То баноми ман забони хома ?ут гардӣда аст

تا بنام من زبان خامه ات گردیده است

Аз нигинам меравад беруни зи бас болида аст

از نگینم می رود بیرون ز بس بالیده است

Бар ҳаво май афканд ҳар дами кулоҳӣ аз ҳубоб

بر هوا می افکند هر دم کلاهی از حباب

Қатраи зини шодӣ ки дарёи ҳол ӯ пурсида аст

قطره زین شادی که دریا حال او پرسیده است

Ман ки бошам кас чу ман биқдр ёд оварда Эй

من که باشم کس چو من بیقدر یاد آورده ای

Нома аз нанги ҳамин маънии бахуд печида аст

نامه از ننگ همین معنی بخود پیچیده است

То кушоди ҷабҳаи халқ туро дидаст субҳ

تا گشاد جبهه خلق ترا دیدست صبح

Бар ҷаҳону дастгоҳи танг ӯ хандида аст

بر جهان و دستگاه تنگ او خندیده است

Сояамро ор меояд ки уфтад бар замин

سایه ام را عار می آید که افتد بر زمین

Офтоби илтифотат то бмн тобида аст

آفتاب التفاتت تا بمن تابیده است

Аз тафохури ончунон сарро бгрдўн бурӣда ем

از تفاخر آنچنان سر را بگردون برده ایم

Космон бо нохуни моҳи навоаш хоридаҳ аст

کاسمان با ناخن ماه نواش خاریده است

Дидаро каз хокпоит хост гирад тўтё

دیده را کز خاکپایت خواست گیرد توتیا

Як сафоҳони серумаи калаки ҳимматат варзида аст

یک صفاهان سرمه کلک همتت ورزیده است

То саводи хат мишкӣнат бичишам ҷо гирифт

تا سواد خط مشکینت بچشم جا گرفت

Мардумак чун хати ботил бар баёз дида аст

مردمک چون خط باطل بر بیاض دیده است

Кӣ буд ёрб ки оем давлати побӯси ту

کی بود یارب که آیم دولت پابوس تو

Ҳамчуи номи худ ки пои хомаи ?ут бӯсида аст

همچو نام خود که پای خامه ات بوسیده است

Дар фироқати ҷони ғами фарсӯда Эй дорад кулем

در فراقت جان غم فرسوده ای دارد کلیم

Гар ба пой қосидат нафишонд адаб варзида аст

گر به پای قاصدت نفشاند ادب ورزیده است