Диҷлаи ашк аз баҳори шавқ туғён карда аст

دجله اشک از بهار شوق طغیان کرده است

Розҳои синаро хошок тӯфон карда аст

رازهای سینه را خاشاک طوفان کرده است

Дил гумон дорад ки пӯшидааст рози ишқ ро

دل گمان دارد که پوشیده است راز عشق را

Шамъро фонӯси пиндорад ки пинҳон карда аст

شمع را فانوس پندارد که پنهان کرده است

Зоҳид аз ҳасани ҷаҳони орой ҷонон ме кунад

زاهد از حسن جهان آرای جانان می کند

Он қадри завқӣ ки девор гулистон карда аст

آنقدر ذوقی که دیوار گلستان کرده است

Миннат борон бикушт орзӯяш май наад

منت باران بکشت آرزویش می نهد

Ғамзаи ?утгар хастаи аиро тирборон карда аст

غمزه ات گر خسته ایرا تیرباران کرده است

намешавад аввали ситамгари куштаи бедоди хеш

می شود اول ستمگر کشته بیداد خویش

Сайли доим бар сари худ хона вайрон карда аст

سیل دایم بر سر خود خانه ویران کرده است

Дар гулистони вафо , булбули бгл ҳаргиз накард

در گلستان وفا، بلبل بگل هرگز نکرد

Он назарбозӣ ки чашмам бо муғелон карда аст

آن نظربازی که چشمم با مغیلان کرده است

Рабт сарҳо монад бо зонуии ғами дигари сипеҳр

ربط سرها ماند با زانوی غم دیگر سپهر

Ҳркҷо дидааст пайвандӣ парешон карда аст

هرکجا دیده است پیوندی پریشان کرده است

Зулфи ҳиндӯии туро аз дилбарии хат тавба дод

زلف هندوی ترا از دلبری خط توبه داد

Кофариро кофари дигар мусулмон карда аст

کافری را کافر دیگر مسلمان کرده است

Фикри парвоз гулистон дорад андрср кулем

فکر پرواز گلستان دارد اندرسر کلیم

Сози роҳи гулшани Кашмӣр сомон карда аст

ساز راه گلشن کشمیر سامان کرده است