Тавба кардам мастӣ аз чашм батон афтода аст

توبه کردم مستی از چشم بتان افتاده است

Токро ҳам аз хазони оташи бҷон афтода аст

تاک را هم از خزان آتش بجان افتاده است

Дасти токаши бишиканадгар бар дар айшаст қуфл

دست تاکش بشکند گر بر در عیشست قفل

Каз чунин сари панҷаи паҳлавон афтода аст

کز چنین سر پنجه پهلوان افتاده است

Шиша кӣ бошад ки дар пешати дилӣ холӣ кунад

شیشه کی باشد که در پیشت دلی خالی کند

Шиква ҳо дорад чу соқии сари гарон афтода аст

شکوه ها دارد چو ساقی سر گران افتاده است

Буи хӯн ояд аз он роҳӣ ки мо сар карда ем

بوی خون آید از آن راهی که ما سر کرده ایم

Нақши по ҳар гом чун барги хазон афтода аст

نقش پا هر گام چون برگ خزان افتاده است

Дар забонҳо гуфтугӯ гум карда роҳ аз тирагӣ

در زبانها گفتگو گم کرده راه از تیرگی

Ҳар куҷои ҳарфии зи бахтам дар миён афтода аст

هر کجا حرفی ز بختم در میان افتاده است

Фасл гул рафту сар аз зонуӣ гулбун барнадошт

فصل گل رفت و سر از زانوی گلبن برنداشت

Ғунчаи пиндории бФкри ондҳон афтода аст

غنچه پنداری بفکر آندهان افتاده است

Коҳиши ғайрати зи мӯ борӣктар дорад маро

کاهش غیرت ز مو باریکتر دارد مرا

Бар забонҳо то ҳадиси онмён афтода аст

بر زبانها تا حدیث آنمیان افتاده است

Ҳосили дунёи бчшмм чун даройад , ҷо куҷост

حاصل دنیا بچشمم چون درآید، جا کجاست

Ашки ӣнҷои корвон дар корвон афтода аст

اشک اینجا کاروان در کاروان افتاده است

Шуд кулем овозааш аз субҳи ъолмгиртр

شد کلیم آوازه اش از صبح عالمگیرتر

То чу шамъи субҳгоҳӣ аз забон афтода аст

تا چو شمع صبحگاهی از زبان افتاده است