Дило бар чашмтар на остин ро

دلا بر چشم تر نه آستین را

Чаҳ май пўӣии абас рӯй заминро ?

چه می‌پوئی عبث روی زمین را؟

зи миҳроби ду абрӯӣ ту пайдост

ز محراب دو ابروی تو پیداست

Ки бо худ карда рӯй куфру дайн ро

که با خود کرده روی کفر و دین را

зи мӯии пӯсти тахт фақр бофанд

ز موی پوست تخت فقر بافند

Млоики риштаи ҳабли алмтин ро

ملایک رشتهٔ حبل‌المتین را

Бғир аз аҷаб аз таҳсин надидам

بغیر از عجب از تحسین ندیدم

Бадал кардам ба нафрини офарин ро

بدل کردم به نفرین آفرین را

Шикасти айёми гавҳарҳои бе айб

شکست ایام گوهرهای بی‌عیب

Ки созад серумаи чашми айби байн ро

که سازد سرمه چشم عیب‌بین را

з на хирман ки дорад кишти афлок

ز نه خرمن که دارد کشت افلاک

Набинӣ баҳраи вари як хӯшаи чин ро

نبینی بهره‌ور یک خوشه‌چین را

Ба ҳаккокӣ чаҳ устодаст чашмат

به حکاکی چه استاد است چشمت

Кунад аз ҷунбиши мижгони нигин ро

کَند از جنبش مژگان نگین را

Дуот аз калаки фикрам сар напечад

دوات از کلک فکرم سر نپیچد

Аҷаб рабтӣаст бо дасти остин ро

عجب ربطی است با دست آستین را

Кулем он май ки кӯҳи ғами зи дили барад

کلیم آن می که کوه غم ز دل برد

Набард аз рӯй ӯ чини ҷабин ро

نبرد از روی او چین جبین را