Бе ту аз гулшан чаҳ ҳосили хотири афсурдаро ?

بی‌تو از گلشن چه حاصل خاطر افسرده را؟

Хандаи гул дардисар меоварад озурда ро

خندهٔ گل دردسر می‌آورد آزرده را

Соғарӣ хоҳам дами охири магари ҳамроҳ ӯ

ساغری خواهم دم آخر مگر همراه او

Сӯии тан боз оварам ҷон ба лаб оварда ро

سوی تن باز آورم جان به لب آورده را

На ҳамин бесӯз ишқаст , аз ҳаваси ҳам гарм нест

نه همین بی‌سوز عشقَست، از هوس هم گرم نیست

Сина тобутаст гӯйии зоҳиди дили мурда ро

سینه تابوت است گویی زاهد دل‌مرده را

Коғази ғами номаро кардам ҳиное аз сиришк

کاغذ غم‌نامه را کردم حنایی از سرشک

То ба ёд ӯ даҳуми чашм ба хӯни парварда ро

تا به یاد او دهم چشم به خون پرورده را

Сӯрати зоҳир агар дар ҳасан бошад , офтоб

صورت ظاهر اگر در حسن باشد، آفتاب

Оварад торикии дили пай ба маънии барда ро

آورد تاریکی دل پی به معنی برده را

Дил макун аз дӯстгар хоҳӣ ба ӯ пайвасти боз

دل مکَن از دوست گر خواهی به او پیوست باز

Кас ба гулбун то ба кӣ бандади гули афсурда ро

کس به گلبن تا به کی بندد گل افسرده را

Чун зи хоки хоксории гули дамӣдан сар кунад

چون ز خاک خاکساری گل دمیدن سر کند

Сар шавад як дастаи гули хок бар сар карда ро

سر شود یک دستهٔ گل خاک بر سر کرده را

Чашми маст ӯ куҷои пурвой дил дорад кулем

چشم مست او کجا پروای دل دارد کلیم

Ҳеҷ нисбат нест бо май хӯрдаи пайкони хӯрда ро

هیچ نسبت نیست با می‌خورده پیکان خورده را