Он булбулам ки уқдаи дил дона манаст

آن بلبلم که عقده دل دانه منست

Обӣ ки ҳаст дар қафасам об оҳанаст

آبی که هست در قفسم آب آهنست

Толеъи нигар ки кишти умедами зи оби сӯхт

طالع نگر که کشت امیدم ز آب سوخت

Дар кишварӣ ки барқ ҳаводор хирманаст

در کشوری که برق هوادار خرمنست

ӯро зи ҳоли дидаи ҳайрон чаҳ огаҳӣ

او را ز حال دیده حیران چه آگهی

Кӣ офтобро хабар аз чашм равзанаст

کی آفتاب را خبر از چشم روزنست

Дар гулшан умед начедам агар гулӣ

در گلشن امید نچیدم اگر گلی

Аз васли хори сад гули ҷо кам бдомнст

از وصل خار صد گل جا کم بدامنست

Гуфтӣ чаҳ суд , коташи шавқати бмо чаҳ кард

گفتی چه سود، کاتش شوقت بما چه کرد

Аҳволи хонаи сӯхта бар халқ равшанаст

احوال خانه سوخته بر خلق روشنست

Ҳар каси марои шинохт зҳмроҳим рамед

هر کس مرا شناخت زهمراهیم رمید

Нашинохтааст соя ҳанузам ки бо манаст

نشناخته است سایه هنوزم که با منست

Дар чор мавсимаш набӯд ранг ва бӯ кулем

در چار موسمش نبود رنگ و بو کلیم

Ин олами фусурда ки назд ту гулшанаст

این عالم فسرده که نزد تو گلشنست