Имшаби гули хуршед бдомон нигоҳаст

امشب گل خورشید بدامان نگاهست

Ойинаи дили равшан аз он чашм сиёҳаст

آئینه دل روشن از آن چشم سیاهست

Зинҳор мукаррар нашӯй дар назари халқ

زنهار مکرر نشوی در نظر خلق

Ангушти намои мондаи ҳамин аввал моҳаст

انگشت نما مانده همین اول ماهست

Помол ҳаводис натавонам ки набошам

پامال حوادث نتوانم که نباشم

Чун нақши қадами хонаи ман бар сар роҳаст

چون نقش قدم خانه من بر سر راهست

Икчшм задан зу натавонист ҷудо шуд

یکچشم زدن زو نتوانست جدا شد

Гўӣии нигаҳаши ошиқи он чашм сиёҳаст

گوئی نگهش عاشق آن چشم سیاهست

Чун шуъла шамъам нагусастааст зиҳами оҳ

چون شعله شمعم نگسسته است زهم آه

Бар ростии ин суханам шамъ гувоҳаст

بر راستی این سخنم شمع گواهست

Дар чашми терми лухти ҷигар бор гушӯдаст

در چشم ترم لخت جگر بار گشودست

Ҳар ҷо ки сарчашма буд қофила гоҳаст

هر جا که سرچشمه بود قافله گاهست

Аз сӯзи ҷигар баҳра надорем вагарна

از سوز جگر بهره نداریم وگرنه

Таъсири қбоӣист ки бар қомат оҳаст

تأثیر قبائیست که بر قامت آهست

Гардӣда сифед аст кулем аз асари ашк

گردیده سفید است کلیم از اثر اشک

Дар марги асари ҷомаи оҳам чаҳ сиёҳаст

در مرگ اثر جامه آهم چه سیاهست