Дигар баҳори чаманро чаҳ длгшо кардаст

دگر بهار، چمن را چه دلگشا کرده‌ست

Шукуфа бар сари сабза нисорҳо кардаст

شکوفه بر سر سبزه نثارها کرده‌ست

Чамани зулолау гули ончунон ки оби равон

چمن ز لاله و گل آن‌چنان که آب روان

Агар гузашта , аз он рӯй бар қафо кардаст

اگر گذشته از آن، روی بر قفا کرده‌ست

Чнинкаҳи чӯби қафас пар гуласт булбул ро

چنین که چوب قفس پر گل است بلبل را

Ғариби сохтаи сайёдаш ар раҳо кардаст

غریب ساخته صیاد، اگر رها کرده‌ست

На аз таронаи булбули шукуфтаи гул дар боғ

نه از ترانه‌ی بلبل شکفته گل در باغ

Ки барраи касби ҳавои ғунчаи сина во кардаст

که بهر کسب هوا، غنچه سینه وا کرده‌ست

Чаҳ уқдаҳо ки з хотир гушӯд ғунчаи гул

چه عقده‌ها که ز خاطر گشوده غنچه‌ی گل

Баҳори байн ки гиреҳро гиреҳ гшо кардаст

بهار بین که گره را گره‌گشا کرده‌ست

Чӯбӣ майаст аз он соғари сафолин ба

چو بی می است، از آن ساغر سفالین به

Чаҳ шуд ки наргиси ҷоми худ аз тилло кардаст

چه شد که نرگس، جام خود از طلا کرده‌ست

Ҳар он ниҳол ки аз барг даст бардорад

هر آن نهال که از برگ دست بردارد

Баҳори гулшани Кашмӣрро дуо кардаст

بهار گلشن کشمیر را دعا کرده‌ست

Бҳиртми з ҳавояш бибин ки дар як табъ

به حیرتم ز هوایش ببین که در یک طبع

Ҳазор ранги тлўн чигуна ҷо кардаст

هزار رنگ تلون چگونه جا کرده‌ست

Бёдгори ҳаворо заҳр гулӣ рангӣаст

به روی کار، هوا را ز هر گلی رنگی است

Брнг ҳар як аз он ҷилвае ҷудо кардаст

به رنگ هر یک از آن جلوه‌ای جدا کرده‌ست

Дарин баҳор кулем онкӣ ҳаст қадршинос

در این بهار، کلیم! آن که هست قدرشناس

Барои хори саранҷом рӯнамо кардаст

برای خار، سرانجامِ رونما کرده‌ست