Дили кори худ бтолъи носози вогзошт

دل کار خود بطالع ناساز واگذاشت

Шамъи ихтиёри хеши ббод сабо гузошт

شمع اختیار خویش بباد صبا گذاشت

Бо мондагон бисоз ки куфр тариқатаст

با ماندگان بساز که کفر طریقتست

Раҳрав агар нишони қадамро баҷо гузошт

رهرو اگر نشان قدم را بجا گذاشت

Гулро шукуфта дар чамани даҳр кас надид

گل را شکفته در چمن دهر کس ندید

То ғунчаи хандаро блби ёр во гузошт

تا غنچه خنده را بلب یار وا گذاشت

Хӯнами з бас сиришта меҳр ва вафо шудаст

خونم ز بس سرشته مهر و وفا شدست

Рангаш нарафт онкии бадасти ин ҳино гузошт

رنگش نرفت آنکه بدست این حنا گذاشت

Нафаси пеш чу хома сияҳ шуд зи дӯди дил

نفس پیش چو خامه سیه شد ز دود دل

Саргарми иштиёқи ту ҳар ҷо ки по гузошт

سرگرم اشتیاق تو هر جا که پا گذاشت

Аз ҳар каронаи барқи бало дар вазиданаст

از هر کرانه برق بلا در وزیدنست

Бояд кулем бахти сияҳро бмо гузошт

باید کلیم بخت سیه را بما گذاشت