нчинд бар мо

نخل مومیم بجز شعله نچیند بر ما

Нашъа аз бода надидему тараб аз мастӣ

نشئه از باده ندیدیم و طرب از مستی

Хок меҳнат задае буд гули соғари мо

خاک محنت زده‌ای بود گل ساغر ما

Ашки ахтари ҳама аз дидаи гардуни бчкд

اشک اختر همه از دیدهٔ گردون بچکد

Маслиҳат нест ки дӯдии бикунади миҷмари мо

مصلحت نیست که دودی بکند مجمر ما

Пеши ин ҷўҳрёнӣ ки дарин бозоранд

پیش این جوهریانی که درین بازارند

Қимати риштаи фузунтар буд аз гавҳари мо

قیمت رشته فزون‌تر بود از گوهر ما

Нест давр аз асари толеъи паст ту кулем

نیست دور از اثر طالع پست تو کلیم

Ки бчоаҳ уфтад агар сайр кунад ахтари мо

که بچاه افتد اگر سیر کند اختر ما