Ин сатрҳои чин ки з перӣ биравӣ мост

این سطرهای چین که ز پیری بروی ماست

Ҳар як ҷудои ҷудои хат маъзулӣ қувост

هر یک جدا جدا خط معزولی قواست

Дил дар ҷавонӣ аз паии сад ком май дӯд

دل در جوانی از پی صد کام می دود

Перӣ ки ҳаст мавсими ором кам баҳост

پیری که هست موسم آرام کم بهاست

Чашм дигар зи айнаки гирами бъорит

چشم دگر ز عینک گیرم بعاریت

Акнӯн ки вақт бастани дидаи зи мосўост

اکنون که وقت بستن دیده ز ماسواست

Заъфам баҷо гузошта аз хирмани вуҷӯд

ضعفم بجا گذاشته از خرمن وجود

Коҳӣ ки дар баробари сад кӯҳ ғам баҷост

کاهی که در برابر صد کوه غم بجاست

Сомони созу барги саропои куҷо буд

سامان ساز و برگ سراپا کجا بود

Дар кулбаам ки муваҷҷаҳ сайлоб бӯрёст

در کلبه ام که موجه سیلاب بوریاست

Кӣ медиҳад раҳам бар он подшоҳи ҳасан

کی می دهد رهم بر آن پادشاه حسن

Ин бахти дун ки пасттар аз ҳиммат гадост

این بخت دون که پست تر از همت گداست

Дастӣ ки воншди зи қаноати бензади халқ

دستی که وانشد ز قناعت بنزد خلق

Ангушт ӯ бимн ба аз шҳпр ҳумост

انگشت او بیمن به از شهپر هماست

Хӯни ҳаёи бгрдни аҳли талаб буд

خون حیا بگردن اهل طلب بود

Қатли гадои бқсди қисос ҳаё равост

قتل گدا بقصد قصاص حیا رواست

Ғам мехӯрам биҷои ғизо чун кунам кулем

غم می خورم بجای غذا چون کنم کلیم

Инаст он ғизо ки на муҳтоҷ иштиҳост

اینست آن غذا که نه محتاج اشتهاست