Банд аз занҷир натавон кард дили ворастаа ро

بند از زنجیر نتوان کرد دل وارسته را

наметавонад зад ба олами пушти пои баста ро

می‌تواند زد به عالم پشت پای بسته را

Ташнаи як орзӯ аз ҳиммати воло на ем

تشنهٔ یک آرزو از همت والا نه‌ایم

Хоки ҳам обаст даст аз оби ҳайвони шаста ро

خاک هم آب است دست از آب حیوان شسته را

То туоне нотавононро ба чашм кам мубин

تا توانی ناتوانان را به چشم کم مبین

Ёрии як ришта ҷамъият диҳад гулдаста ро

یاری یک رشته جمعیت دهد گلدسته را

Раҳмати ҳақро ҳар он ориф ки бишносад дуруст

رحمت حق را هر آن عارف که بشناسد درست

Донад аҷрӣ нест чандон тавбаи бишкаста ро

داند اجری نیست چندان توبهٔ بشکسته را

Ҳичгаҳи роҳи ҷдоӣӣ дар миёни шан во нашуд

هیچگه راه جدائی در میان‌شان وا نشد

Дӯст дорам улфати он абрӯии пайваста ро

دوست دارم الفت آن ابروی پیوسته را

эй дили андари базм ӯ пари зорӣ аз ҳад май барӣ

ای دل اندر بزم او پر زاری از حد می‌بری

Ёдгир аз шамъи онҷои гиряи оҳиста ро

یادگیر از شمع آنجا گریهٔ آهسته را

Ханда бдмстӣаст , дар айём ӯ ҳушёр бош

خنده بدمستی‌است، در ایام ما هشیار باش

Мӯҳтасиб бӯ мекунад ӣнҷои даҳони баста ро

محتسب بو می‌کند اینجا دهان بسته را

Май нуҳум дар зери пои фикри курсӣ аз сипеҳр

می‌نهم در زیر پای فکر کرسی از سپهر

То ба каф меоварам як маънии барҷаста ро

تا به کف می‌آورم یک معنی برجسته را

Каси биҷузи соғари талоши мо наме фаҳмад , кулем

کس بجز ساغر تلاش ما نمی فهمد، کلیم

Шеъри фаҳмон ҷумла сайёданд сайди баста ро

شعر فهمان جمله صیادند صید بسته را